Dokument tożsamości

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dokument tożsamości – dokument urzędowy stwierdzający tożsamość osoby.

Podstawowe dane zawarte w takim dokumencie to: nazwisko i imiona osoby, data urodzenia, płeć, numer identyfikacyjny (np. PESEL). Może również zawierać: nazwisko rodowe, imiona rodziców, miejsce urodzenia, adres zameldowania, wzrost, kolor oczu i inne.

W Polsce podstawowymi dokumentami tożsamości są paszport i dowód osobisty dla obywateli polskich oraz karta pobytu i dokument pobytu dla cudzoziemców posiadających zezwolenie na dłuższy od turystycznego pobyt na terytorium RP.

Szczególnym dokumentem tożsamości jest książeczka żeglarska, dokument marynarzy zatrudnionych na statkach handlowych, stwierdzający tożsamość, dokumentujący przebieg pracy oraz umożliwiający przekraczanie granicy morskiej i pobyt we wszystkich portach świata. Innym szczególnym dokumentem tożsamości jest książeczka wojskowa, dokument stwierdzający stosunek do powszechnego obowiązku obrony, stopień wojskowy, kategorię zdrowia, przebieg służby wojskowej etc. Wydawany jest on mężczyznom podczas poboru przez właściwą dla miejsca zamieszkania Wojskową Komendę Uzupełnień. Książeczki wojskowej nie wolno wywozić zagranicę.

Dokumenty tożsamości wydawane mogą być także zwierzętom gospodarskim albo hodowlanym.

W Polsce prawo jazdy nie jest dokumentem tożsamości.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]