Dzwonnica

Ten artykuł dotyczy budynku. Zobacz też: turnię Dzwonnica w Tatrach Wysokich.

Dzwonnica – budynek lub wydzielone pomieszczenie, w którym zawieszono dzwony, mający charakter sakralny lub świecki (np. beffroi przy ratuszu). Najczęściej w postaci wieży.

Dzwonnice dzielą się na:

wolno stojące w kształcie wieży (np. kampanila), wieży bramnej (kołokolnia) albo ściany z otworami dla zawieszenia dzwonów
zwarte, stanowią element ściśle związany z budowlą lub ją wieńczący, np. sygnaturka, latarnia.

Dzwonnice stawiano już od VI wieku, pierwsze rozwiązania to dzwonnice wolno stojące, w czasach późniejszych przylegające do kościoła. Najstarsze dzwonnice pełniły też funkcję wież strażniczych. W Polsce przy wiejskich kościółkach można spotkać dzwonnice drewniane o bardzo zróżnicowanej konstrukcji. W Bieszczadach najczęściej o konstrukcji słupowej. Niekiedy spotyka się dzwonnice parawanowe.