G6 Denel
| 155 mm haubica G6 Denel | |
 Ysterplatt Airshow 2006 |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Republika Południowej Afryki |
| Producent | Lyttelton Engineering Works (LEW)[1] (Denel) |
| Rodzaj | samobieżna haubicoarmata |
| Historia | |
| Prototypy | 1981[1] |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Kaliber | 155 mm |
| Długość lufy | 45 kalibrów |
| Donośność | 30 800 m |
| Długość | 10,34 m |
| Szerokość | 3,4 m |
| Wysokość | 3,8 m |
| Masa | 46 t |
| Kąt ostrzału | 360° (w poziomie -5° do -75° (w pionie) |
| Szybkostrzelność | 3 strz/21 s. |
| Obsługa | 6 żołnierzy |
| Szybkość marszowa | 90 km/h |
155 mm haubica G6 Denel – południowoafrykańska haubica samobieżna.
Wprowadzona do artylerii równolegle z haubicą G5. Jest jedną z najsilniejszych samobieżnych haubic o trakcji kołowej. Nazywana czasem "rhino" - nosorożec. Haubica została pokazana publicznie w 1982 roku, a zamontowana jest na podwoziu kołowego transportera opancerzonego Ratel[1]. W dodatku do swojej mobilności, G6 jest chroniona przeciwko ostrzałowi artylerii i może się bronić na niezabezpieczonym terenie. Ma dużą odporność na wybuch min. G6 jest produkowana przez Lyttelton Engineering Works oddział Południowoafrykańskiej korporacji DENEL. Weszła do produkcji w roku 1987.
Jej uzbrojenie stanowi zmodyfikowana 155 mm haubicoarmata G5, 12,7 mm km oraz wyrzutnie granatów dymnych. Ładowanie amunicji przy pomocy zmechanizowanego układu zasilania, a ładunków ręcznie. Jest przystosowana do strzelania wszystkimi rodzajami amunicji 155 mm NATO. Zastosowano w niej dalmierz laserowy i elektroniczny przelicznik balistyczny.
Właściciele [edytuj]
- RPA (43)
- Zjednoczone Emiraty Arabskie (78)
- Oman (24)
Przypisy
Bibliografia [edytuj]
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 75. ISBN 83-86028-01-7.
|
||||||||||||||||||||||||||||
