Elektra (Plejada)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
William-Adolphe Bouguereau:
L'Etoile Perdue
(Zaginiona gwiazda),
1884, prywatna kolekcja.

Elektra (gr. Ἠλέκτρα Eléktra, łac. Electra) – w mitologii greckiej nimfa, jedna z siedmiu Plejad.

Uchodziła za córkę tytana Atlasa i Okeanidy Plejone (lub Okeanidy Ajtry)[1][2]. Była siostrą Alkione, Kelajno, Mai, Merope, Sterope, Tajgete, a także Hiad i Hyasa[3][4]. Urodziła trzech synów: Dardanosa (ze związku z bogiem Zeusem), założyciela królewskiej dynastii w Troi, Jazjona i Emationa (według niektórych źródeł)[1][2].

Mityczna Elektra jest identyfikowana z gwiazdą Elektrą w Plejadach, w gwiazdozbiorze Byka[3][5][6]. Na niebie sąsiaduje z Hiadami (gromadą otwartą gwiazd w gwiazdozbiorze Byka) i konstelacją Oriona, które są z nią mitologicznie powiązane.

Przypisy

  1. ↑ 1,0 1,1 Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 82. ISBN 83-04-04673-3.
  2. ↑ 2,0 2,1 Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 114. ISBN 80-8046-098-1. (słow.); polskie wydanie: Bogowie i herosi mitologii greckiej i rzymskiej (Encyklopedia mitologii antycznej, Słownik mitologii greckiej i rzymskiej).
  3. ↑ 3,0 3,1 Vojtech Zamarovský, op.cit., s. 364. ISBN 80-8046-098-1.
  4. ↑ Pierre Grimal, op.cit., s. 148. ISBN 83-04-04673-3.
  5. ↑ Anton Hajduk, Ján Štohl (red.): Encyklopédia astronómie. Bratislava: Obzor, 1987, s. 158. ISBN 65-045-87 EAS. (słow.)
  6. ↑ Carlos Parada: Constellations and Stars (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-08-04].

Bibliografia [edytuj]

  1. Aaron J. Atsma: Elektra (ang.). theoi.com. [dostęp 2011-06-23].
  2. Marie Benediktová, Petra Písařová: Hvězdy – Názvosloví – Starověké Plejády jako nebeské sedmero (cz.). astronomia.zcu.cz. [dostęp 2010-06-23].
  3. Electra (ang.). mythindex.com. [dostęp 2011-06-23].
  4. Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1987. ISBN 83-04-01069-0.
  5. Hezjod: Teogonia. Sandomierz: Armoryka, 2010. ISBN 83-62173-44-0.
  6. Władysław Kopaliński: Słownik mitów i tradycji kultury. Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003, s. 984. ISBN 83-7399-022-4.
  7. Mała encyklopedia kultury antycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 597. ISBN 83-01-03529-3.
  8. Carlos Parada: Pleiades (ang.). maicar.com. [dostęp 2011-06-23].
  9. Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 208: Electra (ang.). ancientlibrary.com. [dostęp 2011-06-23].
  10. William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Electra (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
  11. Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Electra2 (ang.). perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-05-01].
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Elektra_(Plejada)&oldid=35338855”