Chełm Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chełm Górny
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat gryfiński
Gmina Trzcińsko-Zdrój
Liczba ludności 158
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 74-510
Tablice rejestracyjne ZGR
SIMC 0784384
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa zachodniopomorskiego
Chełm Górny
Chełm Górny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chełm Górny
Chełm Górny
Ziemia 52°52′50,0″N 14°35′19,3″E/52,880556 14,588694

Chełm Górnywieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Trzcińsko-Zdrój.

Miejscowość leży 4 km na południowy wschód od Narostu, 2 km od Chełma Dolnego, w lesie i wśród okolicznych jeziorek. Za wsią znajduje się folwark Johannishof z leśniczówką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1939 w miejscowości było 142 mieszkańców[potrzebne źródło]. Historia Chełma Górnego (Hohen Wartenberg) jest ściśle związana z miejscowością Chełm Dolny. Wieś należała ongiś do dwóch dworów rycerskich istniejących spoza wsi Chełm Dolny[potrzebne źródło]. Prawny stan posiadania ulegał przez stulecia zawiłością i był niejasny. Posiadacz tzw. dzierżawca zmieniał się dość często i szybko. W roku 1696 jest dziedziną urzędową należącą do miasta Dębna[potrzebne źródło]. Elektorski dwór myśliwski stał w tym miejscu, gdzie są dziś właściwie główne dobra Chełma Górnego. W połowie XIX wieku jest posiadłością Chełma Dolnego, wtedy obejmowała całkowicie dolną osadę. Podczas sądowego przetargu nabył te dobra właściciel ziemski von Wedel. Wkrótce znowu zmienił się właściciel. W 1881 roku posiadaczem dóbr został Herman von Tresckow[potrzebne źródło]. Wielokrotnie oba majątki i zagrody chłopskie miały zmienne granice między obiema miejscowościami położonymi blisko siebie. Żeby odróżnić główne dobra Chełm Dolny od tych położonych wyżej około 20 m, nazwano je Chełm Górny. W 1902 roku dobra kupił Bruno Goltdammer[potrzebne źródło] i wzorowo gospodarzył. W pobliżu dóbr powstały robotnicze mieszkania i fabryka mączki ziemniaczanej. Ostatnim właścicielem dóbr został rolnik Krahmer[potrzebne źródło]. Majątek otrzymał prawo patronatu przy kościele w Chełmie Dolnym. Właściciel ziemski w 1908 roku odnowił kościół i wybudował dzwonnicę. W roku 1945 gdy wkroczyły oddziały Armii Czerwonej natychmiast rozstrzelały leśniczego[potrzebne źródło]. Wielu mieszkańców zostało deportowanych, niektórzy uciekli przed załogą okupanta.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.