Lindsay Davenport

Lindsay Davenport
Państwo	Stany Zjednoczone
Miejsce zamieszkania	Laguna Beach
Data i miejsce urodzenia	8 czerwca 1976 Palos Verdes, Kalifornia
Wzrost	189 cm
Masa ciała	79 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	19 sierpnia 1991
Zakończenie kariery	2008 powrót lipiec 2010
Trener	David DiLucia
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	55
Najwyżej w rankingu	1 (12 października 1998)
Australian Open	W (2000)
Roland Garros	SF (1998)
Wimbledon	W (1999)
US Open	W (1998)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	37
Najwyżej w rankingu	1 (20 października 1997)
Australian Open	F (1996–2001, 2005)
Roland Garros	W (1996)
Wimbledon	W (1999)
US Open	W (1997)

Tenis ziemny
złoto	Atlanta 1996	singel

Lindsay Ann Davenport (ur. 8 czerwca 1976 w Palos Verdes) – amerykańska tenisistka, zwyciężczyni trzech turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej oraz trzech w grze podwójnej; zdobywczyni Mistrzostwa WTA w grze pojedynczej i trzykrotnie mistrzyni w grze podwójnej; liderka rankingu gry pojedynczej oraz podwójnej; mistrzyni olimpijska w grze pojedynczej (1996), trzykrotna zdobywczyni Pucharu Federacji (1996, 1999, 2000) i Pucharu Hopmana w 2004 roku.

Kariera sportowa

Od 1993 ze statusem tenisistki zawodowej; w turniejach wielkoszlemowych debiutowała już w 1991, została jednak wyeliminowana w I rundzie US Open. W 1993 dotarła w tym turnieju już do IV rundy (1/8 finału), a w 1994 była w ćwierćfinałach Australian Open i Wimbledonu. Kolejne wielkoszlemowe ćwierćfinały to Australian Open 1995 i French Open 1996; w 1997 po raz pierwszy wystąpiła w półfinale (US Open). Szczególnie udany miała sezon 1998 – półfinały w Australii i Francji, ćwierćfinał na Wimbledonie, wreszcie pierwsze zwycięstwo w Wielkim Szlemie – US Open. W 1999 wygrała Wimbledon (w finale z Niemką Graf), była w półfinałach US Open i Australii i ćwierćfinale Rolanda Garrosa; w 2000 wygrała Australian Open, ponadto przegrywała w finałach Wimbledonu (z Venus Williams) i US Open. W 2001 półfinalistka Australii i Wimbledonu, ćwierćfinalistka US Open; w kolejnym sezonie mocno ograniczyła starty z powodu kontuzji, zaliczyła jednak półfinał US Open. 2003 ponownie półfinalistka US Open, ćwierćfinalistka Wimbledonu; w 2004 osiągnęła ćwierćfinał w Australii, IV rundę na Rolanda Garrosa oraz półfinały Wimbledonu i US Open.

Davenport podczas Wimbledonu 2004.

W styczniu 2005 awansowała do finału Australian Open zarówno w grze pojedynczej, jak i podwójnej. W singlu przegrała decydujący mecz z Sereną Williams, w deblu – w parze z Coriną Morariu – uległa australijsko-rosyjskiemu duetowi Molik-Kuzniecowa.

W latach 1994-2002 i 2004 występowała w turniejach Masters; wygrała tę imprezę w 1999, przegrała w finale w 1994 i 2001. Wygrywała także Masters deblistek w latach 1996-1998 (kolejno w parze z Mary Joe Fernández, Janą Novotną i Nataszą Zwieriewą).

W październiku 1998 osiągnęła po raz pierwszy pozycję liderki rankingu światowego w grze pojedynczej; w październiku 1997 była także liderką listy deblowej. Powróciła na pozycję nr 1 w grze pojedynczej 18 października 2004 (zastępując Francuzkę Amélie Mauresmo) i utrzymała pierwsze miejsce w rankingu do końca roku. Zdobyła złoty medal olimpijski w singlu na igrzyskach w Atlancie (1996), pokonując w finale Hiszpankę Sánchez Vicario.

