Dziewczyna ze Złotego Zachodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziewczyna ze Złotego Zachodu
La fanciulla del West
Scena z III aktu premiery
Scena z III aktu premiery
Rodzaj opera seria
Muzyka Giacomo Puccini
Libretto Guelfo Civinini i Carlo Zangarini
Liczba aktów 3
Język oryginału włoski
Źródło literackie sztuka Davida Belasco
Premiera 1910, Nowy Jork
poprzednia
Madame Butterfly
następna
Jaskółka

Dziewczyna ze Złotego Zachodu – opera w 3 aktach Giacoma Pucciniego z 1910 roku.

Akcja opery rozgrywa się w Kalifornii, podczas gorączki złota (1848-1849).

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akt I

Grupa górników złota wchodzi do salonu "Polka" po dniu pracy w kopalni ("Hello! Hello! Alla 'Polka'"). Po przejmującej piosence wędrownego śpiewaka Jake'a Wallaca ("Che faranno i vecchi miei"), jeden z górników, Jim Larkens, jeszcze bardziej tęskni za domem i swoimi najbliższymi, dlatego też reszta górników zbiera między sobą wystarczająco dużo pieniędzy aby mógł wrócić do domu. ("Jim, perchè piangi?") Grupa górników gra w karty. Odkrywają, że jeden z graczy, Sid, oszukuje i chcą go zaatakować. Szeryf Jack Rance uspokaja wszystkich i szpilką przypina dwie karty do kurtki Sid'a jako znak oszusta. Agent Wells Fargo, Ashby, wchodzi i ogłasza, że ściga bandytę Ramerrez'a i jego gang Meksykanów. Rance wzosi toast za Minnie, dziewczynę, właścicielkę salonu, jako swą przyszłą żonę, co wzbucza w Sonorze zazdrość. Dwóch mężczyzn zaczyna walczyć. Rance wyciąga rewolwer, ale w tym momencie pada niespodziewany strzał. To Minnie stoi z pistoletem w dłoni ("Hello, Minnie!). Daje ona górników lekcję czytania z Biblii ("Dove eravamo?"). Przybywa jeździec Pony Express("La posta!") i dostarcza telegram od Nina Micheltorena, oferując nagrodę za ujawnienia kryjówki Ramerreza. Szeryf wyznaje swą miłość Minnie, ale ona odrzuca go mówiąc, że czeka na właściwego mężczyznę.("Ti voglio bene, Minnie"). Do salonu wchodzi nieznajomy i prosi o whisky i wodę. Przedstawia się jako Dick Johnson z Sacramento, którego już wcześniej spotkała Minnie. Johnson zaprasza Minnie na tańce, a ona się zgadza. Rance obserwuje ich ze złością. Ashby wraca wraz z pochwyconym członek gangu Ramerreza, Castro, który, widząc swojego przywódcę, Johnsona w salonie, zgadza się pomóc Rance'owi, Ashby'iemu i górnikom w poszukiwaniu Ramerrez'a i jego grupy. Jednak naprowadza ich na falszywym tropi i zamierza uciec. Zanim to jednak czyni, Castro, mówi Johnsonowi, że ktoś będzie gwizdał i Johnson musi udzielić odpowiedzi, aby potwierdzić, że miesjce jest puste. Kiedy jednak słychać gwizdnięcie Johnson nie odpowiada Minnie pokazuje Johnsonowi beczki złota, które górnicy pilnują i trzymają nocne straże. Johnson uspokaja ją, że złoto będzie bezpieczne. Wyjeżdża z salonu i obiecuje, że odwiedzi ją w jej mieszkaniu. Wyznają sobie miłość. Minnie zaczyna płakać i Johnson uspokają ją zanim wyjdzie.

Akt II

Kiedy Minnie wchodzi na miejscu są obecni: Wowkle, rdzenna Amerykanka, służąca Minnie, jej kochanek Billy Jackrabbit oraz ich dziecko. Minnie zaczyna przygotowywać się na spotkanie z Johnsonem. Johnson pojawia się w jej mieszkaniu i Minie opowiada mu o swoim życiu. Całują się, a Minnie prosi Johsona by ten został z nią do ranka lecz ten odmawia. Johnsopn kryje się, gdy do mieszkania Minnie wchodzą ścigający Ramirreza i wyjawiają, że Johnson to Ramirrez we własnej osobie. Zła i oszukana Minnie nakazuje odejść Johnsonowi/Ramirrezowi. Nagle słuszy huk strzału i wie, że to Johnson/Ramierrez został postrzelony. Minnie ukrywa rannego Johnsona/Ramirreza na strychu. Do jej mieszkania wchodzi Rance w poszukiwaniu Johnsona/Ramierreza, gdy już ma zrezygnować z poszukiwań na jego dłoń spada kropla krwi co zdradza obecność zbiega na strychu. Zdesperowana Minnie proponuje Rancowi układ. Jeśli pokona go w grze pokera ten puści wolno Johsona/Ramierreza, jeśli natomiast wygra ona ożeni się z nim. Oczywiście Minnie wygrywa oszukując podczas gry i tym samym Rance puszcza wolno Johnsona/Ramierreza.

Akt III

Johnson/Ramierrez ponownie ucieka przed Ashbym i górnikami. Kiedy Nick oraz Rance rozmawiają i zastanawiają się co Minie widzi w Johnsonie/Ramirrezie wchodzi Ashby i ogłasza, że Johnson/Ramirrez został pojmany. Rance i górnicy pragną, aby Johnson/Ramirrez zawisł na stryczku. Johnson/Ramirrez przyjmuje swój los i jedyne czego pragnie to, aby nie mówić Minnie o jego złapaniu oraz powieszeniu ("Ch'ella mi creda"). Uzbrojona Minnie przybywa akurat, gdy Joohnson/Ramierrez ma zawisnąć. Zasłania Johnsona/Ramierreza własnym ciałem. Podczas, gdy Rance chce kontunuować egzekucję Minnie przypomina górnikom ile jej zawdzięczają i, że winni są jej wdzięczność oraz uwolnienie człowieka, którego kocha. Prosi ich, aby wybaczyli Johnsonowi/Ramierrezowi ("Ah! Ah! E Minnie!"). Jeden po drugim górnicy poddają się jej prośbie ("E anche tu lo vorrai, Joe"). Rance nie jest szczęśliwy takim obrotem sprawy, ale poddaje się. Sonora rowiązuje pęta Johnsonowi/Ramirrezowi i uwalnia go. Górnicy żegnają Minnie ("Le tue parole sono di Dio"), która wraz z Johnsonem/Ramirrezem opuszcza Kalifornię, aby zacząć nowe życie razem.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Rola Rodzaj głosu Obsada premierowa, 10 grudnia 1910
Minnie sopran Emmy Destinn
Jack Rance, szeryf baryton Pasquale Amato
Dick Johnson alias Ramerrez, bandyta tenor Enrico Caruso
Nick, barman w salloonie tenor Albert Reiss
Ashby, agent Wells Fargo bas Adamo Didur
Sonora, górnik baryton Dinh Gilly
Trin, górnik tenor Angelo Badà
Sid, górnik baryton Giulio Rossi
Handsome, górnik baryton Vincenzo Reschiglian
Harry, górnik tenor Pietro Audisio
Joe, górnik tenor Glenn Hall
Happy, górnik baryton Antonio Pini-Corsi
Jim Larkens, górnik bas Bernard Bégué
Billy Jackrabbit, Czerwony Indianin bas Georges Bourgeois
Wowkle, jego żona mezzosopran Marie Mattfeld

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]