Concierto de Aranjuez

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik poświęcony koncertowi, znajdujący się w mieście Aranjuez

Concierto de Aranjuez – to utwór (koncert na gitarę solo i orkiestrę) autorstwa Joaquína Rodrigo, skomponowany w 1939 roku.

Rodrigo napisał ten koncert dla hiszpańskiego gitarzysty Regino Sainz de la Maza. Tytuł nawiązuje do ogrodów pałacu w Aranjuez, gdzie Rodrigo wraz z żoną spędzali miesiąc miodowy. Chociaż Rodrigo chciał w utworze zawrzeć klimat końca XVIII wieku na dworze Karola IV i Ferdynanda VII (torreadorzy, obrazy Goi), wyczuwalna jest również świadomość tego, co w 1939 roku przeżywał Rodrigo – lęk przed wojną, śmierć dziecka i ciężka choroba żony.

Budowa Koncertu[edytuj | edytuj kod]

Koncert skomponowany jest tradycyjnie i składa się z trzech części:

  • Część I, Allegro con spirito - część radosna, o bardzo hiszpańskim klimacie, gitara jako instrument solowy wydobywa szybkie akordy, tzw. rasgueado.
  • Część II, Adagio - część elegijna, dialog pomiędzy instrumentami, nastrój smutku i niepokoju. Całość oparta na prostym, lecz lirycznym i ekspresyjnym temacie głównym, ze znanym solem rożka angielskiego.
  • Część III, Allegro gentile - ponowny powrót do radości, klimat ludowego tańca, struktura ronda.

Koncert w kulturze masowej[edytuj | edytuj kod]

Część II, Adagio, jest bardzo znana; wiele osób zna ją bez wiedzy o kompozytorze i tytule dzieła. Wykorzystywano ją w wielu filmach. Powszechne przekonanie, że utwór jest bardzo stary, spowodowała kilka przypadków nagrywania koncertu bez honorarium dla autora (wykonawcy myśleli, że autor na pewno nie żyje)[potrzebne źródło].

W 1974 roku Rodrigo opracował autorską transkrypcję utworu na harfę i orkiestrę.

Szczególnie popularny, melancholijny motyw z części drugiej był wielokrotnie wykorzystywany w utworach muzyków rozrywkowych. Opiera się na nim piosenka „Aranjuez, mon amour”, którą w 1967 roku nagrał Richard Anthony, a w 1988 roku Jean-François Maurice[1]. Motyw ten wykorzystał również José Feliciano („Aranjuez con Tu Amor”) jak i pianista jazzowy Chick Corea.

Utwór został również wykorzystany w japońskim anime Ghost in the shell 2: Innocence - na jego podstawie powstała piosenka „Follow me”, którą nagrała Kimiko Itō.

Główny temat z części II został wykorzystany również jako inspiracja dla melodii wykorzystanej w liturgii żydowskiej (kadisz)[potrzebne źródło].

Niektóre interpretacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Jean Francois Maurice (pol.). lesniewski.net.pl. [dostęp 2014-12-16].