Do października 2005 wygrała 50 turniejów w grze pojedynczej oraz 35 w deblu; 1993-2000 i 2002 reprezentowała USA w Pucharze Federacji. W styczniu 2004 zdobyła dla USA (razem z Jamesem Blakiem) Puchar Hopmana.

Pierwszą połowę roku 2005 Davenport może uznać za bardzo udaną. Nie oddała prowadzenia w rankingu WTA i dwa razy wystąpiła w finale wielkoszlemowego turnieju: Australian Open, gdzie przegrała 6:2, 3:6, 0:6 ze swoją rodaczką Sereną Williams oraz Wimbledonu, gdzie uległa 6:4, 6:7(4), 7:9 starszej siostrze swej pogromczyni z Melbourne, Venus (najdłuższy wimbledoński finał singla kobiet w karierze). Zwyciężyła w Dubaju, na Amelia Island, New Haven, Bali, Filderstadt i Zurychu. Liczba jej wygranych imprez sięgnęła powyżej 50. Wycofała się z kilku turniejów z powodu kontuzji, kilkakrotnie poddawała spotkania. Sezon zakończyła na pierwszym miejscu listy światowej.

Na początku sezonu 2006 przegrała w ćwierćfinale Australian Open z późniejszą finalistką, Justine Henin. Po turnieju straciła pozycję liderki rankingu na rzecz Kim Clijsters. Wycofała się z turnieju w Japonii, miesiąc później dotarła do półfinału w Dubaju, ulegając finalistce Marii Szarapowej. Jej przegrana w czwartej rundzie Indian Wells to pierwszy przypadek w historii turnieju, gdy w ćwierćfinale nie zagrała żadna reprezentantka gospodarzy.

Z powodu licznych kontuzji (głównie pleców) nie występowała na kortach aż do sierpnia. Nie wystąpiła w wielkoszlemowych Roland Garros i Wimbledonie. Powróciła w Los Angeles, w pierwszej rundzie została niespodziewanie pokonana przez Samanthę Stosur, wówczas najlepszą deblistkę świata. Najlepszym występem w sezonie był turniej Pilot Pen Tennis w New Haven, w którym doszła do finału, pokonując po drodze m.in. Francescę Schiavone i Amélie Mauresmo. Skreczowała przy stanie 0:6, 0:1 przeciwko Belgijce Hardenne z powodu kontuzji prawego ramienia. Ta sama zawodniczka pokonała ją w ćwierćfinale US Open, w którym Lindsay pokonała Jelenę Kostanic 6:0, 6:0.

Davenport przygotowuje się do returnu podczas US Open 2006.

Pod koniec sezonu osiągnęła półfinał na Bali i ćwierćfinał w Pekinie. W Bali zwyciężyła grę podwójną w parze z Coriną Morariu. To jej 36. tytuł deblowy.

Zakończyła sezon na dwudziestym piątym miejscu rankingu WTA i to najlepsza pozycja amerykańskiej tenisistki w tej klasyfikacji na koniec sezonu 2006. W połowie grudnia menedżer tenisistki ogłosił, że Davenport spodziewa się narodzin pierwszego dziecka - jej syn Jagger Jonathan przyszedł na świat wczesnym latem 2007. Amerykanka poinformowała o swoim planowanym powrocie na korty 18 lipca. W swoim pierwszym występie, w grze podwójnej w New Haven, przegrały z Lisą Raymond w pierwszej rundzie. Powrót w grze pojedynczej przypieczętowała wygraniem zmagań na Bali, gdzie pokonała między innymi Jelenę Janković i Danielę Hantuchovą - był to jej pierwszy turniejowy triumf od 2005 roku. Serbska rakieta numer jeden zrewanżowała się Davenport kilkanaście dni później w półfinale w Pekinie, gdzie Davenport zdołała ograć Jelenę Diemientiewą. Na koniec sezonu zdobyła swój 53. tytuł w karierze, dokonała tego w Quebecu i powróciła do czołowej setki klasyfikacji WTA.

