Chris Evert

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Chris Evert
Chris Evert
Państwo  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 21 grudnia 1954
Fort Lauderdale
Wzrost 168 cm
Masa ciała 57 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1972
Zakończenie kariery 1989
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 157
Najwyżej w rankingu 1 (3 listopada 1975)
Australian Open W (1982, 1984)
Roland Garros W (1974, 1975, 1979, 1980, 1983, 1985, 1986)
Wimbledon W (1974, 1976, 1981)
US Open W (1975-1978, 1980, 1982)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 18
Najwyżej w rankingu 13 (12 września 1988)
Australian Open F (1988)
Roland Garros W (1974, 1975)
Wimbledon W (1976)
US Open QF (1984, 1988)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Christine Marie Evert (dawniej Chris Evert-Lloyd) (ur. 21 grudnia 1954 w Fort Lauderdale, Florydzie), amerykańska tenisistka, 18-krotna zwyciężczyni turniejów wielkoszlemowych, była numer 1 światowego rankingu, posiadaczka najwyższego w historii procentu wygranych oficjalnych spotkań (90%). Uznawana za jedną z trzech (po Graf i Navratilovej) najlepszych tenisistek XX wieku.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Jest uważana za prekursorkę oburęcznego bekhendu kobiecego. Przez wielu znawców nazywana "Borgiem w spódnicy", podobnie jak słynny Szwed swoją grę opierała na doskonałej grze z głębi kortu, regularności uderzeń, precyzji minięć. Ze względu na to, że w początkach jej kariery, a także nieco później popularna była raczej gra ofensywna, pełna ataków wolejowych, na temat stylu gry Evert żartowano "Czy w Fort Lauderdale rajcowie miejscy wydali rozporządzenie, zabraniające pod surową karą chodzić do siatki?"; odpowiadając na tego typu zarzuty ojciec (zarazem trener) odpowiadał, że wprawdzie Chris "gra na przerzut, ale w sposób doskonały".

Trudno się nie zgodzić z tą opinią. Kariera Evert rozwijała się od wczesnych lat, po udanych występach wśród juniorek (kilka tytułów mistrzyni USA, zwycięstwo w Orange Bowl) już we wrześniu 1970 na turnieju w Charlotte pokonała czołową tenisistkę francuską Durr (tracąc zaledwie jednego gema), a później w półfinale Smith Court, która dopiero co świętowała wygranie Wielkiego Szlema. Rok później Evert była najmłodszą półfinalistką US Open (wynik ten później poprawiały Pam Shriver, Tracy Austin i Andrea Jaeger) i awansowała do czołowej dziesiątki na świecie. Debiutowała w reprezentacji w Pucharze Wightman. W 1974 odniosła pierwsze zwycięstwo turniejowe; przegrała z finale Australian Open z Evonne Goolagong, ale wiosną t.r. wygrała prestiżowe mistrzostwa Włoch w Rzymie, a później wielkoszlemowe French Open. Wygrała także po raz pierwszy Wimbledon.

Od 1974 była klasyfikowana na pierwszym miejscu na świecie, nieprzerwanie do 1977, ponownie w 1980. W kolejnych latach zdobywała kolejne tytuły wielkoszlemowe (łącznie 18, w tym rekordowe siedem triumfów na kortach Rolanda Garrosa), 17-krotnie przegrywała w finałach. Wliczając również turnieje niższej rangi odniosła 154 zwycięstwa turniejowe w grze pojedynczej (więcej ma jedynie Navratilova). Ze względu na defensywny styl gry rzadziej udzielała się w deblu, ale także w grze podwójnej może pochwalić się ośmioma wygranymi turniejami, w tym trzema wielkoszlemowymi (w parze z Morozową i Navrátilovą). Przyczyniła się ośmiokrotnie do zdobycia przez Amerykanki Pucharu Federacji, m.in. w 1989.

Na korcie uważana za perfekcjonistkę, w przypadku niepowodzeń potrafiła zrobić kilkumiesięczną przerwę w startach, by powrócić na szczyt. Miało to miejsce w 1980, kiedy przegrywała regularnie z młodą Tracy Austin; po przerwie wygrała m.in. French Open, US Open, zdobyła Puchar Federacji oraz była w finale Wimbledonu, a także odzyskała czołowe miejsce w rankingu.

Karierę kontynuowała do września 1989. Pod koniec kariery wystąpiła na olimpiadzie w Seulu (1988), ale medalu tam nie zdobyła. Starty na światowych kortach zakończyła porażką w ćwierćfinale US Open z rodaczką Ziną Garrison.

W 1995 uhonorowana miejscem w Międzynarodowej Tenisowej Galerii Sławy. Otrzymała również szereg tytułów "sportowca roku".

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszym mężem był brytyjski tenisista John Lloyd. Małżeństwo zakończyło się rozwodem, ale w czasie kariery przyniosło Chris Evert sporo popularności na Wimbledonie – widownia traktowała ją niemal jak rodaczkę. O ile ślub nie przeszkodził karierze Amerykanki, to dla Lloyda okazał się niemal końcem kariery sportowej; jako "mąż słynnej Evert" przestał odnosić dobre rezultaty. Po rozwodzie Chris Evert wyszła za mąż za dwukrotnego olimpijczyka, narciarza alpejczyka Andy Millsa (1988), z którym ma troje dzieci. Na sportowej emeryturze zajmuje się m.in. komentowaniem tenisa w telewizji. Z dużo mniejszymi sukcesami w tenisa grała również jej młodsza siostra Jeanne.

