Centralny Ukraiński Komitet Narodowy

Z Wikipedii

Centralny Ukraiński Komitet Narodowy, działająca oficjalnie w okresie II wojny światowej, z siedzibą w Krakowie do stycznia 1945 roku, reprezentacja Ukraińców wobec władz okupacyjnych Generalnego Gubernatorstwa, powołana w oparciu o ukraińskie środowiska nacjonalistyczne OUN-M (melnykowcy). Przewodniczący Włodzimierz Kubijowycz.

CUKN został powołany na żądanie niemieckich władz okupacyjnych w końcu 1939. Wobec faktu, że władze Generalnego Gubernatorstwa dopuściły działalność gimnazjów ukraińskich, zajmował się również ukraińskim szkolnictwem podstawowym i średnim. Komitet odpowiadał za działalność socjalną (stołówki, zapomogi), w tym na rzecz weteranów, edukację, prowadził działalność gospodarczą.

W 1943 roku Kubijowycz jako przewodniczący CUKN był promotorem powstania oraz wziął czynny udział w organizowaniu i formowaniu ukraińskiej 14 Dywizji Grenadierów SS. CUKN, zgodnie z polityką OUN - melnykowców, zaangażował się wówczas w działalność na rzecz poboru ochotników do dywizji. CUKN zaprzestał działalności w związku z zakończeniem okupacji Polski przez hitlerowskie Niemcy oraz wyjazdem jego kierownictwa razem z wycofującymi się Niemcami .

[edytuj] Członkowie komitetu

Wołodymyr Kubijowicz (przewodniczący)
Kost Pankiwskyj (zastępca)
B. Lonczina
S. Lewickij
D. Kwasnicja
P. Isajew
O. Tarnawskij
Mychajło Dobrianskij-Demkowycz

[edytuj] Źródła

Grzegorz Motyka, Dywizja SS-Galizien [1]]
Grzegorz Motyka Słowiańscy wojownicy Hitlera , Wprost Nr 946 , 14 stycznia 2001, [2]
Ryszard Torzecki , Polacy i Ukraińcy: Sprawa ukraińska w czasie II wojny światowej na terenie II Rzeczypospolitej Warszawa PWN, 1993 , ISBN 83-01-11126-7
Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w polityce III Rzeszy, 1933-1945, Warszawa, KiW 1972
Stanisław Wachowiak, Czasy które przeżyłem, Warszawa 1990, ISBN 83-85083-21-9 .