Charlie Davies

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Charlie Davies
Charlie-davies.jpg
Imię i nazwisko Charles Desmond Davies
Data i miejsce
urodzenia
25 czerwca 1986
Manchester, New Hampshire,  Stany Zjednoczone
Pozycja napastnik
Wzrost 178 cm
Masa ciała 76 kg
Informacje klubowe
Obecny klub New England Revolution
Numer 8
Kariera juniorska
2004-2007 Boston College
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2006
2007-2009
2009-2012
2011
2012-
2013-
Westchester Flames
Hammarby IF
FC Sochaux
D.C. United (wyp.)
Randers FC
New England Revolution (wyp.)
9 (6)
56 (21)
10 (2)
26 (11)
23 (0)
4 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2004-2005
2007-2008
2007-
 Stany Zjednoczone U-20
 Stany Zjednoczone U-23
 Stany Zjednoczone
10 (0)
6 (1)
17 (4)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 13 listopada 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 29 maja 2012.

Charles „Charlie” Desmond Davies (ur. 25 czerwca 1986 w Manchesterze) – amerykański piłkarz grający na pozycji napastnika. Mierzy 178 cm wzrostu, waży 76 kg.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

W 2004 roku Davies ukończył Brooks School w North Andover w Massachusetts i w szkole tej rozpoczął przygodę z piłką nożną. Następnie trafił na Boston College i grał w tamtejszym uniwersyteckim zespole Eagles przez trzy lata. W swoim drugim sezonie opuścił połowę meczów z powodu kontuzji kolana. Podczas pobytu w college'u był także zawodnikiem Westchester Flames, grającego w USL Premier Development League. Rozegrał dla niego 9 meczów, w których zdobył 6 goli. W 2007 roku podpisał kontrakt z Generation Adidas, jednak ostatecznie nie był wybrany w drafcie do rozgrywek Major League Soccer.

Zamiast gry w Major League Soccer Davies wyjechał do Szwecji i podpisał profesjonalny kontrakt z zespołem Hammarby IF Sztokholm. 14 kwietnia 2007 zadebiutował w pierwszej lidze szwedzkiej w wygranym 3:0 domowym spotkaniu z Trelleborgs FF. Latem 2007 wystąpił z Hammarby w Pucharze Intertoto. 28 października 2007 zdobył swoje pierwsze trzy gole w lidze szwedzkiej w wygranym 4:0 domowym spotkaniu z GAIS Göteborg. W sezonie 2008 Davies zdobył 14 goli w lidze i był najlepszym strzelcem zespołu Hammarby. 11 lipca 2009 roku Davies odszedł do francuskiego FC Sochaux. Kwota transferu nie została ujawniona.

7 lipca 2012 roku podpisał 2–letni kontrakt z pierwszoligowym Randers FC. W 2013 roku został wypożyczony do New England Revolution.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Rozgrywki Europy Mecze Bramki
2006 Westchester Flames Stany Zjednoczone  USL 9 6 - - -
2007 Hammarby IF Szwecja  Allsvenskan 20 3 - - -
2008 Hammarby IF Szwecja  Allsvenskan 27 14 - - -
2009 Hammarby IF Szwecja  Allsvenskan 9 4 - - -
2009/10 FC Sochaux Francja  Ligue 1 8 2 - - -
2009/10 FC Sochaux Francja  Ligue 1 0 0 - - -
2011 D.C. United (wyp.) Stany Zjednoczone  MLS 26 11 - - -
2011/12 FC Sochaux Francja  Ligue 1 2 0 Liga Europa UEFA 0 0
2012/13 Randers FC Dania  Superligaen 23 0 - - -

Stan na: 11 października 2012 r.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 2004-2005 Davies wystąpił w 10 meczach reprezentacji Stanów Zjednoczonych U-20. W 2008 roku selekcjoner kadry U-23 Piotr Nowak powołał go na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie. Tam Davies zagrał w jednym meczu, z Nigerią (1:2).

W pierwszej reprezentacji Stanów Zjednoczonych Davies zadebiutował 2 czerwca 2007 roku w wygranym 4:1 towarzyskim meczu z Chinami. W tym samym roku był w kadrze USA na Copa América 2007. 15 października 2008 roku strzelił gola w meczu z Trynidadem i Tobago (1:2), rozegranym w ramach eliminacji do Mistrzostw Świata w RPA. W 2009 roku został powołany przez selekcjonera Boba Bradleya do kadry na Puchar Konfederacji.

Wypadek samochodowy[edytuj | edytuj kod]

W nocy 13 października 2009 na autostradzie George Washington Parkway w Północnej Virginii samochód prowadzony przez jego dziewczynę uderzył w metalową barierę. Kobieta zginęła na miejscu, pasażer samochodu - Davies - w tragicznym stanie trafił helikopterem do szpitala. Kadrowicz z Ameryki wylądował na operacyjnym stole z mocno uszkodzoną twarzą, złamaną prawą nogą (dokładnie kość piszczelowa i udowa) oraz złamanym lewym łokciem. Operacja trwała ponad pięć godzin. Rehabilitacja potrwa od 6 do 12 miesięcy.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]