Dorothy Cheney

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Dorothy (Dodo) Cheney (ur. 1 września 1916 w Los Angeles) - tenisistka amerykańska.

Jest pierwszą Amerykanką – zwyciężczynią turnieju Australian Open (1938). W latach 1937-1939 należała do reprezentacji USA, która trzykrotnie zdobywała Puchar Wightman. W 1946 dotarła w grze mieszanej do dwóch wielkoszlemowych finałów – na Wimbledonie i French Open.

Jej kariera tenisowa wydaje się nie mieć końca. W wieku 85 lat zdobyła mistrzostwo USA seniorów w kategorii "matka i córka" na kortach trawiastych w Newport (Rhode Island) (razem z córką Christine Putnam). Było to jej 311. turniejowe zwycięstwo; ogromna większość z nich to mistrzowskie tytuły USA w różnych seniorskich kategoriach wiekowych (do kategorii powyżej 80 lat włącznie), w grze pojedynczej, podwójnej i mieszanej.

W 2004 została uhonorowana członkostwem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy.

Aktywnymi tenisistami byli również jej oboje rodzice. Matka, May Sutton Bundy, to triumfatorka wielkoszlemowych US Open i Wimbledonu na początku XX wieku. Ojciec, Tom Bundy, wygrywał US Open w deblu trzykrotnie, w latach 1912-1914.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]