Chełm Górny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chełm Górny
Państwo  Polska
Województwo zachodniopomorskie
Powiat gryfiński
Gmina Trzcińsko-Zdrój
Liczba ludności 158
Strefa numeracyjna (+48) 91
Kod pocztowy 74-510
Tablice rejestracyjne ZGR
SIMC 0784384
Położenie na mapie gminy Trzcińsko-Zdrój
Mapa lokalizacyjna gminy Trzcińsko-Zdrój
Chełm Górny
Chełm Górny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Chełm Górny
Chełm Górny
Ziemia 52°52′50,0″N 14°35′19,3″E/52,880556 14,588694

Chełm Górnywieś w Polsce położona w województwie zachodniopomorskim, w powiecie gryfińskim, w gminie Trzcińsko-Zdrój.

Miejscowość leży 4 km na południowy wschód od Narostu, 2 km od Chełma Dolnego, w lesie i wśród okolicznych jeziorek. Za wsią znajduje się folwark Johannishof z leśniczówką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W roku 1939 w miejscowości było 142 mieszkańców[potrzebne źródło]. Historia Chełma Górnego (Hohen Wartenberg) jest ściśle związana z miejscowością Chełm Dolny. Wieś należała ongiś do dwóch dworów rycerskich istniejących spoza wsi Chełm Dolny[potrzebne źródło]. Prawny stan posiadania ulegał przez stulecia zawiłością i był niejasny. Posiadacz tzw. dzierżawca zmieniał się dość często i szybko. W roku 1696 jest dziedziną urzędową należącą do miasta Dębna[potrzebne źródło]. Elektorski dwór myśliwski stał w tym miejscu, gdzie są dziś właściwie główne dobra Chełma Górnego. W połowie XIX wieku jest posiadłością Chełma Dolnego, wtedy obejmowała całkowicie dolną osadę. Podczas sądowego przetargu nabył te dobra właściciel ziemski von Wedel. Wkrótce znowu zmienił się właściciel. W 1881 roku posiadaczem dóbr został Herman von Tresckow[potrzebne źródło]. Wielokrotnie oba majątki i zagrody chłopskie miały zmienne granice między obiema miejscowościami położonymi blisko siebie. Żeby odróżnić główne dobra Chełm Dolny od tych położonych wyżej około 20 m, nazwano je Chełm Górny. W 1902 roku dobra kupił Bruno Goltdammer[potrzebne źródło] i wzorowo gospodarzył. W pobliżu dóbr powstały robotnicze mieszkania i fabryka mączki ziemniaczanej. Ostatnim właścicielem dóbr został rolnik Krahmer[potrzebne źródło]. Majątek otrzymał prawo patronatu przy kościele w Chełmie Dolnym. Właściciel ziemski w 1908 roku odnowił kościół i wybudował dzwonnicę. W roku 1945 gdy wkroczyły oddziały Armii Czerwonej natychmiast rozstrzelały leśniczego[potrzebne źródło]. Wielu mieszkańców zostało deportowanych, niektórzy uciekli przed załogą okupanta.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa szczecińskiego.