Północne Dowództwo (Izrael)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Północne Dowództwo
פיקוד הצפון
Historia
Państwo  Izrael
Nazwa wyróżniająca Patzan
Organizacja
Dyslokacja Safed
Podporządkowanie Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela
Rodzaj wojsk sztab
Rodzaj sił zbrojnych wojska lądowe

Północne Dowództwo (hebr. פיקוד הצפון, Pikud Tzafon; w skrócie Patzan) - sztab dowodzący jednostkami Sił Obronnych Izraela w północnej części państwa Izrael. Dowództwo ma swoją siedzibę w północnej części miasta Safed. Jego obszarem strategicznego dowodzenia jest Galilea, Wzgórza Golan oraz rejon granicy z Libanem i Syrią.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Struktura Północnego Dowództwa

Północne Dowództwo od 1948 roku miało za zadanie prowadzenie działań wojennych przeciwko Syrii i Libanowi. Podczas Wojny sześciodniowej w 1967 roku dowództwo było odpowiedzialne za zajęcie Wzgórz Golan i północnej części Samarii. Gdy we wrześniu 1970 roku Jordania wydaliła ze swojego terytorium palestyńskich terrorystów z Organizacji Wyzwolenia Palestyny, Północne Dowództwo stanęło przed problemem nasilających się ataków prowadzonych z południowego Libanu. Podczas Wojny Jom Kippur w 1973 roku Dowództwo powstrzymało syryjskie natarcie na Wzgórzach Golan, a po jego odparciu odzyskało stracone tereny.

W kolejnych latach Północne Dowództwo przeprowadziło kilka operacji militarnych w południowym Libanie, których celem było niszczenie palestyńskich organizacji terrorystycznych. Sytuacja ta doprowadziła do wybuchu Wojny libańskiej w 1982 roku, podczas której Dowództwo kierowało operacjami w Libanie. W okresie tym siedziba dowództwa była przeniesiona z Nazaretu do Safedu. Od połowy lat 80. XX wieku głównym przeciwnikiem w Libanie stał się Hezbollah. Starcia z tym ugrupowaniem nasiliły się po 1985 roku, gdy wojska izraelskie wycofały się z Libanu, pozostawiając na jego południu "strefę bezpieczeństwa" strzeżoną przez Armię Południowego Libanu. W okresie tym przeprowadzono kilka dużych operacji militarnych przeciwko Hezbollahowi. W 2000 roku nastąpiła likwidacja "strefy bezpieczeństwa" i ostateczne wycofanie wojsk z południowego Libanu. Pomimo to napięcie na granicy nie uspokoiło się i w 2006 roku doszło do II wojny libańskiej[1].

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Północne Dowództwo chroni i utrzymuje bezpieczeństwo północnych granic Izraela. W tym celu dowództwo nieustannie analizuje i poprawia koncepcje operacyjne północnego obszaru strategicznego, którego obrona musi obejmować współdziałanie wojsk lądowych, sił powietrznych, marynarki wojennej i wywiadu.

Dążąc do poprawienia skuteczności działania w sytuacjach awaryjnych lub na wypadek wojny, dowództwo wyciąga wnioski ze wszystkich incydentów granicznych, analizuje je i zdobyte doświadczenie przekazuje wszystkim podległym jednostkom. Utrzymywanie odpowiednio wysokiego poziomu bezpieczeństwa jest możliwe dzięki nieustannemu utrzymywaniu czujności jednostek operacyjnych i gotowości wsparcia ze strony jednostek rezerwowych. Dowództwo nieustannie rozwija infrastrukturę logistyczną, która poszukuje rozwiązań dla zmieniających się zagrożeń[2].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

Północne Dowództwo podlega pod Sztab Generalny Sił Obronnych Izraela[3].

Jednostki operacyjne[edytuj | edytuj kod]

Wojska Operacyjne:

Wojska Terytorialne:

Wojska Wsparcia i Rezerwy:

  • Batalion Piechoty Północnego Dowództwa
  • Batalion Łączności Północnego Dowództwa
  • Batalion Wywiadu Polowego (Shahaf)
  • Batalion Inżynieryjny
  • Jednostka Alpinistyczna (Rezerwowa)
  • Dywizja Pancerna (Rezerwowa)
  • Dywizja Pancerna (Rezerwowa)
  • Dywizja Pancerna (Rezerwowa)
  • 5001 Jednostka Wsparcia Logistycznego (Northern Golan) (Rezerwowa)
  • 5002 Jednostka Wsparcia Logistycznego (Lebanon) (Rezerwowa)
  • 5003 Jednostka Wsparcia Logistycznego (Southern Golan) (Rezerwowa)

Bazy wojskowe[edytuj | edytuj kod]

Dowództwu podlegają następujące bazy wojskowe:

Bazy Operacyjne:

Bazy Terytorialne:

Bazy Wsparcia i Rezerwy:

Bazy Szkoleniowe:

Szefowie Centralnego Dowództwa[edytuj | edytuj kod]

  • Mosze Carmel (1948–1949)
  • Josef Avidar (1949-1952)
  • Mosze Dajan (1952)
  • Assaf Simhoni (1952–1954)
  • Mosze Sadok (1954–1956)
  • Icchak Rabin (1956–1959)
  • Meir Zorea (1959–1962)
  • Avraham Yoffe (1962–1964)
  • David Elazar (1964–1969)
  • Mordechai Gur (1969–1972)
  • Icchak Hofi (1972–1974)
  • Mordechai Gur (1974)
  • Rafael Eitan (1974–1977)
  • Avigdor Ben-Gal (1977–1981)
  • Amir Drori (1981–1983)
  • Uri Or (1983–1986)
  • Jossi Peled (1986–1991)
  • Icchak Mordechai (1991-1994)
  • Amiram Levine (1994–1998)
  • Gabi Ashkenazi (1998-2002)
  • Benny Gantz (2002–2005)
  • Udi Adam (2005–2006)
  • Gadi Eizenkot (2006––nadal)[4].

Przypisy

  1. Udział w wojnach (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-28].
  2. Zadania (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-28].
  3. Structure (ang.). W: Israel Defence Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-27].
  4. Dowódcy (hebr.). W: Israel Defence Forces [on-line]. [dostęp 2011-03-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]