Cefal

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cefal
Mugil cephalus[1]
Linnaeus, 1758
ławica cefali
ławica cefali
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Infragromada doskonałokostne
Rząd mugilokształtne
Rodzina mugilowate
Rodzaj Mugil
Gatunek cefal
Synonimy
  • Mugil albula Linnaeus, 1766
  • Mugil ashanteensis Bleeker, 1863
  • Mugil berlandieri Girard, 1858
  • Mugil borbonicus Valenciennes, 1836
  • Mugil catalarum Whitley, 1951
  • Mugil cephalas Linnaeus, 1758
  • Mugil cephalotus Valenciennes, 1836
  • Mugil cephalus ashanteensis Bleeker, 1863
  • Mugil cephalus cephalus Linnaeus, 1758
  • Mugil ciliilabis Valenciennes, 1836
  • Mugil constantiae Valenciennes, 1836
  • Mugil crenilabis our Forsskål, 1775
  • Mugil dobula Günther, 1861
  • Mugil galapagensis, Ebeling, 1961
  • Mugil gelatinosus Klunzinger, 1872
  • Mugil grandis Castelnau, 1879
  • Mugil hypselosoma Ogilby, 1897
  • Mugil japonicus Temminck & Schlegel, 1845
  • Mugil lineatus Valenciennes, 1836
  • Mugil marginalis De Vis, 1885
  • Mugil mexicanus Steindachner, 1876
  • Mugil muelleri Klunzinger, 1880
  • Mugil mulleri Klunzinger, 1880
  • Mugil occidentalis Castelnau, 1873
  • Mugil our Forsskål, 1775
  • Mugil peruanus Hildebrand, 1946
  • Mugil plumieri Bloch, 1794
  • Mugil provensalis Risso, 1810
  • Mugil rammelsbergii Tschudi, 1846
  • Mugil tang Bloch, 1794
  • Mugil tongae Günther, 1880
  • Mugil trichilus Vaillant & Sauvage, 1875
  • Mugil vulpinus, Nardo, 1847
  • Myxus barnardi Gilchrist & Thompson, 1914
  • Myxus caecutiens Günther, 1876
  • Myxus flavus Mohr, 1927
  • Myxus lepidopterus Mohr, 1927
  • Myxus superficialis Klunzinger, 1870
  • Myxus niger Mohr, 1927
  • Myxus tincoides Mohr, 1927
  • Sparus cetaceus Cabrera, Pérez & Haenseler, 1887
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cefal[2][3], cefal pospolity[4], łoban[3], mugil cefal[3](Mugil cephalus) – ryba z rodziny mugilowatych (Mugilidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przybrzeżne wody południowej Europy od ujścia Loary po Morze Czarne i Azowskie. Żyje stadnie w morskich wodach przybrzeżnych. Często spotykany w przyujściowych odcinkach rzek. Świetnie pływa i skacze.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga długość ciała 60–70 cm i masę 2–4 kg. Ciało wydłużone, lekko bocznie spłaszczone. Otwór gębowy przedni, niewielki. Łuski duże, linia boczna przerywana. Oczy zaopatrzone w dobrze rozwinięte powieki tłuszczowe. Płetwa grzbietowa dwudzielna. Przednia płetwa krótka, z 4 twardymi promieniami, tylna dłuższa tylko z dwoma pierwszymi twardymi promieniami.

Grzbiet szary, ze złotym lub niebieskim połyskiem. Pokrywy skrzelowe ze złotym i srebrnym połyskiem. Wzdłuż boków ciała 9–10 ciemnych smug.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Skorupiaki, małe mięczaki, robaki i inne organizmy żyjące w mule. Pokarm rozciera zębami gardłowymi[potrzebne źródło].

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Trze się wiosną w ujściach rzek. Ikra jest zaopatrzona w kroplę tłuszczu, dzięki czemu unosi się w wodzie. Żyje w ławicach, ikrę składa w wodach słodkich.

Znaczenie gospodarcze[edytuj | edytuj kod]

Łoban jest masowo poławiany jako ryba konsumpcyjna, tak przez zawodowych rybaków, jak i przez wędkarzy amatorów.

W kulturze[edytuj | edytuj kod]

W starożytnym Rzymie ryba zwana mugil (lub alternatywnie mugilis), zwykle identyfikowana z tym gatunkiem, była używana jako tradycyjne narzędzie karania złapanych na gorącym uczynku cudzołóżców. Polegało to na związaniu delikwenta i włożeniu mu ryby głową naprzód w odbytnicę. Wybór tego a nie innego gatunku podyktowany był faktem, że płetwa grzbietowa mugila zawiera, jak wspomniano powyżej, cztery bardzo twarde kolce, które układają się wzdłuż ciała, gdy ryba przechodzi przez ciasny otwór głową do przodu, ale mają silną tendencję do stawania na sztorc przy ruchu w przeciwnym kierunku. W związku z tym rybę łatwo jest włożyć, natomiast wyciągnięcie jej z powrotem jest trudne i przede wszystkim bolesne[5].

Przypisy

  1. Mugil cephalus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. G. Nikolski: Ichtiologia szczegółowa. Tłum. Franciszek Staff. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1970.
  3. 3,0 3,1 3,2 Fritz Terofal, Claus Militz, Ryby słodkowodne, Warszawa : "Świat Książki", 1997, ISBN 83-7129-441-7
  4. Stanislav Frank: Wielki atlas ryb. Przekład: Henryk Szelęgiewicz. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1974.
  5. Robinson Ellis: A commentary on Catullus. Oxford: Oxford University Press, 1889.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Josef Reichholf, Gunter Steinbach, Claus Militz: Wielka encyklopedia ryb : słodkowodne i morskie ryby Europy. Wiśniewolski Wiesław (tłum.). Warszawa: Muza, 1994. ISBN 83-7079-317-7.