Martina Hingis

Martina Hingis
Państwo	Szwajcaria
Miejsce zamieszkania	Trübbach
Data i miejsce urodzenia	30 września 1980 Koszyce
Wzrost	170 cm
Masa ciała	59 kg
Gra	praworęczna
Status profesjonalny	14 października 1994
Zakończenie kariery	1 listopada 2007
Trener	Melanie Molitor
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	43 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu	1 (31 marca 1997)
Australian Open	W (1997 – 1999)
Roland Garros	F (1997, 1999)
Wimbledon	W (1997)
US Open	W (1997)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	37 WTA, 1 ITF
Najwyżej w rankingu	1 (8 czerwca 1998)
Australian Open	W (1997 – 1999, 2002)
Roland Garros	W (1998, 2000)
Wimbledon	W (1996, 1998)
US Open	W (1998)

Martina Hingis (ur. 30 września 1980 w Koszycach obecnie na Słowacji), tenisistka szwajcarska pochodzenia słowackiego, zwyciężczyni pięciu turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej, dziewięciu w grze podwójnej i jednego w grze mieszanej.

Hingis jest jedną z pięciu tenisistek w erze open, które liderowały jednocześnie w rankingach gry singlowej i deblowej, i najmłodszą w historii liderką rankingu tenisistek. W 1998 ustanowiła Klasycznego Wielkiego Szlema w grze podwójnej. Stanowi najmłodszą w erze open triumfatorkę wielkoszlemowego Wimbledonu. Zdobyła Puchar Hopmana w parze z Rogerem Federerem. Jest tenisistką praworęczną z oburęcznym bekhendem.

Styl gry

Martina Hingis znana była z wykorzystywania na korcie swoich umiejętności taktycznych i technicznych, co wyróżniało ją spośród agresywnie grających rywalek. Jej atutem była umiejętność przewidywania, znakomicie ustawiała się na korcie, dysponowała precyzją zagrań i dobrym wolejem. Brakowało jej jednak siły fizycznej, która wkrótce stała się decydującym argumentem w tenisie kobiecym. Jednym z jej charakterystycznych zagrań był skrót, którym przerywała długie wymiany, wyprowadzając rywalkę z rytmu gry. Często po krótszej piłce kończyła punkt uderzeniem wolejowym. Jej najsilniejszym uderzeniem był oburęczny bekhend po linii.

Życiorys

Wczesne dzieciństwo

Martina Hingis urodziła się w Koszycach na terenie Czechosłowacji (dzisiejsza Słowacja). Oryginalnie nazywa się Martina Hingisová. Jej rodzice to Melanie Molitor, która była klasyfikowana na dziesiątym miejscu rankingu tenisistek czechosłowackich oraz Karol Hingis, tenisista i trener tenisa, związany zawodowo z klubami tenisowymi. Córka Hingisów, która z założenia miała zostać wybitną tenisistką, otrzymała imię na cześć słynnej czechosłowackiej, a później amerykańskiej tenisistki, Martiny Navrátilovej. Początkowo trenowała jednak narciarstwo alpejskie.

Kiedy miała cztery lata, jej rodzice rozwiedli się. Razem z matką i dziadkiem przeprowadziła się do Rožnova. Tam Hingis zaczęła regularnie zajmować się tenisem i uczęszczała do miejscowego klubu. W wieku czterech lat wystąpiła w pierwszym turnieju. W 1987 jej matka wyszła za mąż za szwajcarskiego informatyka, Andreasa Zogga i przeprowadziła się do miejscowości Trübbach.

Przebieg kariery tenisowej

Występy juniorskie

Martina Hingis zaczęła grać w tenisa w wieku dwóch lat, pod okiem swojej matki, a później trenerki, Melanie Molitor. W 1993 zadebiutowała w juniorskich rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej, odpadając w pierwszej rundzie Halowych Międzynarodowych Mistrzostw Czech z Lenką Nemeckovą. Wkrótce osiągnęła półfinał we Florencji oraz finał w Santa Croce. W maju zdobyła juniorskie mistrzostwo Roland Garros po finale z Laurence Courtois 7:5, 7:5. Na kortach Wimbledonu została wyeliminowana w półfinale. W 1994 obroniła tytuł z Paryża, a także wygrała w grze podwójnej (w parze z Henrietą Nagyovą). Miesiąc później wygrała Mistrzostwa Europy w Szwajcarii. Występy juniorskie zakończyła finałem US Open, w którym uległa Meilen Tu.

1994-1995

W marcu 1994 roku po raz pierwszy wystąpiła w turnieju z cyklu WTA Tour. Miało to miejsce w Zurychu, po pokonaniu Patty Fendick, przegrała w drugiej rundzie. W Filderstadt i Essen, gdzie wygrała z Sabine Hack i Heleną Sukovą odpadała w 1/4 finału. W październiku otrzymała licencję profesjonalnej tenisistki.

W styczniu 1995 zadebiutowała w turnieju wielkoszlemowym Australian Open na kortach Melbourne Park. W pierwszym meczu pokonała Jolene Watanabe, ale odpadła w kolejnej rundzie. W lutym znalazła się w ćwierćfinale halowych rozgrywek w Paryżu, gdzie wyeliminowała Katerinę Maleewą i Julie Halard-Decugis, a nie sprostała dopiero Steffi Graf. W Hamburgu pokonała: Janę Novotną, Judith Wiesner, Anke Huber, by w finale ulec Conchicie Martínez. W kolejnych turniejach przegrywała w pierwszych lub drugich rundach, przegrywając z zawodniczkami z czołowej dziesiątki rankingu.

W tym samym roku, w Hamburgu, partnerując Gigi Fernández, odniosła pierwsze turniejowe zwycięstwo w grze podwójnej. W sierpniu, grając z Ivą Majoli, doszła do finału Canadian Open oraz do trzeciej rundy US Open.

1996

Gdy rozpoczynała sezon, sklasyfikowana była na dziewiętnastym miejscu rankingu WTA. Na Australian Open 1996 doszła do ćwierćfinału, gdzie została pokonana przez Amandzie Coetzer. Tydzień później w pierwszej rundzie turnieju w Tokio pokonała Gabrielę Sabatini, zaś jednej czwartej uległa swojej deblowej partnerce, Majoli. W maju doszła do finału zawodów w Rzymie, wygrywając po drodze ze Steffi Graf wynikiem 2:6, 6:2, 6:3. Kilka kolejnych występów w wykonaniu Szwajcarki było mniej udanych. Niemiecka liderka klasyfikacji światowej zrewanżowała się na swoich koronnych kortach Wimbledonu. W sierpniu Hingis zadebiutowała na igrzyskach olimpijskich w Atlancie, gdzie w drugiej rundzie przegrała z Ai Sugiyamą 4:6, 4:6. W pierwszej wygrała z Joelle Schad 6:0, 6:1. Miesiąc później po raz pierwszy doszła do półfinału Wielkiego Szlema, po przegranej w tej fazie z Graf podczas US Open 1996.

