Chromosom Y

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chromosom Y

Chromosom Y – jeden z chromosomów płciowych u ludzi i większości pozostałych ssaków.

Obecność chromosomu Y wraz z chromosomem X w jądrze komórki determinuje u człowieka płeć męską. Jest to spowodowane obecnością genu SRY na chromosomie Y.

U człowieka chromosom Y składa się z 58 milionów par zasad (58 Mbp) i zawiera 78 genów, co odpowiada około 0,38% całkowitej ilości DNA w ludzkiej komórce. Większość sekwencji ludzkiego chromosomu Y jest specyficzna dla mężczyzn, i tylko niewielkie fragmenty (tzw. region pseudoautosomalny, ok. 3 Mbp) ulegają rekombinacji z homologicznymi fragmentami na chromosomie X.

Istnienie i rola chromosomu Y zostały opisane przez Nettie Stevens w 1905 roku[1].

Aberracje chromosomalne[edytuj | edytuj kod]

Fenotyp spowodowany disomią chromosomu Y określa się jako Zespół XYY. Mężczyźni z kariotypem 47,XYY zwykle są nieco wyżsi niż przeciętna w populacji i mają normalny poziom testosteronu[2]. Pierwsze doniesienia sugerowały związek tej wady z nadmierną agresywnością[potrzebne źródło], jednak dalsze badania tego nie potwierdziły[potrzebne źródło].

Information icon.svg Osobny artykuł: Zespół XYY.

Przypisy

  1. Nettie Stevens (ang.). [dostęp 2013-12-18].
  2. Ratcliffe SG, Read G, Pan H, Fear C, Lindenbaum R, Crossley J. Prenatal testosterone levels in XXY and XYY males. „Horm Res”. 42. 3, s. 106-109, 1994. PMID 7995613. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]