Dmytro Pawłyczko
| Dmytro Pawłyczko | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 28 września 1929 Stopczatów |
 Ambasador Ukrainy w Polsce |
|
| Okres urzędowania | od 1999 do 2001 |
Dmytro Pawłyczko (ukr. Дмитро́ Васи́льович Павли́чко, ur. 28 września 1929 w Stopczatowie) – ukraiński poeta, tłumacz, krytyk literacki, działacz społeczny, polityk. W latach 1999-2001 ambasador Ukrainy w Polsce.
Urodził się w rodzinie chłopskiej. Od jesieni 1945 do lata 1946 był przetrzymywany w areszcie, na podstawie sfabrykowanych dowodów oskarżony o przynależność do Ukraińskiej Powstańczej Armii. W 1953 ukończył wydział filologiczny Uniwersytetu Lwowskiego, kierował działem poezji magazynu „Żowteń”. Po przeprowadzce do Kijowa pracował w sekretariacie Związku Pisarzy Ukrainy. W latach 1971-1978 był redaktorem magazynu „Wseswit”.
Był jednym z organizatorów Ludowego Ruchu Ukrainy na rzecz Przebudowy, Demokratycznej Partii Ukrainy, pierwszym przewodniczącym Towarzystwa Języka Ukraińskiego im. Tarasa Szewczenki. Od 21 października 2005 był deputowanym IV kadencji Rady Najwyższej Ukrainy z ramienia Ukraińskiej Partii Ludowej.
Był autorem wielu tomów wierszy, m.in. Miłość i nienawiść (1953), Moja ziemia (1955), Czarna nić (1958), Wzywa prawda! (1958), Tajemnica twojej twarzy (1979), Spirala (1984), Nostalgia (1998), Poświadczam życie (2000), Naparstek (2002), jak również tłumaczem poezji anglojęzycznej (między innymi sonetów Szekspira), polskiej, bułgarskiej, rosyjskiej i innych.
Był współtwórcą Deklaracji Niepodległości Ukrainy. Od października 1995 do maja 1998 był ambasadorem Ukrainy na Słowacji.
Literatura, linki [edytuj]
- Неділько Всеволод. Українське слово. – Т. 1. – К., 1994.
- Дмитро Павличко – гість Донбасу (ексклюзивне інтерв'ю для журналу „Схід”) // Схід, № 3(61), 2004. – С. 3-4.
- Sonety Dmytra Pawłyczki