Pierwszy profesjonalny tytuł singlowy Hingis zdobyła w wieku szesnastu lat na halowej nawierzchni w Filderstadt. W finale pokonała Anke Huber 6:2, 3:6, 6:3. Wcześniej wyeliminowała Arantxę Sánchez Vicario i Lindsay Davenport. Tydzień później doszła do finału w Zurychu, lecz przegrała z Janą Novotná. Zdobyła także tytuł w Oakland, wygrywając z Monicą Seles. Zadebiutowała również w turnieju Mistrzyń, w którym zagrała w finale, po pięciosetowym boju, przegrała Steffi Graf. Wówczas była już numerem siedem w rankingu WTA.

W grze podwójnej sezon rozpoczęła na 68. pozycji w rankingu. Podczas imprezy Wielkiego Szlema w Melbourne, w parze z Ivą Majoli, przegrały w pierwszej rundzie z deblem Miho Saehi/Yuka Yoshida. W lutym i w marcu, grając z różnymi partnerkami, odpadała w pierwszych rundach. W trzech turniejach na ziemi – Hamburgu, Rzymie i Berlinie – przegrywała w finale. W tych dwóch pierwszych grała z Gigi Fernández, zaś w ostatnim z wymienionych z Heleną Sukovą, z którą grała do końca sezonu. W lipcu, podczas Wimbledonu, Hingis zdobyła pierwsze mistrzostwo wielkoszlemowe. W ćwierćfinałach pokonały rozstawione z "jedynką" Sánchez Vicario i Novotną. Awansowała też do 1/2 finału US Open, finału w Filderstadt i wygrały w Zurychu. W sierpniu startowała w letnich igrzyskach olimpijskich, razem z Patty Schnyder. Szwajcarki przegrały w ćwierćfinale z parą reprezentującą Holandię Manon Bollegraf i Brendą Schultz-McCarthy 4:6, 3:6. W Masters, wraz z Sukovą, odpadły w pierwszym meczu.

1997-1998

Hingis awansowała na czwarte miejsce w klasyfikacji indywidualnej rankingu WTA. Sezon 1997 rozpoczęła triumfem w Sydney, gdzie nigdy nie odnosiła dobrych wyników. Dwa tygodnie później była już mistrzynią Australian Open po mało wymagającym finale z Mary Pierce. Serię wspaniałych zwycięstw (która dała jej cztery kolejne tytuły) przerwała Chorwatka Majoli w finale French Open. Na Wimbledonie Szwajcarka znów okazała się niepokonana. Powróciła w Stanford i San Diego, uległa dopiero Davenport w trzeciej rundzie w Los Angeles. Została triumfatorką US Open, kompletując tym samym cztery finały Wielkiego Szlema w jednym roku kalendarzowym. Awansowała do Masters, ale przegrała w ćwierćfinale. Przez cały sezon została pokonana tylko w pięciu spotkaniach, wygrywając przy tym siedemdziesiąt pięć. Po turnieju w Miami, gdzie została mistrzynią, została nową liderką klasyfikacji indywidualnej (31 marca).

Pochodząca z Czechosłowacji Szwajcarka stała się gwiazdą światowych kortów, a swoją dominację potwierdziła niezwykłymi wyczynami deblowymi. Na koniec roku 1997 osiągnęła w tej konkurencji dokładnie taki sam bilans, jak w rozgrywkach singlowych – siedemdziesiąt pięć zwycięstw i pięć porażek. Na początek wygrała Australian Open razem z Nataszą Zwieriewą, tracąc po drodze tylko jednego seta. Występowała z różnymi partnerkami. W Tokio z Fernandez doszła do finału, ale zwyciężyła w Paryżu z Novotną. Zdobyła tytuł w Hilton Head i była w półfinale Roland Garros. Odpadła w ćwierćfinale Wimbledonu, a razem z Sánchez Vicario awansowała do najlepszej czwórki US Open. W rozgrywkach halowych okazała się najlepsza w Lipsku, Filderstadt i Zurychu, zapewniając sobie udział w Masters. Hiszpanka i Szwajcarka przegrały pierwsze spotkanie w Nowym Jorku.

Niespodziewanie odpadła już w pierwszym meczu w sezonie 1998 z Venus Williams w Sydney. Wkrótce jednak udało się jej obronić mistrzostwo Australian Open. W Tokio pokonana w finale, triumfowała w Indian Wells – w decydującym meczu z Lindsay Davenport. Starsza z sióstr Williams wyeliminowała ją również w półfinale w Miami. Na etapie ćwierćfinałów Hingis ograła jej siostrę, Serenę. Tenisistka ponownie okazała się niepokonana w Hamburgu, a potem również w Rzymie. W międzynarodowych mistrzostwach Francji znalazła się w półfinale, gdzie przegrała 3:6, 2:6 z Monicą Seles. Na tym samym etapie zakończyła starania o trofeum wimbledońskie. Nie dodała do swojego konta ani jednego tytułu w US Open Series, ale w najważniejszym z turniejów, czyli US Open, doszła do finału, pokonana przez Lindsay Davenport. Niepowodzenia w sezonie halowym i utratę fotela liderki rankingu na rzecz wspomnianej Amerykanki powetowała sobie pierwszym w karierze triumfem w Masters. W finale wygrała z Davenport 7:5, 6:4, 4:6, 6:2. W sumie w osiemnastu startach aż siedemnaście razy osiągnęła przynajmniej ćwierćfinał.

Hingis przejęła kontrolę również nad konkurencją deblową. W 1998 roku zdobyła Klasycznego Wielkiego Szlema w grze podwójnej. Uczyniła to jako czwarta kobieta w historii (wcześniej Maria Bueno w 1960 oraz Martina Navrátilová i Pam Shriver w 1984). W Melbourne partnerowała jej Mirjana Lučić, a w Paryżu, Londynie i Nowym Jorku Jana Novotná. 8 czerwca 1998 została liderką klasyfikacji deblowej i jedną z pięciu tenisistek w historii, które przewodziły jednocześnie w obydwu rankingach WTA. Szwajcarka wzięła udział w turnieju kończącym sezon, ale razem z Novotną zostały pokonane w ćwierćfinale przez Yayuk Basuki i Caroline Vis.