Udanie rozpoczęła rok 2008, wygrywając rywalizację w Auckland. Została jedyną zawodniczką w gronie stu najlepszych tenisistek świata, której do punktów rankingowych wliczano mniej niż dziesięć turniejowych startów. Odpadła w drugiej rundzie Australian Open z późniejszą mistrzynią, Marią Szarapową. 14 lutego wyprzedziła Steffi Graf na liście najlepiej zarabiających tenisistek w historii. W marcu wygrała turniej w Memphis zarówno w grze pojedynczej, jak i w podwójnej. W dalszej części roku zmagała się z urazem kolana, który uniemożliwił jej kilka startów, w tym w wielkoszlemowym French Open oraz w grze pojedynczej na letnich igrzyskach olimpijskich w Pekinie.

Amerykanka planowała wznowienie występów podczas Australian Open 2009; poinformowała jednak, że jest w ciąży po raz drugi. 30 czerwca urodziła córkę, Lauren Andrus. Po niemalże dwuletniej przerwie wystąpiła w grze mieszanej Wimbledonu 2010, gdzie razem z Mike'm Bryanem doszli do drugiej rundy. Davenport zdobyła kolejny tytuł kilka tygodni później, wygrywając rywalizację deblistek w Stanford u boku Liezel Huber.

W 2011 roku wygrała turnieje legend w ramach wielkoszlemowych French Open i Wimbledonu z Martiną Hingis. Wkrótce okazało się, że tenisistka ponownie spodziewa się narodzin dziecka. Jej druga córka, Kaya Emory, przyszła na świat 16 stycznia 2012. Zawodniczka nigdy oficjalnie nie ogłosiła zakończenia kariery, ale za tę datę uznaje się rok 2011.

W czerwcu 2012 z Hingis triumfowała w zawodach legend French Open po finale z Ivą Majoli i Conchitą Martinez.

Życie prywatne

Lindsay Davenport jest córką Winka Davenporta, który był reprezentantem Stanów Zjednoczonych na letnich igrzyskach olimpijskich w siatkówce w 1968 roku w Meksyku. Matka, Ann, jest prezydentem Siatkarskiej Organizacji w Karolinie Południowej.

25 kwietnia 2003 roku na Hawajach poślubiła bankiera i byłego amerykańskiego tenisistę, Jonathana Leacha. Mają troje dzieci: syna Jaggera Jonathana (ur. 10 czerwca 2007) oraz córki: Lauren Andrus (ur. 27 czerwca 2009) i Kayę Emory (ur. 16 stycznia 2012). Jest bratową słynnego tenisisty amerykańskiego, Ricka Leacha.

Finały wielkoszlemowe w grze pojedynczej

Wygrane (3)

Rok	Turniej	Przeciwniczka w finale	Wynik
1998	US Open	Martina Hingis	6:3, 7:5
1999	Wimbledon	Steffi Graf	6:4, 7:5
2000	Australian Open	Martina Hingis	6:1, 7:5

Przegrane (4)

Rok	Turniej	Przeciwniczka w finale	Wynik
2000	Wimbledon	Venus Williams	6:3, 7:6
2000	US Open	Venus Williams	6:4, 7:5
2005	Australian Open	Serena Williams	2:6, 6:3, 6:0
2005	Wimbledon (2)	Venus Williams	4:6, 7:6, 9:7

Finały wielkoszlemowe w grze podwójnej

Wygrane (3)

Rok	Turniej	Partnerka	Przeciwniczki w finale	Wynik
1996	French Open	Mary Joe Fernández	Gigi Fernández Natasza Zwieriewa	6:2, 6:1
1997	US Open	Jana Novotná	Gigi Fernández Natasza Zwieriewa	6:3, 6:4
1999	Wimbledon	Corina Morariu	Mariaan de Swardt Ołena Tatarkowa	6:4, 6:4

Przegrane (10)

Rok	Turniej	Partnerka	Przeciwniczki w finale	Wynik
1994	French Open	Lisa Raymond	Gigi Fernández Natasza Zwieriewa	6:2, 6:2
1996	Australian Open	Mary Joe Fernández	Chanda Rubin Arantxa Sánchez Vicario	7:5, 2:6, 6:4
1997	Australian Open (2)	Lisa Raymond	Martina Hingis Natasza Zwieriewa	6:2, 6:2
1998	Australian Open (3)	Natasza Zwieriewa	Martina Hingis Mirjana Lučić	6:4, 2:6, 6:3
1998	French Open (2)	Natasza Zwieriewa	Martina Hingis Jana Novotná	6:1, 7:6
1998	Wimbledon	Natasza Zwieriewa	Martina Hingis Jana Novotná	6:3, 3:6, 8:6
1998	US Open	Natasza Zwieriewa	Martina Hingis Jana Novotná	6:3, 6:3
1999	Australian Open (4)	Natasza Zwieriewa	Martina Hingis Anna Kurnikowa	7:5, 6:3
2001	Australian Open (5)	Corina Morariu	Serena Williams Venus Williams	6:2, 4:6, 6:4
2005	Australian Open (6)	Corina Morariu	Swietłana Kuzniecowa Alicia Molik	6:3, 6:4

