DEL (2011/2012)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
DEL 2011/2012
Gtk-go-back-ltr.svg 2011 2013 Gtk-go-forward-ltr.svg
Sezon zasadniczy
Termin 16 września 2011 - 11 marca 2012
Liczba drużyn 14
Liczba kolejek 52
Mecze 364
Strzelone gole 2099 (5.77 na mecz)
Król strzelców Niemcy Kai Hospelt
Najskuteczniejszy zawodnik Kanada Norman Milley
Mistrz regularny Eisbären Berlin
Playoff
Crown.png Mistrz Niemiec Eisbären Berlin

18. sezon Deutsche Eishockey Liga rozegrany został na przełomie 2011 i 2012 roku. Był to 54. sezon rozgrywek o Mistrzostwo Niemiec w hokeju na lodzie. W rozgrywkach wzięło udział 14 zespołów.

Obrońcą tytułu była drużyna Eisbären Berlin, która w finale poprzedniej edycji pokonała Grizzly Adams Wolfsburg 3:0. Drużyna z Berlina powtórzyła ten sukces w tym sezonie. Zdołała wygrać w finale, mimo że przegrywała już w meczach 1:3 i w czwartym spotkaniu ulegała drużynie z Mannheim 2:5 w 47. minucie spotkania (następnie berlinczycy strzeli 3 gole w ciągu siedmiu minut, doprowadzili do dogrywki i wygrali w dogrywce[1], zaś w piątym decydującym meczu zwyciężyli ostatecznie w serii finałwe).

Sezon zasadniczy[edytuj | edytuj kod]

Sezon zasadniczy zaczął się 16 września 2011, a zakończył 11 marca 2012. Uczestniczyło w nim 14 drużyn, które rozegrały po 52 spotkań. Sześć najlepszych drużyn zapewniło sobie awans do rundy playoff, w której walczyły o mistrzostwo Niemiec. Kolejne cztery drużyny awansowały do rundy kwalifikacyjnej play-off. Zwycięzcy tej rundy dołączyli do sześciu najlepszych drużyn sezonu zasadniczego i razem z nimi przystąpiły do ćwierćfinałów. Cztery najgorsze drużyny zakończyły sezon 11 marca 2012 po ostatniej kolejce sezonu zasadniczego.

Tabela
Lp. Zespół M Pkt W WpD PpD P G + G - +/-
1 Eisbären Berlin 52 95 26 7 3 16 171 140 +31
2 ERC Ingolstadt 52 93 26 5 5 16 168 150 +18
3 Grizzly Adams Wolfsburg 52 91 25 6 4 17 174 122 +52
4 Adler Mannheim 52 90 23 7 7 15 171 148 +23
5 Hamburg Freezers 52 83 22 6 5 19 149 149 0
6 Straubing Tigers 52 80 20 8 4 20 161 151 +10
7 DEG Metro Stars 52 80 19 7 9 17 162 167 -5
8 Augsburger Panther 52 79 20 6 7 19 135 131 +4
9 Kölner Haie 52 78 21 4 7 20 135 145 -10
10 Iserlohn Roosters 52 77 19 6 8 19 150 150 0
11 EHC Monachium 52 72 17 6 8 21 124 135 -11
12 Krefeld Pinguine 52 69 18 4 7 23 126 153 -27
13 Nürnberg Ice Tigers 52 55 13 5 6 28 122 165 -43
14 Hannover Scorpions 52 41 12 6 3 31 151 213 -62

Legenda:

  •     = drużyny zapewniające sobie awans do playoff,     = drużyny zapewniające sobie awans do baraży playoff,     = drużyny kończące sezon
  • L = lokata, M = liczba rozegranych spotkań, Pkt = Liczba zdobytych punktów, W = Wygrane, WpD = Wygrane po dogrywce lub karnych, PpD = Porażki po dogrywce lub karnych, P = Porażki (ogółem), G+ = Gole strzelone, G- = Gole stracone, +/- Róźnica bramek

Faza play-off[edytuj | edytuj kod]

Rywalizacje ćwierćfinałowe toczyły się do czterech zwycięstw, zaś półfinaly i finał ligi do trzech wygranych.

  Ćwierćfinały Runda półfinałowa Runda finałowa
  Nr Nazwa zespołu Stan M1 M2 M3 M4 M5 M6 M7     Nr Nazwa zespołu Stan M1 M2 M3 M4 M5     Nr Nazwa zespołu Stan M1 M2 M3 M4 M5
 
  1 Eisbären Berlin 4 5 4 3 3        
  9 Kölner Haie 0 1 2 1 0           Mecze 1. pary o miejsca 1-4
      1 Eisbären Berlin 3 4 4 1 4    
      6 Straubing Tigers 1 1 1 3 2      
  3 Grizzly Adams Wolfsburg 0 1 0 1 3              
  6 Straubing Tigers 4 2 7 3 7             Mecze o mistrzostwo
        1 Eisbären Berlin 3 2 1 1 6 3
        4 Adler Mannheim 2 0 4 2 5 1
  2 ERC Ingolstadt 4 5 1 3 6 4          
  7 DEG Metro Stars 1 3 5 2 1 3         Mecze 2. pary o miejsca 1-4    
      2 ERC Ingolstadt 1 1 3 3 2      
      4 Adler Mannheim 3 4 4 0 6    
  4 Adler Mannheim 4 4 8 1 3 3        
  5 Hamburg Freezers 1 0 1 2 1 1      

Przypisy

Źródła[edytuj | edytuj kod]