Dzwonnica

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Dzwonnica – budynek lub wydzielone pomieszczenie, w którym zawieszono dzwony, mający charakter sakralny lub świecki (np. beffroi przy ratuszu).. Najczęściej w postaci wieży.

Dzwonnice dzielą się na:

  • wolno stojące w kształcie wieży (np. campanile), wieży bramnej (kołokolnia) albo ściany z otworami dla zawieszenia dzwonów
  • zwarte, stanowią element ściśle związany z budowlą lub ją wieńczący, np. sygnaturka, latarnia.

Dzwonnice stawiano już od VI wieku, pierwsze rozwiązania to dzwonnice wolno stojące, w czasach późniejszych przylegające do kościoła. Najstarsze dzwonnice pełniły też funkcję wież strażniczych. W Polsce przy wiejskich kościółkach można spotkać dzwonnice drewniane o bardzo zróżnicowanej konstrukcji. W Bieszczadach najczęściej o konstrukcji słupowej. Niekiedy spotyka się dzwonnice parawanowe.


[edytuj] Bibliografia

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 41, 42. ISBN 83-85001-89-1. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach