Concorde (grusza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grusza domowa
BirneConcorde139.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd różowce
Rodzina różowate
Rodzaj grusza
Gatunek grusza pospolita
Kultywar Concorde
Nazwa systematyczna
Pyrus communis L. 'Concorde'
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Grusza 'Concorde' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich. Jesienna odmiana angielska, wyhodowana w stacji doświadczalnej w East Malling [2]. w 1977, a w roku 1984 wpisana w Anglii na listę odmian. Krzyżówka odmian Konferencja i Komisówka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Drzewo rośnie umiarkowanie silnie. Tworzy koronę wzniesioną, o konarach odchodzących od przewodnika pod ostrym kątem, konieczne jest odpowiednie formowanie przez przyginanie i klamerkowanie pędów. Wytwarza dużą ilość krótkopędów.
Owoce
Duże o kształcie butelkowatym, wydłużone. Zbliżone wyglądem do owoców Konferencji, lecz bardziej pękate. Skórka żółtawozielona, gładka, z delikatnym pomarańczowym rumieńcem. Czasem ordzawiona. Szypułka średniej długości, cienka. Kielich duży, otwarty, o działkach wzniesionych, osadzony w wąskim i dość płytkim zagłębieniu. Miąższ żółtobiały, kruchy, soczysty, lekko aromatyczny, kwaskowato-słodki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Jesienna odmiana deserowa. Polecana zarówno do uprawy towarowej jak i amatorskiej, jako odmiana uzupełniająca dla Konferencji.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Wcześnie wchodzi w okres owocowania, owocuje obficie, corocznie. Kwitnie średnio wcześnie. Jest dobrym zapylaczem. Dla regularnego plonowania oraz uzyskiwania dobrej jakości owoców wymagane jest przerzedzanie zawiązków.

Podkładka i stanowisko[edytuj | edytuj kod]

Jako podkładki zaleca się siewki gruszy kaukaskiej, oraz wszystkie typy pigwy, z którą zrasta się bardzo dobrze.

Zdrowotność[edytuj | edytuj kod]

Na mróz odporna, na parcha dość odporna, na zarazę ogniową wrażliwa.

Zbiór i przechowywanie[edytuj | edytuj kod]

Zbiór owoców najczęściej przypada na trzecią dekadę września. Do spożycia nadają się w kilka dni po zbiorze. W chłodni zwykłej można je przechować przez 4 miesiące, w chłodni z kontrolowaną atmosferą nawet do pół roku.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-01-25].
  2. East Malling Research (ang.). [dostęp 2010-01-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Dorota Kruczyńska, Alojzy Czynczyk: Zeszyty Pomologiczne Grusza. Skierniewice: Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa, 2002. ISBN 83-88707-38-8.
  2. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.
  3. Ireneusz Sosna: Uprawa gruszy. Kraków: Plantpress, 2007. ISBN 978-83-89874-51-1.