Wygrane turnieje

Gra pojedyncza (55)

Lp.	Data	Turniej	Nawierzchnia	Finalistka	Wynik
1.	17 maja 1993	Lucerna	ziemna	Nicole Bradtke	6:1, 4:6, 6:2
2.	3 stycznia 1994	Brisbane	twarda	Florencia Labat	6:1, 2:6, 6:3
3.	16 maja 1994	Lucerna	ziemna	Lisa Raymond	7:6(3), 6:4
4.	22 maja 1995	Strasburg	ziemna	Kimiko Date	3:6, 6:1, 6:2
5.	20 maja 1996	Strasburg	ziemna	Barbara Paulus	6:3, 7:6(6)
6.	22 lipca 1996	IO Atlanta	twarda	Arantxa Sánchez Vicario	7:6(6), 6:2
7.	12 sierpnia 1996	Los Angeles	twarda	Anke Huber	6:2, 6:3
8.	17 lutego 1997	Oklahoma City	twarda	Lisa Raymond	6:4, 6:2
9.	3 marca 1997	Indian Wells	twarda	Irina Spîrlea	6:2, 6:1
10.	7 kwietnia 1997	Amelia Island	ziemna	Mary Pierce	6:2, 6:3
11.	18 sierpnia 1997	Atlanta	twarda	Sandrine Testud	6:4, 6:1
12.	13 października 1997	Zurych	dywan	Nathalie Tauziat	7:6(3), 7:5
13.	3 listopada 1997	Chicago	dywan	Nathalie Tauziat	6:0, 7:5
14.	2 lutego 1998	Tokio	dywan	Martina Hingis	6:3, 6:3
15.	27 lipca 1998	Stanford	twarda	Venus Williams	6:4, 5:7, 6:4
16.	3 sierpnia 1998	San Diego	twarda	Mary Pierce	6:3, 6:1
17.	10 sierpnia 1998	Los Angeles	twarda	Martina Hingis	4:6, 6:4, 6:3
18.	31 sierpnia 1998	US Open	twarda	Martina Hingis	6:3, 7:5
19.	12 października 1998	Zurych	dywan	Venus Williams	7:5, 6:3
20.	11 stycznia 1999	Sydney	twarda	Martina Hingis	6:4, 6:3
21.	17 maja 1999	Madryt	ziemna	Paola Suárez	6:1, 6:3
22.	21 czerwca 1999	Wimbledon	trawa	Steffi Graf	6:4, 7:5
23.	26 lipca 1999	Stanford	twarda	Venus Williams	7:6(1), 6:2
24.	20 września 1999	Tokio (Puchar Księżniczki)	twarda	Monica Seles	7:5, 7:6(1)
25.	8 listopada 1999	Filadelfia	dywan	Martina Hingis	6:3, 6:4
26.	15 listopada 1999	WTA Tour Championships	dywan	Martina Hingis	6:4, 6:2
27.	17 stycznia 2000	Australian Open	twarda	Martina Hingis	6:1, 7:5
28.	6 marca 2000	Indian Wells	twarda	Martina Hingis	4:6, 6:4, 6:0
29.	16 października 2000	Linz	dywan	Venus Williams	6:4, 3:6, 6:2
30.	6 listopada 2000	Filadelfia	dywan	Martina Hingis	7:6(7), 6:4
31.	29 stycznia 2001	Tokio	dywan	Martina Hingis	6:7(4), 6:4, 6:2
32.	26 lutego 2001	Scottsdale	twarda	Meghann Shaughnessy	6:2, 6:3
33.	18 czerwca 2001	Eastbourne	trawa	Magüi Serna	6:2, 6:0
34.	6 sierpnia 2001	Los Angeles	twarda	Monica Seles	6:3, 7:5
35.	8 października 2001	Filderstadt	twarda	Justine Henin-Hardenne	7:5, 6:4
36.	15 października 2001	Zurych	twarda	Jelena Dokić	6:3, 6:1
37.	22 października 2001	Linz	twarda	Jelena Dokić	6:4, 6:1
38.	27 stycznia 2003	Tokio	dywan	Monica Seles	6:7(6), 6:1, 6:2
39.	2 lutego 2004	Tokio	dywan	Magdalena Maleewa	6:4, 6:1
40.	5 kwietnia 2004	Amelia Island	ziemna	Amélie Mauresmo	6:4, 6:4
41.	12 lipca 2004	Stanford	twarda	Venus Williams	7:6(4), 5:7, 7:6(4)
42.	19 lipca 2004	Los Angeles	twarda	Serena Williams	6:1, 6:3
43.	26 lipca 2004	San Diego	twarda	Anastazja Myskina	6:1, 6:1
44.	16 sierpnia 2004	Cincinnati	twarda	Wiera Zwonariowa	6:3, 6:2
45.	4 października 2004	Filderstadt	twarda	Amélie Mauresmo	6:2 krecz
46.	5 marca 2005	Dubaj	twarda	Jelena Janković	6:4, 3:6, 6:4
47.	4 kwietnia 2005	Amelia Island	ziemna	Silvia Farina Elia	7:5, 7:5
48.	20 sierpnia 2005	New Haven	twarda	Amélie Mauresmo	6:4, 6:4
49.	13 września 2005	Bali	twarda	Francesca Schiavone	6:2, 6:4
50.	3 października 2005	Filderstadt	twarda	Amélie Mauresmo	6:2, 6:4
51.	23 października 2005	Zurych	twarda	Patty Schnyder	7:6(5), 6:3
52.	16 września 2007	Bali	twarda	Daniela Hantuchová	6:4, 3:6, 6:2
53.	4 listopada 2007	Quebec City	twarda	Julia Wakułenko	6:4, 6:1
54.	5 stycznia 2008	Auckland	twarda	Aravane Rezaï	6:2, 6:2
55.	1 marca 2008	Memphis	twarda	Olga Goworcowa	6:2, 6:1

