Carlo Agostino Badia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Carlo Agostino Badia (ur. w 1672 w Wenecji – zm. 23 września 1738 w Wiedniu) - włoski kompozytor operowy. Badia urodził się w Wenecji, ale później przeniósł się do Wiednia, gdzie miało premierę wiele jego oper. Tam też zmarł.

Opery[edytuj | edytuj kod]

  • La ninfa Apollo (1692, Rzym i Mediolan)
  • Amor che vince lo sdegno, ovvero Olimpia placata (1692)
  • La Rosaura, ovvero Amore figlio della gratitudine (1692, Innsbruck)
  • L'amazone corsara, ovvero L'Alvida, regina de' Goti (1692)
  • Bacco, vincitore dell'India (1697, Wiedeń)
  • La pace tra i numi discordi nella rovina di Troia (1697, Wiedeń)
  • L'idea del felice governo (1698, Wiedeń)
  • Lo squittinio dell'eroe (1698)
  • Imemeo trionfante (1699, Wiedeń)
  • Il Narciso (1699, Luksemburg)
  • Il commun giubilo del mondo (1699)
  • Cupido fuggitivo da Venere e ritrovato a' piedi della Sacra Reale Maestà d'Amalia (1700, Wiedeń)
  • Le gare dei beni (1700, Wiedeń)
  • Diana rappacificata con Venere e con Amore (1700, Wiedeń)
  • La costanza d'Ulisse (1700)
  • L'amore vuol somiglianza (1702, Wiedeń)
  • L'Arianna (1702, Wiedeń)
  • Il Telemaco, ovvero Il valore coronato (1702, Wiedeń)
  • La concordia della Virtù e della Fortuna (1702)
  • Enea negli Elisei (1702, Wiedeń)
  • La Psiche (1703, Wiedeń)
  • Napoli ritornata ai Romani (1707)
  • Ercole, vincitore di Gerione (1708, Wiedeń)
  • Gli amori di Circe con Ulisse (1709, Drezno)
  • Il bel genio dell'Austria ed il Fato (1723, Wiedeń)