Cypryśnik błotny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Cypryśnik błotny | |||||||||||||||||||||||||||||
 |
|||||||||||||||||||||||||||||
| Systematyka | |||||||||||||||||||||||||||||
| Domena | eukarionty | ||||||||||||||||||||||||||||
| Królestwo | rośliny | ||||||||||||||||||||||||||||
| Podkrólestwo | naczyniowe | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nadgromada | nasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gromada | nagonasienne | ||||||||||||||||||||||||||||
| Klasa | iglaste | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rząd | cyprysowce | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzina | cyprysowate | ||||||||||||||||||||||||||||
| Rodzaj | cypryśnik | ||||||||||||||||||||||||||||
| Gatunek | cypryśnik błotny | ||||||||||||||||||||||||||||
| Nazwa systematyczna | |||||||||||||||||||||||||||||
| Taxodium distichum (L.) Rich. | |||||||||||||||||||||||||||||
| Ann. Mus. Natl. Hist. Nat. 16:298. 1810 | |||||||||||||||||||||||||||||
| Status ochronny | |||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|||||||||||||||||||||||||||||
.gif){kind=small}
Cypryśnik błotny (Taxodium distichum) – gatunek drzewa należący do rodziny cyprysowatych (dawniej zaliczana do wyodrębnianych cypryśnikowatych). Występuje naturalnie w południowo-wschodnich stanach USA, szczególnie na błotnistych obszarach Florydy, jednak już od dłuższego czasu sadzi się go w Europie jako drzewo ozdobne i parkowe[1].
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Korona młodych drzew wąska, stożkowata, później coraz bardziej okrągło sklepiona i na wierzchołku prawie zawsze zaokrąglona.
- Pień
- U nasady bardzo szeroki, szybko zwężający się i wyżej prosty. Konary u nasady wznoszą się nieco w górę, dalej lekko się zwieszają. Po 10 latach w Polsce osiąga wysokość 5 i szerokość 2 metrów. Maksymalne 25 metrów, w ojczyźnie 50.[2] Drzewo jednopienne.
- Kora
- Czerwonobrązowa lub bladobrunatna, włóknista, łuszczy się podłużnymi pasami.
- Pędy
- Jednoroczne niezwykle cienkie, czerwonawe, późno pokrywają się liśćmi.
- Liście
- Na długopędach ustawione skrętolegle. Krótkopędy stojące pojedynczo mają około 10 cm długości. Dwurzędowo ułożone igły o długości do 2 cm są równowąskie i płaskie. Na początku listnienia przybierają żywą, jasnozieloną barwę, potem ciemnieją. Są zrzucane jesienią razem z krótkopędami.
- Kwiaty
- Męskie licznie zebrane na końcach zeszłorocznych długopędów, żółtawe albo purpurowe. Szyszki żeńskie mają długość 1–3 cm, są kuliste lub nieco podłużne, składają się z niewielu łusek.
- Korzenie
- Na okresowo zalewanych bądź trwale podmokłych obszarach tworzy tak zwane korzenie powietrzne (pneumatofory, inaczej kolana oddechowe). Są to zgrubienia na korzeniach wyrastające powyżej poziomu gleby lub wody w odległości do kilkunastu metrów od pnia. Dostarczają one niezbędnej ilości tlenu do systemu korzeniowego.
Biologia i ekologia [edytuj]
Drzewo iglaste zrzucające liście na zimę. Kwitnie od kwietnia do maja. W warunkach naturalnych porasta wilgotne niziny o wysokim poziomie wód gruntowych, względnie okresowo lub trwale zalewane.
-
Las w zachodniej Luizjanie
-
Obsypana szyszkami korona drzewa w Parku Skaryszewskim w Warszawie jesinią
-
Kwiaty męskie
Przypisy
- ↑ Joachim Mayer, Heinz-Werner Schwegler: Wielki atlas drzew i krzewów. Oficyna Wyd. „Delta W-Z”. ISBN 978-83-7175-627-6.
- ↑ Ilustrowana encyklopedia roślin ISBN 978-83-7552-276-1