1999

Turniej w Kalkucie, 2006

Mistrzostwo w Chase Championships nie pozwoliło Hingis powrócić na pierwsze miejsce w klasyfikacji. W styczniu po raz trzeci z rzędu wygrała Australian Open, tym razem eliminując w finale nierozstawioną Amélie Mauresmo. Najlepszą tenisistką świata została ponownie dopiero, gdy triumfowała w Tokio. Po serii mniej udanych występów zwyciężyła w Hilton Head oraz w Berlinie. W czerwcu awansowała do finału Roland Garros. Był to jedyny turniej wielkoszlemowy, którego jeszcze nie wygrała. Nie udało się jej to i tym razem. Szwajcarka przegrała ze Steffi Graf po dramatycznym meczu, który został uznany w głosowaniu kibiców za najlepszy pojedynek w trzydziestoletniej historii organizacji tenisistek zawodowych WTA. Mecz ten, w którym Hingis serwowała na wygranie turnieju przy 5:4 w drugim secie, załamał ją psychicznie – złościła się na korcie, próbowała serwować od dołu (co jest bardzo źle przyjmowane przez widzów), wreszcie popłakała się – popadła w konflikt z matką-trenerką. Zawodniczka z Koszyc podczas konferencji prasowej po przegranym meczu pierwszej rundy Wimbledonu zapytana, dlaczego odrzuciła propozycję gry deblowej u boku Jany Novotnej obraziła ją, mówiąc: "ona jest za stara i powolna".

Do dobrej gry powróciła w San Diego, by później zdobyć kolejny tytuł Wielkiego Szlema na US Open i jednocześnie ostatni w karierze. Została jedną z niewielu kobiet, którym udało się pokonać obydwie siostry Williams w tych samych zawodach. Wygrała zawody w Filderstadt, ale już do końca sezonu nie potrafiła odeprzeć ataków coraz lepiej grających tenisistek amerykańskich. W pozostałych imprezach przegrywała z trio Davenport, Williams, Williams.

Szwajcarka rzadziej występowała w grze podwójnej, ale za to była bardzo skuteczna. Nawiązała współpracę z młodą Rosjanką, Anną Kurnikową, tworząc z nią jeden z najlepszych debli kobiecych w historii. Wspólnie wygrały Australian Open i były w finale Roland Garros. W pozostałych zawodach wielkoszlemowych Szwajcarka nie wystartowała. W sumie Hingis przegrała tylko trzy mecze deblowe, a na koniec roku razem z Kurnikową zostały mistrzyniami Chase Championships w Nowym Jorku.

2000

Celem Hingis w sezonie 2000 stało się utrzymanie pozycji numer jeden w klasyfikacji indywidualnej. Tymczasem w Melbourne doszło do sensacji, bowiem po raz pierwszy od 1996 roku w Australian Open nie triumfowała Szwajcarka. W finale uległa Lindsay Davenport w dwóch setach. Po zwycięstwach w Tokio i Scottsdale trafiła na Amerykankę w finale w Indian Wells i została pokonana – w ostatnim secie do zera. Zrewanżowała się dwa tygodnie później w finale w Miami. Doszła do półfinału French Open i ćwierćfinału Wimbledonu. Coraz częściej przegrywała z siostrami Williams, także w jednej drugiej finału US Open. Na nawierzchni dywanowej wygrała trzy turnieje, by potwierdzić swoją dominację w Chase Championships. W decydującej rozgrywce ograła Monicę Seles.

Z tą właśnie Amerykanką Szwajcarka próbowała sił w grze deblowej, jednak początkowe niepowodzenia w Australii zakończyły ich współpracę. Hingis ponownie zaczęła grać z Kurnikową, z którą wygrała turniej w Moskwie. Tenisistka traciła definitywnie dominację w grze podwójnej, a na pozycję liderek wysunęły się siostry Williams, Lisa Raymond i Rennae Stubbs oraz Cara Black i Jelena Lichowcewa.

2001-2005

Martina Hingis podczas Miami Masters 2007

Po triumfie w Pucharze Hopmana razem z Rogerem Federerem w 2001 roku zwyciężyła zawody w Sydney i po raz piąty z rzędu doszła do finału Australian Open. Tam uległa Jennifer Capriati 4:6, 3:6. W dalszej części sezonu odnotowywała bardzo dobre rezultaty (najgorszy to ćwierćfinał w Amelia Island!), ale w czerwcu przytrafiła się jej porażka w meczu otwarcia na Wimbledonie z Virginią Ruano Pascual. W US Open doszła do półfinału, ale nie wygrała już żadnego turnieju WTA. Wreszcie w ostatnim starcie w roku odniosła kontuzję i skreczowała przeciwko Lindsay Davenport. Szwajcarka przeszła operację prawej kostki, a porażka kosztowała ją spadek na czwarte miejsce w rankingu WTA.

W styczniu 2002 już po raz szósty z rzędu znalazła się w finale mistrzostw Australii, znów pokonana przez Capriati, która obroniła cztery piłki meczowe! Jednocześnie Hingis triumfowała w grze podwójnej z Anną Kurnikową. W maju ponownie operowano jej kostkę, tym razem lewą, co sprawiło, że nie grała przez znaczną część sezonu. W październiku przegrała w drugiej rundzie w Filderstadt z Jeleną Diemientiewą. Nie doszło do planowanego wznowienia startów na wiosnę 2003 i Hingis ogłosiła, że kończy karierę tenisową. Miała wówczas dwadzieścia trzy lata.

Wówczas urodzona w Koszycach Szwajcarka miała na koncie czterdzieści tytułów indywidualnych (w tym pięć wielkoszlemowych) i trzydzieści sześć deblowych. Liderowała rozgrywkom kobiecym przez dwieście dziewięć tygodni, co dawało jej czwarty rezultat w historii (za Steffi Graf, Martiną Navrátilovą i Chris Evert).

Hingis zajmowała się działalnością charytatywną i taki też był cel jej występu w pokazowej imprezie tenisowej w Pattaya w 2005 roku. Ponadto okazjonalnie komentowała rozgrywki tenisowe oraz poświęcała się jeździe konnej.

Pomimo niepowodzenia w Tajlandii – odpadła w pierwszej rundzie z Marlene Weingärtner – 29 listopada 2005 roku ogłosiła, że wznawia zawodową karierę.

2006-2007

Martina Hingis

Powróciła do rywalizacji w styczniu 2006 w Gold Coast, osiągając tam półfinał. Kilka tygodni później zagrała w pierwszym od czterech lat turnieju wielkoszlemowym w Melbourne. Tam doszła do ćwierćfinału, ulegając Kim Clijsters. Po zakończeniu rozgrywek w Australii wystartowała w Tokio i tam była w finale, pokonana przez Jelenę Diemientiewą. W marcu osiągnęła półfinały ważnych imprez w Ad-Dausze i Indian Wells. Pierwszy turniejowy triumf po wznowieniu kariery osiągnęła na kortach ziemnych w Rzymie, gdzie w decydującym pojedynku ograła Dinarę Safinę 6:2, 7:5.

Na Roland Garros wyeliminowana w ćwierćfinale, ponownie przez Clijsters; wystartowała dopiero w Wimbledonie, gdzie odpadła już w trzeciej rundzie. W sierpniu znalazła się w finale w Montrealu, ale z nowojorskim Flushing Meadows pożegnała się po dwóch meczach. Pod koniec września udała się do Kalkuty, gdzie jako najwyżej rozstawiona triumfowała bez straty seta. Awansowała na siódme miejsce w rankingu WTA i zakwalifikowała się do Sony Ericsson Championships. Tam przegrała dwa mecze grupowe i tym samym nie zdołała przedostać się do półfinałów, zajmując w gronie czterech tenisistek trzecie miejsce.

W styczniu 2007 doszła do finału w Gold Coast oraz jednej czwartej finału Australian Open. Na początku lutego wygrała turniej Toray Pan Pacific Open w Tokio, eliminując w półfinale broniącą tytułu Diemientiewą. W kwietniu w Miami odniosła sensacyjną porażkę z Agnieszką Radwańską w trzeciej rundzie. Z powodu kontuzji wycofała się z wielkoszlemowego French Open. Na Wimbledonie uległa Laurze Granville i po tym występie zrobiła dłuższą przerwę w startach. Wystąpiła w kilku imprezach z cyklu US Open Series, ale w wielkoszlemowym US Open została wyeliminowana w trzecim spotkaniu przez Wiktorię Azarenkę. W październiku wzięła udział w zawodach w Pekinie. W drugiej rundzie uległa Peng Shuai 5:7, 1:6 i jak się potem okazało, był to jej ostatni mecz w karierze.

Starty reprezentacyjne

Puchar Federacji

Hingis reprezentowała Szwajcarię w rozgrywkach o Puchar Federacji w latach 1995-1998. Zadebiutowała w strefie euroafrykańskiej w konfrontacji z Łotyszkami. Odniosła wówczas cenne zwycięstwo singlowe nad Larysą Sawczenko i był to jedyny wygrany mecz z ekipą ze wschodniej Europy. Szwajcarki pokonały w kolejnym meczu grupowym Finki, a następnie uległy 1:2 Białorusinkom. Przegrała tam z Nataszą Zwieriewą.

W 1996 roku Szwajcaria awansowała z etapu kontynentalnego do drugiej grupy światowej. Zawodniczki z tego kraju ograły Jugosławię, Gruzję, Chorwację, Węgry i Rosję. Hingis zdobyła punkty w pojedynkach z Ivą Majoli, Jeleną Lichowcewą i Andreą Temesvári. W 1997 uczestniczyła w konfrontacjach o przejście do grupy światowej. Pokonała między innymi Florencię Labat i Karinę Habsudovą.

W 1998 Hingis wraz z koleżankami reprezentacyjnymi awansowała do finału grupy światowej. W ćwierćfinałach triumfowała nad Janą Novotną, w półfinałach nad Amélie Mauresmo i Julie Halard-Decugis. W finale samotnie zdobywała punkty dla drużyny, pokonując Conchitę Martínez i Arantxę Sánchez. To okazało się za mało, Szwajcarki przegrały 2:3.

W sumie w ciągu czterech lat występów w Pucharze Federacji Hingis wygrała dwadzieścia sześć pojedynków, a przegrała zaledwie cztery. Najlepszy bilans – 9:0 – ma na kortach dywanowych, halowych.

Puchar Hopmana

W rozgrywkach o Puchar Hopmana zadebiutowała w 1996 roku. Partnerowała Marcowi Rossetowi. Hingis wygrała wszystkie spotkania singlowe (przeciwko Nicole Bradtke, Brendzie Schultz, Anke Huber i Ivie Majoli). W finale jednak razem z Rossetem musieli skreczować przy stanie 5:5 w trzecim secie, zapewniając tym samym mistrzostwo Chorwatom, Majoli i Ivaniševićiowi.

W tym samym składzie w roku 1997 Hingis i Rosset zajęli drugie miejsce w swojej grupie i nie zdołali awansować do decydującej rozgrywki. Szwajcarka pokonała Irinę Spîrleę, Amandę Coetzer i Petrę Bangerow. W 1999 liderce rankingu partnerował Ivo Heuberger. Duet ze Szwajcarii zakończył rywalizację jako trzeci w swojej grupie.

W 2001 tenisistka pojechała do Perth razem z Rogerem Federerem. Dwaj mistrzowie tenisa podbili australijskie miasto, zwyciężając większość spotkań i odnosząc dwie porażki. W finale zmierzyli się z Amerykanami, których pokonali 2:1 i zdobyli Puchar Hopmana. Był to jednocześnie ostatni start Hingis w nieoficjalnych mistrzostwach świata par mieszanych.

Skandal dopingowy

Podczas konferencji prasowej 1 listopada 2007 w Zurychu ogłosiła, że definitywnie kończy karierę sportową. Powodem decyzji były zarzuty, że podczas turnieju wimbledońskiego w jej organizmie wykryto kokainę, a także niekończące się kontuzje. 4 stycznia 2008 Międzynarodowa Federacji Tenisowa ogłosiła dwuletnią dyskwalifikację tenisistki za stosowanie niedozwolonych środków podczas wielkoszlemowego Wimbledonu. Ponadto na Hingis została nałożona kara finansowa – równowartość jej nagrody pieniężnej z tego turnieju. Decyzja Międzynarodowej Federacji Tenisowej pozostaje kontrowersyjna, gdyż pomimo iż próbka A i B potwierdziły obecność w organizmie Hingis narkotyków, to badania DNA wykluczają taką możliwość.

Rekordy i podsumowanie kariery

W trakcie trzynastu lat profesjonalnej kariery Hingis wygrała czterdzieści trzy turnieje w grze pojedynczej, trzydzieści siedem w grze podwójnej i jeden w grze mieszanej. 31 marca 1997 objęła prowadzenie w światowej klasyfikacji WTA i została najmłodszą w historii jej liderką. Miejsce pierwsze zajmowała przez dwieście dziewięć tygodni, co daje jej czwarte miejsce w historii. 8 czerwca 1998 awansowała na najwyższe miejsce na liście deblistek i została czwartą zawodniczką, liderującą obydwu konkurencjom jednocześnie (po niej uczyniła to jeszcze Kim Clijsters).

W 1998 roku ustanowiła Klasycznego Wielkiego Szlema w grze podwójnej. W 1997 roku zdobyła indywidualnie Małego Szlema, odpadając jedynie w finale Roland Garros. Najwięcej tytułów wielkoszlemowych wywalczyła na kortach Australian Open, gdzie w latach 1997-2002 niezmiennie dochodziła do finałów. Jej największymi rywalkami były: Steffi Graf, Monica Seles, Lindsay Davenport, Venus Williams i Serena Williams.

Hingis szczególnie upodobała sobie turniej Toray Pan Pacific Open w stolicy Japonii, Tokio. W latach 1997-2002 oraz 2006-2007 dochodziła tam do finałów, pięciokrotnie zwyciężając. W grze podwójnej do decydujących meczów awansowała czterokrotnie w sezonach 1997-2000. Wygrała dwukrotnie.

Życie prywatne

Hingis interesuje się jazdą konną, sama posiada trzy konie: Montanę, Sorrentę i Velvet. W mediach często określano ją jako "Czarną Wdowę", spotykała się bowiem z mężczyznami, ale po pewnym czasie jej związki kończyły się rozstaniem. Tenisistkę kojarzono między innymi z Magnusem Normanem, Julianem Alonso, Ivo Heubergerem, Sergio Garcią i Solem Campbellem. 29 grudnia 2006 roku podała informację o swoich zaręczynach z Radkiem Štěpánkiem, tenisistą z Czech. 12 sierpnia 2007 podczas jednej z konferencji prasowych Stepanek podał informację o rozstaniu pary z nieznanych przyczyn. W marcu 2010 zaręczyła się ze szwajcarskim prawnikiem, Andreasem Bierri, ale nie doszło do ślubu. 10 grudnia 2010 w Paryżu Martina Hingis poślubiła młodszego o niej o sześć lat Francuza Thibaulta Hutin.

Nagrody

• 1995 – Debiut roku WTA
• 1996 – Nagroda za największe postępy w sezonie WTA
• 1997 – Tenisistka roku WTA
• 1997 – Mistrzyni Świata ITF
• 1997 – Najlepsza sportsmenka roku w Szwajcarii
• 1998 – Najlepszy debel roku WTA (razem z Janą Novotną)
• 1999 – Najlepszy debel roku WTA (razem z Anną Kurnikową)
• 1999 – Mistrzyni Świata ITF
• 2000 – Mistrzyni Świata ITF
• 2006 – Powrót roku WTA
• 2006 – Nagroda za najlepszy światowy powrót roku ITF

Historia występów wielkoszlemowych

Turniej	2007	2006	2005	2004	2003	2002	2001	2000	1999	1998	1997	1996	1995
Australian Open	QF	QF	−	−	−	F	F	F	W	W	W	QF	2R
Roland Garros	−	QF	−	−	−	−	SF	SF	F	SF	F	3R	3R
Wimbledon	3R	3R	−	−	−	−	1R	QF	1R	SF	W	4R	1R
US Open	3R	2R	−	−	−	4R	SF	SF	F	F	W	SF	4R

