Ding Junhui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Ding.
Ding Junhui
Ding Junhui
Ding Junhui w 2014 roku
Pseudonim "Gwiazda Wschodu" (Star of the East)
"Wejście Smoka" (Enter the Dragon)
Urodzony(-a) 1 kwietnia 1987
Chińska Republika Ludowa Yixing, Jiangsu
Gra zawodowa od 2003
Najwyższy ranking 3 (2013/14)
Najwyższy break 147 (5 razy - Masters 2007, UK Championship 2008, Players Tour Championship 12 2011, Players Tour Championship 11 2011, PTC Grand Final 2013)
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe 11
Nierankingowe 1
UK Championship 2005, 2009
Welsh Open 2012
China Open 2005, 2014
Northern Ireland Trophy 2006
Masters 2011
Shanghai Masters 2013
International Championship 2013
Indian Open 2013
Players Tour Championship 2013
German Masters 2013

Ding Junhui, (chiń.: 丁俊晖, pinyin: Dīng Jùnhuī) (ur. 1 kwietnia 1987[1], w Yixing, w prowincji Jiangsu), zawodowy snookerzysta chiński, obecnie mieszkający w Wielkiej Brytanii.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ding rozpoczął grać w snookera w wieku 9 lat, kiedy to z nudów dołączył do gry ze swoim ojcem i jego kolegami. Ćwiczył 8 godzin dziennie, aby w roku 2003 zostać najwyżej notowanym zawodnikiem snookera w Chinach. W 2002 zdobył mistrzostwo świata amatorów w kategorii do lat 21.

W marcu 2005 uczcił swoje 18. urodziny awansem do finału turnieju rankingowego China Open w Pekinie, pokonując po drodze kilku zawodników z pierwszej "szesnastki" światowego rankingu: Petera Ebdona, Marco Fu i Kena Doherty. W finale pokonał wielokrotnego mistrza świata Stephena Hendry'ego 9:5. Było to jego pierwsze w karierze zwycięstwo w turnieju rankingowym.

W grudniu 2005 awansował do finału turnieju UK Championship w Yorku, pokonując po drodze m.in. Joe Perry'ego, Paula Huntera i Jimmy'ego White'a; 18 grudnia pokonał w finale Steve'a Davisa 10:6.

W sierpniu 2006 pokonał w finale Northern Ireland Trophy Ronnie O'Sullivana 9:6.

W październiku 2008 w finale World Series of Snooker w Warszawie zwyciężył z Kenem Dohertym 6:4.

Po dwóch słabszych sezonach, spowodowanych m.in. dotkliwymi porażkami z Ronnie O'Sullivanem w finale Masters oraz w I rundzie Mistrzostw świata powrócił do zwycięskiej formy w sezonie 2009/2010. Dotarł do finału Grand Prix, gdzie musiał uznać wyższość Neila Robertsona 4:9, ale w kolejnym turnieju, UK Championship, przerwał trzyletnie pasmo bez końcowego sukcesu, pokonując w decydującym meczu Johna Higginsa 10:8.

Ding Junhui jest powszechnie typowany do zdobycia tytułu Mistrza świata w ciągu najbliższych kilku lat. Często mówi się, że jest jedynym zawodnikiem, który ma szanse zdominować snookera na wiele lat, podobnie jak uczynił to w latach '80 Steve Davis i w latach '90 Stephen Hendry.

Masters 2007[edytuj | edytuj kod]

14 stycznia 2007 roku zdobył breaka maksymalnego podczas turnieju Masters. W tym samym turnieju udało mu się dojść do finału, gdzie 21 stycznia 2007 zmierzył się z powracającym do życiowej formy Ronnie O'Sullivanem. Przegrał 3:10, oddając wszystkie frejmy wieczornej sesji (sesję popołudniową przegrał 3:5). Przy stanie 3:9 Chińczyk miał zamiar poddać mecz; podszedł z wyciągniętą ręką do sędziego Jana Verhaasa, jednak zdążył rozdzielić ich O'Sullivan, który złapał Chińczyka i wyprowadził z hali. Nakłonił go do dalszej gry i Ding wrócił na następnego, jednak ostatniego już frejma. Spotkanie kończył ze łzami w oczach - spowodowanymi niemożnością podjęcia równorzędnej walki z Anglikiem. Po meczu został pocieszony przez O'Sullivana i swoich fanów; pośpiesznie odebrał nagrodę za maksymalnego breaka, po czym szybko opuścił Wembley Arena[2].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Do końca sezonu 2013/2014, na swoim koncie zapisał 362 breaków stupunktowych, w tym 5 breaków maksymalnych.

Przypisy

  1. niektóre źródła podają 1 marca jako datę jego narodzin
  2. Relacja z meczu na stronie BBC (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]