Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Elżbieta Krystyna
von Braunschweig-Wolfenbüttel

księżniczka Brunszwiku-Wolfenbüttel,
cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego,
królowa Czech i Węgier
Elżbieta von Braunschweig-Wolfenbüttel
Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
Okres panowania od 1711
do 1740
Żona Karola VI
Poprzedniczka Wilhelmina Amalia Brunszwicka
Następczyni Maria Amalia Habsburg
Królowa Czech
Okres panowania od 1711
do 1740
Żona Karola VI
Poprzedniczka Wilhelmina Amalia Brunszwicka
Następczyni Maria Amalia Habsburg
Królowa Węgier
Okres panowania od 1711
do 1740
Żona Karola VI
Poprzedniczka Wilhelmina Amalia Brunszwicka
Następczyni Maria Ludwika Burbon
Dane biograficzne
Dynastia Welfowie
Urodzona 28 sierpnia 1691
w Brunszwiku
Zmarła 21 grudnia 1750
w Wiedniu
Ojciec Ludwik Rudolf Brunswick-Lüneburg
Matka Krystyna Luiza Oettingen
Mąż Karol VI
Dzieci Leopold Jan, Maria Teresa, Maria Anna, Maria Amalia
Odznaczenia
Wielki Mistrz Orderu Niewolnic Cnoty Wielki Mistrz Orderu Gwiaździstego Krzyża Order Miłości Bliźniego
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Elżbieta Krystyna von Braunschweig-Wolfenbüttel (ur. 28 sierpnia 1691 w Brunszwiku, zm. 21 grudnia 1750 w Wiedniu) – księżniczka Brunszwiku-Wolfenbüttel, cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego, królowa Czech i Węgier.

Zarys biografii[edytuj | edytuj kod]

Była najstarszą córką księcia brunszwickiego na Lüneburgu Ludwika Rudolfa i Krystyny Luizy, córki księcia Albrechta Ernesta I von Oettingen.

Już kiedy Elżbieta Krystyna miała 13 lat wiązano plany dotyczące jej przyszłego małżeństwa z arcyksięciem Karolem Habsburgiem (ur. 1 października 1685, zm. 20 października 1740), pretendentem do tronu Hiszpanii. Mariaż ten był pomysłem ambitnego dziadka Elżbiety, księcia Antonim Ulrykiem i szwagierki Karola, cesarzowej Wilhelminy Amalii, pochodzącej z innej gałęzi rodu Welfów. Elżbieta, która była protestantką, początkowo sprzeciwiała się małżeństwu z katolickim arcyksięciem, ale ostatecznie przekonała się do konwersji na wiarę katolicką i 1 maja 1707 przeszła na katolicyzm w Bambergu.

W tym czasie Karol walczył w Hiszpanii o tamtejszą koronę. Podczas uroczystości małżeństwa per procuram w Wiedniu reprezentował go jego brat, cesarz Józef I. W lipcu 1708 Elżbieta przybyła do Hiszpanii i 1 sierpnia w w Barcelonie wzięła ślub z Karolem. Karol był synem cesarza Leopolda I i Eleonory Magdaleny von Pfalz-Neuburg, córki elektora palatyna Renu Filipa Wilhelma. Karol i Elżbieta mieli syna i trzy córki:

Karolowi nie udało się zdobyć hiszpańskiej korony, ale po śmierci brata w 1711 został cesarzem rzymsko-niemieckim, królem Węgier i Czech. Elżbieta została cesarzową. Dzięki swoim staraniom doprowadziła w 1733 do małżeństwa swojej siostrzenicy Elżbiety Krystyny z synem króla Prus Fryderykiem. Przeżyła męża o 10 lat. Zmarła w 1750.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Wilhelmina Amalia Brunszwicka
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Cesarzowa Świętego Cesarstwa Rzymskiego
1711-1740
Armoiries Saint-Empire bicéphale.svg Następca
Maria Amalia Habsburg