Legenda

     kolor niebieski – mistrzostwa wielkoszlemowe

     kolor brązowy – finały wielkoszlemowe

     kolor jasnobrązowy – występy w profesjonalnych turniejach wielkoszlemowych

Wygrane turnieje

Gra pojedyncza

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Finalistka	Wynik
1.	07/10/1996	Filderstadt, Porsche Tennis Grand Prix	Kategoria II	450 000	twarda	Anke Huber	6:2, 3:6, 6:3
2.	04/11/1996	Oakland, Bank of the West Classic	Kategoria II	450 000	dywan	Monica Seles	6:2, 6:0
3.	06/01/1997	Sydney, Sydney International	Kategoria II	342 500	twarda	Jennifer Capriati	6:1, 5:7, 6:1
4.	13/01/1997	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	4 058 100	twarda	Mary Pierce	6:2, 6:2
5.	27/01/1997	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	926 250	dywan	Steffi Graf	walkower
6.	10/02/1997	Paryż, Open Gaz de France	Kategoria II	450 000	dywan	Anke Huber	6:3, 3:6, 6:3
7.	17/03/1997	Key Biscayne, Miami Masters	Kategoria I	1 750 000	dywan	Monica Seles	6:2, 6:1
8.	31/03/1997	Hilton Head, Family Circle Cup	Kategoria I	926 250	ziemna	Monica Seles	3:6, 6:3, 7:6 (7:5)
9.	23/06/1997	Wimbledon, Wimbledon	Wielki Szlem	4 083 056	trawa	Jana Novotná	2:6, 6:3, 6:3
10.	21/07/1997	Stanford, Bank of the West Classic	Kategoria II	450 000	twarda	Conchita Martínez	6:0, 6:2
11.	28/07/1997	San Diego, Acura Classic	Kategoria II	450 000	twarda	Monica Seles	7:6, (7:4), 6:4
12.	25/08/1997	Flushing Meadows, US Open	Wielki Szlem	4 976 000	twarda	Venus Williams	6:0, 6:4
13.	06/10/1997	Filderstadt, Porsche Tennis Grand Prix	Kategoria II	450 000	twarda	Lisa Raymond	6:4, 6:2
14.	10/11/1997	Filadelfia, Advanta Champs	Kategoria II	450 000	dywan	Lindsay Davenport	7:5, 6:7 (7:9), 7:6 (7:4)
15.	19/01/1998	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	4 058 100	twarda	Conchita Martínez	6:3, 6:3
16.	02/03/1998	Indian Wells, Indian Wells Masters	Kategoria I	1 250 000	twarda	Lindsay Davenport	6:3, 6:4
17.	27/04/1998	Hamburg, Intersport Damen GP	Kategoria II	450 000	ziemna	Jana Novotná	6:3, 7:5
18.	04/05/1998	Rzym, Internazionali BNL d'Italia	Kategoria I	450 000	ziemna	Jana Novotná	6:3, 2:6, 6:3
19.	16/11/1998	Nowy Jork, Sony Ericsson Champs	Masters	2 000 000	dywan	Lindsay Davenport	7:5, 6:4, 4:6, 6:2
20.	18/01/1999	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	3 040 620	twarda	Amélie Mauresmo	6:2, 6:3
21.	01/02/1999	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	1 000 000	dywan	Amanda Coetzer	6:2, 6:1
22.	29/03/1999	Hilton Head, Family Circle Cup	Kategoria I	1 000 000	dywan	Anna Kurnikowa	6:4, 6:3
23.	10/05/1999	Berlin, Qatar Telecom German Open	Kategoria I	1 050 000	ziemna	Julie Halard	6:0, 6:1
24.	02/08/1999	San Diego, TIG Tennis Classic	Kategoria II	520 000	twarda	Venus Williams	6:4, 6:0
25.	16/08/1999	Toronto, Rogers Cup	Kategoria I	1 050 000	twarda	Monica Seles	6:4, 6:4
26.	04/10/1999	Filderstadt, Porsche Tennis Grand Prix	Kategoria I	520 000	twarda	Mary Pierce	6:4, 6:1
27.	31/01/2000	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	1 080 000	dywan	Sandrine Testud	6:3, 7:5
28.	20/03/2000	Miami, Miami Masters	Kategoria I	2 525 000	twarda	Lindsay Davenport	6:3, 6:2
29.	01/05/2000	Hamburg, Betty Barclay Cup	Kategoria I	535 000	twarda	Lindsay Davenport	6:3, 6:3
30.	19/06/2000	's-Hertogenbosch, Ordina Open	Kategoria I	170 000	trawa	Ruxandra Dragomir	6:2, 3:0
31.	14/08/2000	Montreal, Rogers Cup	Kategoria I	1 080 000	twarda	Serena Williams	0:6, 6:3, 3:0
32.	02/10/2000	Filderstadt, Porsche Tennis Grand Prix	Kategoria II	535 000	twarda	Kim Clijsters	6:0, 6:3
33.	09/10/2000	Zurych, Zurich Open	Kategoria I	1 080 000	twarda	Lindsay Davenport	6:4, 4:6, 7:5
34.	23/10/2000	Moskwa, Kremlin Cup	Kategoria I	1 080 000	dywan	Anna Kurnikowa	6:3, 6:1
35.	13/11/2000	Nowy Jork, Sony Ericsson Champs	Masters	2 000 000	dywan	Monica Seles	6:7 (5:7), 6:4, 6:4
36.	08/01/2001	Sydney, Sydney International	Kategoria II	515 000	twarda	Lindsay Davenport	6:3, 4:6, 7:5
37.	12/02/2001	Ad-Dauha, Qatar ExxonMobil Open	Kategoria III	170 000	twarda	Sandrine Testud	6:3, 6:2
38.	19/02/2001	Dubaj, Dubai Tennis Champs	Kategoria II	565 000	twarda	Nathalie Tauziat	6:4, 6:4
39.	07/01/2002	Sydney, Sydney International	Kategoria II	585 000	twarda	Meghann Shaughnessy	6:2, 6:3
40.	28/01/2002	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	1 224 000	dywan	Monica Seles	7:6 (8:6), 4:6, 6:3
41.	15/05/2006	Rzym, Internazionali BNL d'Italia	Kategoria I	1 340 000	ziemna	Dinara Safina	6:2, 7:5
42.	18/09/2006	Kalkuta, Sunfeast Open	Kategoria III	175 000	twarda	Olga Puczkowa	6:0, 6:4
43.	28/01/2007	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	1 340 000	dywan	Ana Ivanović	6:4, 6:2

Gra podwójna

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Partnerka	Finalistki	Wynik
1.	01/05/1995	Hamburg, Citizen Cup	Kategoria II	430 000	ziemna	Gigi Fernández	Conchita Martínez Patricia Tarabini	6:2, 6:3
2.	24/06/1995	Londyn, Wimbledon	Wielki Szlem	3 392 408	trawa	Helena Suková	Meredith McGrath Larysa Sawczenko	5:7, 7:5, 6:1
3.	14/10/1996	Zurych, European Indoors	Kategoria I	926 250	dywan	Helena Suková	Nicole Arendt Natasza Zwieriewa	7:5, 6:4
4.	13/01/1997	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	4 058 100	twarda	Natasza Zwieriewa	Lindsay Davenport Lisa Raymond	6:2, 6:2
5.	10/02/1997	Paryż, Open Gaz de France	Kategoria II	450 000	dywan	Jana Novotná	Alexandra Fusai Rita Grande	6:1, 6:2
6.	31/03/1997	Hilton Head, Family Circle Cup	Kategoria I	926 250	ziemna	Mary Joe Fernandez	Lindsay Davenport Jana Novotná	7:5, 4:6, 6:1
7.	21/07/1997	Stanford, Bank West Classic	Kategoria II	450 000	twarda	Lindsay Davenport	Conchita Martínez Patricia Tarabini	6:1, 6:3
8.	28/07/1997	San Diego, Acura Classic	Kategoria II	450 000	twarda	Arantxa Sánchez Vicario	Amy Frazier Kimberly Po	6:3, 7:5
9.	22/09/1997	Lipsk, Sparkassen Cup	Kategoria II	450 000	dywan	Jana Novotná	Yayuk Basuki Helena Suková	6:2, 6:2
10.	06/10/1997	Filderstadt, Porsche Tennis Grand Prix	Kategoria II	450 000	dywan	Arantxa Sánchez Vicario	Lindsay Davenport Jana Novotná	7:6(4), 3:6, 7:6(3)
11.	13/10/1997	Zurych, European Indoors	Kategoria I	926 250	dywan	Arantxa Sánchez Vicario	Larysa Sawczenko Helena Suková	4:6, 6:4, 6:1
12.	12/01/1998	Sydney, Sydney International	Kategoria II	342 500	twarda	Helena Suková	Katrina Adams Meredith McGrath	6:1, 6:2
13.	19/01/1998	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	4 058 100	twarda	Mirjana Lučić	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	6:4, 2:6, 6:3
14.	02/02/1998	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria II	926 250	dywan	Mirjana Lučić	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	7:5, 6:4
15.	16/03/1998	Key Biscayne, The Lipton Champs	Kategoria I	1 900 000	twarda	Jana Novotná	Arantxa Sánchez Vicario Natasza Zwieriewa	6:2, 3:6, 6:3
16.	25/05/1998	Paryż, Roland Garros	Wielki Szlem	4 105 011	ziemna	Jana Novotná	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	6:1, 7:6(4)
17.	22/06/1998	Londyn, Wimbledon	Wielki Szlem	4 404 163	trawa	Jana Novotná	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	6:3, 3:6, 8:6
18.	10/08/1998	Los Angeles, Acura Classic	Kategoria II	450 000	twarda	Natasza Zwieriewa	Tamarine Tanasugarn Ołena Tatarkowa	6:4, 6:2
19.	17/08/1998	Montreal, du Maurier Open	Kategoria I	926 250	twarda	Jana Novotná	Yayuk Basuki Caroline Vis	6:3, 6:4
20.	31/08/1998	Nowy Jork, US Open	Wielki Szlem	4 105 011	twarda	Jana Novotná	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	6:3, 6:3
21.	18/01/1999	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	3 040 620	twarda	Anna Kurnikowa	Lindsay Davenport Natasza Zwieriewa	7:5, 6:3
22.	01/03/1999	Indian Wells, BNP Paribas Open	Kategoria I	1 300 000	twarda	Anna Kurnikowa	Mary Joe Fernandez Jana Novotná	6:2, 6:2
23.	15/03/1999	Key Biscayne, The Lipton Champs	Kategoria I	2 075 000	twarda	Jana Novotná	Mary Joe Fernandez Monica Seles	0:6, 6:4, 7:6(1)
24.	03/05/1999	Rzym, Italian Open	Kategoria I	1 050 000	ziemna	Anna Kurnikowa	Alexandra Fusai Nathalie Tauziat	6:2, 6:2
25.	14/06/1999	Eastbourne, Hastings Direct IC	Kategoria II	520 000	trawa	Anna Kurnikowa	Jana Novotná Natasza Zwieriewa	6:4 krecz
26.	15/11/1999	Nowy Jork, Sony Ericsson Champs	Masters	2 000 000	dywan	Anna Kurnikowa	Larysa Sawczenko Arantxa Sánchez Vicario	6:4, 6:4
27.	31/01/2000	Tokio, Toray Pan Pacific Open	Kategoria I	1 080 000	dywan	Mary Pierce	Alexandra Fusai Nathalie Tauziat	6:4, 6:1
28.	29/05/2000	Paryż, Roland Garros	Wielki Szlem	4 141 085	ziemna	Mary Pierce	Virginia Ruano Pascual Paola Suárez	6:2, 6:4
29.	14/08/2000	Montreal, du Maurier Open	Kategoria I	926 250	twarda	Nathalie Tauziat	Julie Halard Ai Sugiyama	6:3, 3:6, 6:4
30.	02/10/2000	Filderstadt, Porsche Tennis GP	Kategoria II	535 000	twarda	Anna Kurnikowa	Arantxa Sánchez Vicario Barbara Schett	6:4, 6:2
31.	09/10/2000	Zurych, Swisscom Challenge	Kategoria I	1 080 000	dywan	Anna Kurnikowa	Kimberly Po Anne-Gaëlle Sidot	6:3, 6:4
32.	06/11/2000	Filadelfia, Advanta Champs	Kategoria II	535 000	dywan	Anna Kurnikowa	Lisa Raymond Rennae Stubbs	6:2, 7:5
33.	13/11/2000	Nowy Jork, Sony Ericsson Champs	Masters	2 000 000	dywan	Anna Kurnikowa	Nicole Arendt Manon Bollegraf	6:2, 6:3
34.	01/10/2001	Moskwa, Kremlin Cup	Kategoria I	1 185 000	dywan	Anna Kurnikowa	Jelena Diemientjewa Lina Krasnorucka	7:6(1), 6:3
35.	14/01/2002	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	3 942 915	twarda	Anna Kurnikowa	Daniela Hantuchová Arantxa Sánchez Vicario	6:2, 6:7(4), 6:1
36.	29/04/2002	Hamburg, Betty Barclay Cup	Kategoria II	585 000	ziemna	Barbara Schett	Daniela Hantuchová Arantxa Sánchez Vicario	6:1, 6:1
37.	26/02/2007	Ad-Dauha, Qatar Total Open	Kategoria II	1 340 000	twarda	Maria Kirilenko	Ágnes Szávay Vladimíra Uhlířová	6:1, 6:1

Gra mieszana

	Data	Turniej	Kat.	($)	Naw.	Partner	Finaliści	Wynik
1.	16/01/2006	Melbourne, Australian Open	Wielki Szlem	6 137 580	twarda	Mahesh Bhupathi	Jelena Lichowcewa Daniel Nestor	6:3, 6:3

Występy w igrzyskach olimpijskich

Gra pojedyncza

Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie, 1996,

reprezentując państwo Szwajcaria

Etap	Przeciwniczka	Wynik
1 runda	Dominikana: Joelle Schad	6:0, 6:1
2 runda	Japonia: Ai Sugiyama	4:6, 4:6

Gra podwójna

Letnie Igrzyska Olimpijskie w Atlancie, 1996,

reprezentując państwo Szwajcaria, partnerka Patty Schnyder

Etap	Przeciwniczki	Wynik
1 runda	Słowacja: Karina Habsudová, Radka Zrubaková	3:6, 6:4, 6:2
2 runda	Belgia: Sabine Appelmans, Laurence Courtois	2:6, 6:1, 7:5
ćwierćfinał	Holandia: Manon Bollegraf, Brenda Schultz-McCarthy	4:6, 3:6

Bilans spotkań z zawodniczkami z pierwszej "10" rankingu WTA

Tenisistka	Mecze	W	P	Pierwsze spotkanie	Ostatnie spotkanie
Anna Czakwetadze	1	1	0	Montreal, 2006	Montreal, 2006
Lindsay Davenport	26	12	14	Sydney, 1995	Indian Wells, 2006
Nathalie Dechy	7	7	0	US Open, 1998	Melbourne, 2007
Jelena Diemientjewa	7	4	3	Australian Open, 1999	Tokio, 2007
Jelena Dokić	5	3	2	Australian Open, 1999	Montreal, 2002
Ana Ivanović	2	1	1	Montreal, 2006	Tokio, 2007
Jelena Janković	2	0	2	Sydney, 2005	Dubaj, 2007
Swietłana Kuzniecowa	4	2	2	Ad-Dauha, 2006	Zurych, 2006
Li Na	1	1	0	Australian Open, 2007	Australian Open, 2007
Amélie Mauresmo	13	6	7	Puchar Federacji, 1998	Madryt, 2006
Alicia Molik	2	2	0	Sydney, 1999	Melbourne, 2000
Flavia Pennetta	4	3	1	Gold Coast, 2006	San Diego, 2006
Nadieżda Pietrowa	3	2	1	Montreal, 2002	Madryt, 2006
Dinara Safina	3	2	1	Indian Wells, 2003	Gold Coast, 2007
Francesca Schiavone	3	3	0	French Open, 2001	Rzym, 2006
Patty Schnyder	9	9	0	US Open, 2001	Londyn, 2007
Maria Szarapowa	3	1	2	Tokio, 2006	Indian Wells, 2006
Nicole Vaidišová	1	1	0	Rzym, 2006	Rzym, 2006
Serena Williams	13	6	7	Key Biscayne, 1998	Miami, 2002
Venus Williams	20	11	9	Key Biscayne, 1997	Rzym, 2006
Wiera Zwonariowa	1	1	0	Australian Open, 2006	Australian Open, 2006
Kim Clijsters	9	5	5	Miami, 2000	Australian Open, 2007
Justine Henin	4	2	2	Australian Open, 2000	Madryt, 2006
Jennifer Capriati	9	5	4	Sydney, 1997	Australian Open, 2002
Steffi Graf	9	2	7	French Open, 1995	French Open, 1999
Anna Kurnikowa	14	13	1	Wimbledon, 1994	Monachium, 2000
Katerina Maleewa	1	1	0	French Open, 1995	French Open, 1995
Magdalena Maleewa	5	5	0	US Open, 1995	Filderstadt, 2001
Conchita Martínez	13	1	3	Hamburg, 1995	Charleston, 2001
Corina Morariu	3	3	0	Rzym, 1999	Zurych, 1999
Anastazja Myskina	3	2	1	Zurych, 2000	Dubaj, 2006
Arantxa Sánchez Vicario	20	18	2	Hilton Head, 1996	Filderstadt, 2002
Monica Seles	21	16	5	Oakland, 1996	US Open, 2002

Nietypowe zakończenia meczów

Mecze wygrane wynikiem 6:0, 6:0

Rok	Turniej	Rywalka	Runda	Wynik
1998	Australian Open	Yayuk Basuki	4 runda	6:0, 6:0
1998	Miami	Joannette Kruger	3 runda	6:0, 6:0
2000	Miami	Monica Seles	półfinał	6:0, 6:0
2006	Tokio	Cho Yoon-jeong	1 runda	6:0, 6:0

Mecze wygrane poprzez krecz rywalki

Rok	Turniej	Rywalka	Runda	Wynik	Przyczyna
1997	Nowy Jork	Brenda Schultz McCarthy	1 runda	7:6, 5:2 krecz	kontuzja palca u nogi
2000	Sydney	Dominique Van Roost	ćwierćfinał	6:1 krecz
2000	's-Hertogenbosch	Ruxandra Dragomir	finał	6:2, 3:0 krecz
2000	Toronto	Serena Williams	finał	0:6, 6:3, 3;0 krecz	kłopoty żołądkowe
2000	Filderstadt	Justine Henin	2 runda	6:1 krecz	kontuzja kostki
2006	Montreal	Anna Czakwetadze	półfinał	6:3, 3:1 krecz	kontuzja ramienia
2007	Gold Coast	Tathiana Garbin	półfinał	3:4 krecz	trudności z oddychaniem

Mecze wygrane walkowerem

Rok	Turniej	Rywalka	Runda	Wynik
1997	Tokio	Steffi Graf	finał	walkower
2000	's-Hertogenbosch	Cara Black	ćwierćfinał	walkower

Mecze poddane rywalce

Rok	Turniej	Rywalka	Runda	Wynik	Przyczyna
1998	Monachium	Patty Schnyder	półfinał	5:7, 7:5, 5:5 krecz	kontuzja nadgarstka
2001	Filderstadt	Lindsay Davenport	półfinał	1:2 krecz	kontuzja prawej kostki

Najsłynniejsze mecze

Rok	Turniej	Etap	Mecz	Opis
1996	Rzym	ćwierćfinał	Steffi Graf 2:6, 6:2, 6:3	Hingis po raz pierwszy pokonała niemiecką liderkę rankingu WTA.
1996	Masters	finał	Steffi Graf 6:3, 4:6, 6:0, 4:6, 6:0	To jedyny pięciosetowy finał Sony Ericsson Championships w historii. Osiągnięcie finału pozwoliło Hingis awansować z ósmego na siódme miejsce w rankingu tenisowym.
1997	French Open	finał	Iva Majoli 4:6, 2:6	Majoli przerwała serię trzydziestu siedmiu zwycięstw z rzędu Szwajcarki, jednocześnie pokonując ją po raz pierwszy w roku 1997.
1997	US Open	finał	Venus Williams 6:0, 6:4	Po raz pierwszy dwie niepełnoletnie zawodniczki dotarły do finału imprezy wielkoszlemowej. Hingis miała wówczas szesnaście lat, a Williams siedemnaście.
1997	Filadelfia	finał	Lindsay Davenport 7:5, 6:7(7), 7:6(4)	W drodze do finału Hingis wygrała trzy trzysetowe spotkania. Czwarte zwyciężyła w meczu o tytuł. To pierwszy taki przypadek w historii.
1998	US Open	finał	Lindsay Davenport 3:6, 5:7	Hingis po raz kolejny uległa amerykańskiej tenisistce. Wielu komentatorów uznało to spotkanie za koniec ery szwajcarskiej "Swiss Miss".
1999	Wimbledon	pierwsza runda	Jelena Dokić 2:6, 0:6	Po raz trzeci w stu trzynastoletniej historii Wimbledonu liderka rankingu przegrała już w pierwszej rundzie, ale dopiero po raz pierwszy z kwalifikantką. Hingis zakończyła serię jedenastu półfinałów wielkoszlemowych z rzędu. Dwa lata później ponownie przegrała w pierwszym meczu, tym razem z Hiszpanką Virginią Ruano Pascual 4:6, 2:6.
2002	Australian Open	finał	Jennifer Capriati 6:4, 6:7(7), 2:6	Hingis po raz szósty z rzędu awansowała do finału Australian Open. Jej rywalka, Jennifer Capriati obroniła cztery piłki meczowe. Temperatura na korcie dochodziła do czterdziestu stopni Celsjusza, więc zawodniczki ciągle korzystały z przerw, aby wziąć z szatni woreczki z lodem.
2006	Rzym	półfinał	Venus Williams 0:6, 6:3, 6:3	Hingis wygrała pięćsetny mecz w profesjonalnej karierze.

Linki zewnętrzne

• Martina Hingis sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
• Martina Hingis sylwetka na stronie Pucharu Federacji (ang.)