Chłosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biczownicy
Wspólczesna chłosta mężczyzny

Chłosta, biczowanie (łac. flagellum – bicz) – rodzaj tortury (stosowanej też w charakterze kary), polegającej na wielokrotnym uderzaniu osoby torturowanej w plecy (ewentualnie inne części ciała, np. niepokornego niewolnika, rzekomej czarownicy – w twarz, czy w stopy – falaka/bastinado) przy pomocy bicza, kańczuga, rzemienia, bata lub innego narzędzia. Chłostę wykonywał kat bądź inna osoba (np. na okrętach), jako że jej przeprowadzenie nie wymagało szczególnych umiejętności.

Chłostę wykonywano pod pręgierzem lub po unieruchomieniu osoby torturowanej w inny sposób (np. przez przywiązanie do masztu, powieszenie za ręce, przymocowanie do konstrukcji przypominającej kozioł do cięcia drewna bądź zakucie w dybach podczas chłosty stóp (falaka/bastinado)).

Skutkiem chłosty, obok dotkliwego bólu, były także rany skóry (nierzadko sięgające kości) i uszkodzenia mięśni.

Aspekt religijny[edytuj | edytuj kod]

Biczowanie bywało lub bywa postrzegane jako sposób oczyszczenia duchowego, na przykład wśród członków sekt religijnych.

Information icon.svg Osobny artykuł: Flagelanci.

Aspekt seksualny[edytuj | edytuj kod]

Z chłostą związany jest rodzaj perwersji, tzw. flagellatio, polegające na wywoływaniu rozkoszy poprzez chłostanie partnera. Skłonność osobliwie często przypisywana Anglikom (le vice anglais)[1].

Chłosta w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Jacek Łaszczok oraz Michał Rejniak, w ramach protestu przeciw stosowaniu kary chłosty w Iranie, napisali poemat „Chłosta”. Utwór wykonywany jest przez pierwszego z wymienionych artystów[2].

Przypisy

  1. . Jeremy Paxman: Anglicy. Opis przypadku. Warszawa: W.A.B., 2007, s. 287 i nn. ISBN 978-83-7414-316-5.
  2. Tekst utworu „Chłosta”.