1 Księga Samuela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pierwsza Księga Samuela, w Septuagincie Pierwsza Księga Królewska - według tradycji napisana przez Samuela, który jest główną postacią do dwunastego rozdziału. Potem występuje jako Prorok.

Samuel jako nazirejczyk został oddany na służbę Bożą, gdzie stał się szanowanym „Widzącym”. Po Helim stał się, jak się później okazało, ostatnim sędzią Izraela.

Budowa księgi[edytuj | edytuj kod]

  • Samuel jako ostatni sędzia Izraela
    • 1Sm 1 - 3 – zapowiedź narodzin, narodziny i dzieciństwo Samuela; modlitwa Anny, nikczemność synów Heliego, widzenie Samuela,
    • 1Sm 4 - 6 – wojna z Filistynami, odzyskanie Arki Przymierza
    • 1Sm 7 – Samuel jako ostatni sędzia Izraela
    • 1Sm 8 - 10 – początek monarchii i ustanowienie Saula królem zamiast Jahwe; ocena monarchii, króla, okoliczności wyboru i namaszczenia Saula
    • 1Sm 11 - 12 – początek rządów Saula, walka z Ammonitami i mowa pożegnalna Samuela
  • Saul jako pierwszy król Izraela
    • 1Sm 13 - 14 – nowa wojna z Filistynami
    • 1Sm 15 – wojna z Amalekitami i odrzucenie Saula
    • 1Sm 16 - 31 – opowiadania o Saulu i Dawidzie, śmierć Saula i jego syna Jonatana, walka Dawida z Goliatem, ucieczka Dawida.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Od rozdziału ósmego Samuel staje się postacią drugoplanową, a po dwunastym - poboczną. W ósmym rozdziale lud odrzuca Boga jako króla, domagając się od Samuela ustanowienia króla na wzór narodów sąsiednich. Prorok, przeciwny temu żądaniu, zasięgnął rady Boga. Bóg kazał mu ustanowić króla, zapowiedział jednak, że lud będzie narzekać na niego (1Sm 8,18).

Aż do końca Księgi jej głównym bohaterem staje się król Saul. Drugą postacią pierwszoplanową w tej części księgi jest Dawid.

Bóg Jahwe odrzucił Saula, gdy ten nie wykonał jego rozkazu (1Sm 15,17-29). Saul pozostał jednak królem aż do śmierci. Na jego następcę Bóg wybrał Dawida.

W kolejnych rozdziałach Saul prześladuje Dawida, dowiedziawszy się, że ma on być następnym królem. Bóg za każdym razem ratuje Dawida z rąk Saula.

Po śmierci Samuela (1Sm 25,1) Saul próbuje porozumieć się z nim za pośrednictwem kobiety spirytystki z Endor, która „wywołuje duchy" (1Sm 28,7) choć było to zakazane przez Prawo (1Sm 28,7-19; por. Kpł 19,31; Kpł 20,6.27; Pwt 18,10b-11). Księga kończy się opisem śmierci Saula i jego syna Jonatana.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons