Dębowa Łąka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dębowa Łąka
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła
Kościół św. Apostołów Piotra i Pawła
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat wąbrzeski
Gmina Dębowa Łąka
Liczba ludności (2006) 750
Strefa numeracyjna (+48) 56
Kod pocztowy 87-207
Tablice rejestracyjne CWA
SIMC 0842549
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Dębowa Łąka
Dębowa Łąka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dębowa Łąka
Dębowa Łąka
Ziemia 53°15′25″N 19°05′46″E/53,256944 19,096111Na mapach: 53°15′25″N 19°05′46″E/53,256944 19,096111

Dębowa Łąka (niem. Dembowalonka: 1907–1919: Wittenburg)wieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie wąbrzeskim, w gminie Dębowa Łąka.

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa toruńskiego.

Miejscowość jest siedzibą władz gminy Dębowa Łąka.

We wsi znajduje się parafia św. Apostołów Piotra i Pawła[1].

pałac w Dębowej Łące
pałac

Pałac w Dębowej Łące[edytuj | edytuj kod]

Pałac w obecnej formie wybudowany w 1849 r. przez Karola i Fryderyka Hennigów. Fryderyk Hennig - z wyboru miejscowych Niemców - był posłem na sejm w Berlinie. Hennig zbudował w Dębowej łące okazałą rezydencję. W 1892 roku majątek wykupiła od Hennigów Pruska Komisja Kolonizacyjna. Od 1895 r. w pałacu miał swoją siedzibę zakon oraz seminarium duchowne Ojców Ewangelistów. Ojcowie wybudowali w 1901 roku na północnym skraju parku kościół w stylu neogotyckim na potrzeby licznej gminy ewangelickiej. Jest to okres wzmożonego osadnictwa niemieckiego. Wówczas to zmieniono nazwę miejscowości na Wittenburg in Prussen. W okresie międzywojennym, w latach 1920-1924, w dostosowanym do potrzeb szkoleniowo-wychowawczych budynku, Siostry Służebniczki Niepokalanego Poczęcia NMP prowadziły zakład wychowawczy dla panien. W 1924 roku Ojcowie Zgromadzenia Ducha Św. zorganizowali szkołę dla chłopców, a w latach 1925-1930 w pałacu mieściła się Średnia Szkoła Rolnicza. W 1932, pozostający bez administratora zrujnowany pałac, wydzierżawiły Siostry Zgromadzenia Pasterek od Opatrzności Bożej, organizując w nim nowicjat. We wrześniu 1939 r. Niemcy urządzili w nim więzienie dla księży z powiatu wąbrzeskiego. Po wojnie, w erygowanym ponownie domu Sióstr Zgromadzenia Pasterek od Opatrzności Bożej, opiekę znalazły dzieci i osoby starsze. W 1958 roku Siostry opuszczają pałac i zlikwidowany przez władze świeckie ośrodek. Po 6 latach generalnego remontu - od 1965 - w pałacu znajdował się Państwowy Dom Dziecka. Od 1984 r. w budynku mieszczą się szkoły i internat Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Dębowej Łące. Pałac to monumentalny gmach częściowo 2- i częściowo 3-kondygnacyjny, wzniesiony na planie prostokąta o wymiarach 35 x 26 m z niewielkim dziedzińcem pośrodku. Od północnego-zachodu 6-kondygnacyjna wieża widokowa zwieńczona belwederem. W najwyższej kondygnacji wieży okna parzyste zamknięte półkoliście oraz wydatny gzyms drewniany na konsolach. Przy narożniku północnym kryty taras z kanelowanymi kolumnami. Elewację pałacu ożywiają boniowania i profilowane gzymsy. Okna częściowo w obramieniach uszatych. Najciekawsza jest pięcioosiowa elewacja frontowa budynku z północno-wschodniej strony, z trójosiowym ryzalitem w głównym skrzydle, zwieńczonym trójkątnym frontonem. Okna na piętrze ryzalitu zamknięte półkoliście, ponad nimi rozety. Od strony ogrodowej przylega portyk zwieńczony tarasem, do którego prowadzą okazałe schody.

Ochrona przyrody[edytuj | edytuj kod]

W 2011 roku po odwołaniu jednego z sześciu modrzewi europejskich pozostałe pięć ponownie ustanowiono pomnikiem przyrody. Drzewa posiadają odwody: 270, 272, 280, 283 i 320 cm[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Źródło[edytuj | edytuj kod]

Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. XI: Województwo bydgoskie, pod red. T. Chrzanowskiego i M. Korneckiego, z. 19: Powiat wąbrzeski, oprac. T. Chrzanowski i M. Kornecki, Warszawa, 1967