Gra podwójna (38)

#	Data	Turniej	Nawierzchnia	Partnerka	Finalistki	Wynik
1.	27 lutego 1994	Indian Wells	twarda	Lisa Raymond	Manon Bollegraf / Helena Suková	6:2, 6:4
2.	6 listopada 1994	Oakland	dywan	Lisa Raymond	Gigi Fernández / Natalia Zwieriewa	6:2, 6:3
3.	15 stycznia 1995	Sydney	twarda	Jana Novotná	Patty Fendick / Mary Joe Fernández	7:5, 2:6, 6:4
4.	5 marca 1995	Indian Wells	twarda	Lisa Raymond	Arantxa Sánchez Vicario / Larysa Neiland	2:6, 6:4, 6:3
5.	28 maja 1995	Strasburg	ziemna	Mary Joe Fernández	Sabine Appelmans / Miriam Oremans	6:2, 6:3
6.	24 września 1995	Tokio (Nichirei)	twarda	Mary Joe Fernández	Amanda Coetzer / Linda Wild	6:3, 6:2
7.	14 stycznia 1996	Sydney	twarda	Mary Joe Fernández	Lori McNeil / Helena Suková	6:3, 6:3
8.	9 czerwca 1996	French Open	ziemna	Mary Joe Fernández	Gigi Fernández / Natalia Zwieriewa	6:2, 6:1
9.	18 sierpnia 1996	Los Angeles	twarda	Natalia Zwieriewa	Amy Frazier / Kimberly Po	6:1, 6:4
10.	10 listopada 1996	Oakland	twarda	Mary Joe Fernández	Irina Spîrlea / Nathalie Tauziat	6:1, 6:3
11.	24 listopada 1996	WTA Tour Championships	dywan	Mary Joe Fernández	Jana Novotná / Arantxa Sánchez Vicario	6:3, 6:2
12.	2 lutego 1997	Tokio	dywan	Natalia Zwieriewa	Gigi Fernández / Martina Hingis	6:4, 6:3
13.	16 marca 1997	Indian Wells	twarda	Natalia Zwieriewa	Lisa Raymond / Nathalie Tauziat	6:3, 6:2
14.	13 kwietnia 1997	Amelia Island	ziemna	Jana Novotná	Nicole Arendt / Manon Bollegraf	6:3, 6:0
15.	18 maja 1997	Berlin	ziemna	Jana Novotná	Gigi Fernández / Natalia Zwieriewa	6:2, 3:6, 6:2
16.	27 lipca 1997	Stanford	twarda	Martina Hingis	Conchita Martínez / Patricia Tarabini	6:1, 6:3
17.	7 września 1997	US Open	twarda	Jana Novotná	Gigi Fernández / Natalia Zwieriewa	6:3, 6:4
18.	23 listopada 1997	WTA Tour Championships	dywan	Jana Novotná	Alexandra Fusai / Nathalie Tauziat	6:7, 6:3, 6:2
19.	15 marca 1998	Indian Wells	twarda	Natalia Zwieriewa	Alexandra Fusai / Nathalie Tauziat	6:4, 2:6, 6:4
20.	17 maja 1998	Berlin	ziemna	Natalia Zwieriewa	Alexandra Fusai / Nathalie Tauziat	6:3, 6:0
