Debora
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Debora (hebr. דְּבוֹרָה; żyła ok. 1200 r p.n.e.) – postać ze Starego Testamentu, żona Lappidota, pochodząca z plemienia Naftalego.
Izraelska prorokini, a zarazem jedyna kobieta-Sędzia w Izraelu. Zachęcała Baraka do walki przeciw Siserze, dowódcy armii kananejskiego króla Jabina. Zwycięstwo Izraelitów nad Kananejczykami opisane jest w Księdze Sędziów jako Pieśń Debory i Baraka, której autorstwo tradycja przypisuje samej prorokini (BT Sdz 5,1 - 5,31)[1].
Spis treści |
Ciekawostka [edytuj]
Izraelski moszaw Dvora został nazwany na cześć Debory[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Pieśń Debory i Baraka. [dostęp 2009-08-12].
- ↑ Dvora (hebr.). W: Galil Net [on-line]. [dostęp 2012-05-25].
Bibliografia [edytuj]
- Borzymińska Zofia, Żebrowski Rafał (oprac.) Polski słownik judaistyczny. Dzieje, kultura, religia, ludzie, t. 1, Wyd. Prószyński i S-ka, Warszawa 2003, ISBN 83-7255-126-X
|
||||||||
Kontrola autorytatywna (osoba):