13 listopada 2006 rozpoczęła się procedura rozwodowa Chris z Andym. Para otrzymała rozwód 4 grudnia tego samego roku.

14 grudnia 2007 ogłosiła swoje zaręczyny ze słynnym golfistą, Gregiem Normanem. Ślub odbył się 28 czerwca 2008 roku na Bahamach.

Finały wielkoszlemowe[edytuj | edytuj kod]

Wygrane (18)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Nawierzchnia Finalistka Wynik finału
1974 French Open ziemna Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Olga Morozowa 6:1, 6:2
1974 Wimbledon trawiasta Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Olga Morozowa 6:0, 6:4
1975 French Open (2) ziemna Czechosłowacja Martina Navrátilová 2:6, 6:2, 6:1
1975 US Open ziemna Australia Evonne Goolagong Cawley 5:7, 6:4, 6:2
1976 Wimbledon (2) trawiasta Australia Evonne Goolagong Cawley 6:3, 4:6, 8:6
1976 US Open (2) ziemna Australia Evonne Goolagong Cawley 6:3, 6:0
1977 US Open (3) ziemna Australia Wendy Turnbull 7:6, 6:2
1978 US Open (4) twarda Stany Zjednoczone Pam Shriver 7:5, 6:4
1979 French Open (3) ziemna Australia Wendy Turnbull 6:2, 6:0
1980 French Open (4) ziemna Rumunia Virginia Ruzici 6:0, 6:3
1980 US Open (5) twarda Czechosłowacja Hana Mandlíková 5:7, 6:1, 6:1
1981 Wimbledon (3) trawiasta Czechosłowacja Hana Mandlíková 6:2, 6:2
1982 Australian Open trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:3, 2:6, 6:3
1982 US Open (6) twarda Czechosłowacja Hana Mandlíková 6:3, 6:1
1983 French Open (5) ziemna Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Mima Jaušovec 6:1, 6:2
1984 Australian Open (2) trawiasta Czechosłowacja Helena Suková 6:7, 6:1, 6:3
1985 French Open (6) ziemna Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:3, 6:7, 7:5
1986 French Open (7) ziemna Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 2:6, 6:3, 6:3

Przegrane (16)[edytuj | edytuj kod]

Rok Turniej Nawierzchnia Zwyciężczyni Wynik finału
1973 French Open ziemna Australia Margaret Smith Court 6:7, 7:6, 6:4
1973 Wimbledon trawiasta Stany Zjednoczone Billie Jean King 6:0, 7:5
1974 Australian Open trawiasta Australia Evonne Goolagong Cawley 7:6, 4:6, 6:0
1978 Wimbledon (2) trawiasta Czechosłowacja Martina Navrátilová 2:6, 6:4, 7:5
1979 Wimbledon (3) trawiasta Czechosłowacja Martina Navrátilová 6:4, 6:4
1979 US Open twarda Stany Zjednoczone Tracy Austin 6:4, 6:3
1980 Wimbledon (4) trawiasta Australia Evonne Goolagong Cawley 6:1, 7:6
1981 Australian Open (2) trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:7, 6:4, 7:5
1982 Wimbledon (5) trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:1, 3:6, 6:2
1983 US Open (2) twarda Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:1, 6:3
1984 French Open (2) ziemna Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:3, 6:1
1984 Wimbledon (6) trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 7:6, 6:2
1984 US Open (3) twarda Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 4:6, 6:4, 6:4
1985 Australian Open (3) trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 6:2, 4:6, 6:2
1985 Wimbledon (7) trawiasta Stany Zjednoczone Martina Navrátilová 4:6, 6:3, 6:2
1988 Australian Open (4) twarda Niemcy Steffi Graf 6:1, 7:6

Wyniki w najważniejszych imprezach, na przestrzeni lat[edytuj | edytuj kod]

Turniej 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 1978 1979 1980 1981 1982 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 Bilans
Australian Open A A A F A A A / A A A A F W A W F NH A F A 2 / 6
French Open A A F W W A A A W W SF SF W F W W SF 3R A 7 / 13
Wimbledon A SF F W SF W SF F F F W F 3R F F SF SF SF SF 3 / 18
US Open SF SF SF SF W W W W F W SF W F F SF SF QF SF QF 6 / 19
Bilans 0 / 1 0 / 2 0 / 3 2 / 4 2 / 3 2 / 2 1 / 2 1 / 2 1 / 3 2 / 3 1 / 4 2 / 4 1 / 3 1 / 4 1 / 4 1 / 3 0 / 3 0 / 4 0 / 2 18 / 56

NH = turniej się nie odbył.

A = zawodniczka nie brała udziału w turnieju.

Bilans = stosunek wygranych turniejów do ilości startów.

Nota: Australian Open w roku 1977 odbyło się dwukrotnie, w styczniu i grudniu

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]