21.	2 sierpnia 1998	Stanford	twarda	Natalia Zwieriewa	Larysa Neiland / Ołena Tatarkowa	6:4, 6:4
22.	9 sierpnia 1998	San Diego	twarda	Natalia Zwieriewa	Alexandra Fusai / Nathalie Tauziat	6:2, 6:1
23.	11 października 1998	Filderstadt	twarda	Natalia Zwieriewa	Anna Kurnikowa / Arantxa Sánchez Vicario	6:4, 6:2
24.	22 listopada 1998	WTA Tour Championships	dywan	Jana Novotná	Alexandra Fusai / Nathalie Tauziat	6:7, 7:5, 6:3
25.	7 lutego 1999	Tokio	dywan	Natalia Zwieriewa	Jana Novotná / Martina Hingis	6:2, 6:3
26.	4 lipca 1999	Wimbledon	trawa	Corina Morariu	Mariaan de Swardt / Ołena Tatarkowa	6:4, 6:4
27.	1 sierpnia 1999	Stanford	twarda	Corina Morariu	Anna Kurnikowa / Jelena Lichowcewa	6:4, 6:4
28.	8 sierpnia 1999	San Diego	twarda	Corina Morariu	Venus Williams / Serena Williams	6:4, 6:1
29.	19 marca 2000	Indian Wells	twarda	Corina Morariu	Anna Kurnikowa / Natalia Zwieriewa	6:2, 6:3
30.	14 października 2001	Filderstadt	twarda	Lisa Raymond	Justine Henin / Meghann Shaughnessy	6:4, 6:7, 7:5
31.	21 października 2001	Zurych	twarda	Lisa Raymond	Sandrine Testud / Roberta Vinci	6:3, 2:6, 6:2
32.	7 października 2002	Filderstadt	twarda	Lisa Raymond	Meghann Shaughnessy / Paola Suárez	6:2, 6:4
33.	15 marca 2003	Indian Wells	twarda	Lisa Raymond	Kim Clijsters / Ai Sugiyama	3:6, 6:4, 6:1
34.	20 kwietnia 2003	Amelia Island	ziemna	Lisa Raymond	Virginia Ruano Pascual / Paola Suárez	7:5, 6:2
35.	21 czerwca 2003	Eastbourne	trawa	Lisa Raymond	Jennifer Capriati / Magüi Serna	6:3, 6:2
36.	17 września 2006	Bali	twarda	Corina Morariu	Natalie Grandin / Trudi Musgrave	6:3, 6:4
37.	1 marca 2008	Memphis	twarda	Lisa Raymond	Angela Haynes / Mashona Washington	6:3, 6:1
38.	1 sierpnia 2010	Stamford	twarda	Liezel Huber	Chan Yung-jan / Zheng Jie	7:5, 6:7(8), 10:8

Bibliografia

• Lindsay Davenport sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
• Lindsay Davenport sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)
• Profil na stronie ITF (ang.). [dostęp 2012-01-27].