Debora
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Debora (hebr. דְּבוֹרָה; żyła ok. 1200 r p.n.e.) - postać ze Starego Testametu, żona Lappidota, pochodząca z plemienia Naftalego.
Izraelska prorokini, a zarazem jedyna kobieta-Sędzia w Izraelu. Zachęcała Baraka do walki przeciw Siserze, dowódcy armii kananejskiego króla Jabina. Zwycięstwo Izraelitów nad Kananejczykami opisane jest w Księdze Sędziów jako Pieśń Debory i Baraka, której autorstwo tradycja przypisuje samej prorokini (BT Sdz 5,1 - 5,31)[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Pieśń Debory i Baraka. [dostęp 2009-08-12].
[edytuj] Bibliografia
- Borzymińska Zofia, Żebrowski Rafał (oprac.) Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie, t. 1, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, ISBN 83-7255-126-X
|
||||||||