Chloromrówczan etylu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Chloromrówczan etylu
Chloromrówczan etylu
Chloromrówczan etylu
Nazewnictwo
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C3H5ClO2
Inne wzory ClCOOC2H5
ClCOOEt
Masa molowa 108,52 g/mol
Wygląd bezbarwna ciecz o duszącym zapachu[2]
Identyfikacja
Numer CAS 541-41-3
PubChem 10928[5]
Podobne związki
Podobne związki chloromrówczan metylu, chloromrówczan propylu, difosgen (chloromrówczan trichlorometylu)
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chloromrówczan etylu (chlorowęglan etylu), ClCOOC2H5związek organiczny, ester kwasu chloromrówkowego i etanolu.

Właściwości[edytuj | edytuj kod]

Chloromrówczan etylu jest bezbarwną cieczą o ostrym zapachu. Jest rozpuszczalny w eterze i etanolu. W wodzie następuje jego rozkład. Jest substancją palną.

Reaguje z aminami, amidami, zasadami oraz kwasami.

Jest czuły na temperaturę i wilgoć.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Chloromrówczan etylu jest stosowany w syntezie organicznej.

Przykłady:

RSeH protection with ethyl chloroformate.png
Chlorination with ethyl chloroformate.png
  • Jako czynnik aktywujący[8]:
ADP + HBu3N+•H232PO4- + ClCOOEt γ-32P-ATP

Otrzymywanie[edytuj | edytuj kod]

Chloromrówczan etylu powstaje w reakcji fosgenu z alkoholem etylowym zgodnie z zapisem:

Synteza chloromrówczanu etylu z fosgenu i etanolu

Toksyczność[edytuj | edytuj kod]

W przypadku kontaktu z oczami występują poparzenia. Istnieje ryzyko utraty wzroku.

Wdychanie jego par powoduje powoduje podrażnienie błon śluzowych, kaszel i duszności.

Po spożyciu występuje poparzenie ust, przełyku, gardła i dróg oddechowych.

Pierwsza pomoc[edytuj | edytuj kod]

Oczy i skórę skażoną chloromrówczanem etylu należy przemyć dużą ilością wody. Skórę należy ponadto przemyć glikolem polietylenowym.

Po spożyciu należy podać choremu dużą ilość wody. Nie należy wywoływać wymiotów (ryzyko perforacji przewodu pokarmowego) ani zobojętniać substancji.

Należy też niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Chloromrówczan etylu (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 2,8 2,9 Chloromrówczan etylu (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2012-07-07].
  3. 3,0 3,1 Chloromrówczan etylu (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2012-07-07].
  4. 4,0 4,1 Informacje o klasyfikacji i oznakowaniu substancji według Rozporządzenia 1272/2008, zał. VI: Chloromrówczan etylu (pol.) w bazie European chemical Substances Information System. Instytut Ochrony Zdrowia i Konsumenta. [dostęp 2012-07-07].
  5. Chloromrówczan etylu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  6. W.A. Reinerth and J.M. Tour, 1998, Protecting Groups for Organoselenium Compounds, J. Org. Chem. 63, 2397-2400.
  7. H. Krawczyk, 1997 A Convenient Route for Monodealkylation of Diethyl Phosphonates, Synthetic Communications, 27, 3151 – 3161.
  8. J. Koziołkiewicz, J. Pankowski, A. Janecka, 1978, Method of the rapid preparation of adenosine 5'-γ-32P triphosphate by chemical synthesis, Prep. Biochem., 8, 471-478.