Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Церковь Успения Пресвятой Богородицы (Успенская церковь)
cerkiew parafialna
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 1010013000[1] z 30.08.1960
Widok ogólny
Widok ogólny
Państwo  Rosja
Republika  Karelia
Miejscowość Kondopoga
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Parafia Parafia Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Wezwanie Zaśnięcie Matki Bożej
Położenie na mapie Karelii
Mapa lokalizacyjna Karelii
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodze
Ziemia 62°10′32,56″N 34°17′11,54″E/62,175711 34,286539Na mapach: 62°10′32,56″N 34°17′11,54″E/62,175711 34,286539
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Cerkiew Zaśnięcia Matki Bożej w Kondopodzeprawosławna cerkiew w Kondopodze (Karelia), wzniesiona w XVIII w.

Cerkiew w Kondopodze powstała na miejscu starszej drewnianej świątyni pod tym samym wezwaniem w latach 70. XVIII w.[2] (według innego źródła dokładnie w 1774[3]. Znajduje się na półwyspie na jeziorze Onega[2].

Cerkiew wznosi się wysokość 42 metrów, z czego sam dach namiotowy (często spotykany w architekturze prawosławnych świątyń Karelii) osiąga 15. Wieża z dachem znajduje się ponad nawą świątyni, do której przylega znacznie niższe prezbiterium oraz przedsionek. Wejście do budynku prowadzi przez schody z krytym gankiem[2]. Pierwotnie w sąsiedztwie świątyni znajdowała się drewniana dzwonnica, rozebrana w latach 1934–1935[3]. W tym okresie cerkiew nie była już czynna: została zamknięta w 1929. W 1936 urządzono w niej klub, następnie była wykorzystywana przez miejscowy kołchoz[3]. Współcześnie (2010) jest ponownie czynna[4].

W przedsionku cerkwi zachował się rząd ławek, co świadczy, iż był on wykorzystywany również do celów świeckich – spotkań mieszkańców wsi[2]. Dach świątyni pokrywają malowidła z wizją niebios: Chrystusa jako najwyższego kapłana w otoczeniu aniołów[5]. W trzyrzędowym ikonostasie kolumny między ikonami pokrywa dekoracja rzeźbiarska z motywem liści winnego krzewu[6].

Architektura cerkwi w Kondopodzie jest unikatem na skalę ogólnorosyjską: w kraju tym nie istnieje druga świątynia o podobnym wyglądzie[7].

Przypisy

  1. Strona rejestru
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.382
  3. 3,0 3,1 3,2 История Успенской церкви
  4. ХРАМЫ И ПРИХОДЫ ЕПАРХИИ
  5. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., ss.382–383
  6. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.383
  7. A. Nizowskij, Samyje znamienityje..., s.381

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. Nizowskij, Samyje znamienityje monastyri i chramy Rossii, Wecze, Moskwa 2000, ISBN 5-7838-0578-5