English Premiership

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy angielskiej ligi w rugby union. Zobacz też: Premier League – liga piłkarska funkcjonująca do 2007 roku pod nazwą Premiership.
English Premiership
Aviva Premiership
Państwo  Anglia
Dyscyplina rugby union
Organizator rozgrywek Rugby Football Union
Data założenia 1987
Poprzednia nazwa Courage League,
Allied Dunbar Premiership,
Zurich Premiership,
Guinness Premiership
Przekształcona
na zawodową
1996
Partner TV Sky Sports,
ESPN UK
Sponsor tytularny Aviva
Rozgrywki
Liczba drużyn 12
Niższy poziom ligowy RFU Championship
Puchary: Anglo-Welsh Cup
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Leicester Tigers
Obecny zwycięzca Saracens F.C.
Najwięcej zwycięstw Leicester Tigers (9)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Oficjalna strona internetowa

English Championship – najwyższy poziom rozgrywek ligowych w rugby union w Anglii. Zmagania w 12-zespołowej lidze odbywają się systemem jesień-wiosna; zwycięzca zostaje mistrzem Anglii, natomiast najsłabsza drużyna po sezonie zasadniczej spada do RFU Championship.

Najwięcej przyłożeń w historii ligi zdobył Neil Back (77), po 75 zaś zaliczyli Steve Hanley i nadal grający Mark Cueto (stan na 3 stycznia 2013 roku)[1].

Zasady[2][edytuj | edytuj kod]

Format[edytuj | edytuj kod]

Sezon ligowy składa się z dwóch części: rundy zasadniczej toczonej systemem kołowym (każdy z każdym u siebie i na wyjeździe) oraz pucharowej. Rozgrywane są 22 kolejki (po 11 w piewszej rundzie i rundzie rewanżowej).

Cztery pierwsze drużyny w końcowej tabeli rundy zasadniczej kwalifikują się do półfinałów. Wygrani obydwu meczów 1/2 finału uzyskują prawo do walki o tytuł mistrza Anglii w finałowym spotkaniu na Twickenham Stadium.

Ostatni zespół tabeli końcowej rozgrywek spada do Championship (II klasa rozgrywkowa).

Europejskie puchary[edytuj | edytuj kod]

Zespoły angielskiej Premiership biorą również udział w europejskich rozgrywkach pucharowych (Puchar Heinekena oraz Europejski Puchar Challenge), jednak liczba drużyn, które do nich awansują różni się w zależności od postawy angielskich klubów w tychże rozgrywkach w poprzednim sezonie. Automatyczny awans do Pucharu Heinekena uzyskują cztery najlepsze drużyny poprzedniego sezonu, jednak ta liczba może w kilku przypadkach ulec powiększeniu: gdy angielski klub zwycięży w Pucharze Heinekena, Europejskim Pucharze Challenge lub Pucharze Anglo-Walijskim.

English Premiership obsadza miejsca w Pucharze Heinekena według następującego klucza:

  1. Zdobywca Pucharu Heinekena
  2. Zdobywca Pucharu Challenge
  3. Mistrz Anglii
  4. Wicemistrz Anglii
  5. Półfinaliści Premiership (2 drużyny)
  6. Zdobywca Pucharu Challenge
  7. Zespoły z piątego, szóstego i siódmego miejsca w tabeli aż do wyczerpania dostępnych do obsadzenia miejsc

Należy zauważyć, że punkty 1, 2 i 6 należy pominąć, jeżeli zdobywcami wspomnianych pucharów są zespoły spoza ligi angielskiej. Pomija się również te punkty, które przyznają awans drużynom już zakwalifikowanym na podstawie kryterium stojącego wyżej w kluczu. W takim wypadku prawo awansu do pucharu przechodzi na kolejny zespół w ligowej tabeli i tak drużyna X z miejsca 7. może awansować do Pucharu Heinekena w sytuacji gdy: 1) Puchar Heinekena zdobędzie drużyna z ligi angielskiej, 2) Puchar Challenge zdobędzie drużyna z ligi angielskiej, 3) Puchar Anglo-Walijski zdobędzie drużyna z ligi angielskiej, 4) wszystkie te drużyny zajmą wyższe lokaty w tabeli od drużyny X, a co za tym idzie miejsce w pucharach przypadające np. za zdobycie mistrzostwa Anglii przejdzie na zespół notowany niżej.

Wszystkie pozostałe drużyny awansują do Europejskiego Pucharu Challenge.

Punktacja[edytuj | edytuj kod]

  • 4 punkty za zwycięstwo
  • 2 za remis
  • 0 za porażkę
  • Dodatkowy punkt:
    • za zdobycie co najmniej 4 przyłożeń
    • za porażkę nie wyższą niż 7 punktami

Drużyny w sezonie 2012/2013[edytuj | edytuj kod]

Poz. Klub Stadion Pojemność
Simple gold crown.svg Harlequins Twickenham Stoop 14 816
F Leicester Tigers Welford Road Stadium 24 000
1/2 F Northampton Saints Franklin's Gardens 13 591
Saracens Barnet Copthall 10 000
5 Exeter Chiefs Sandy Park 10 744
6 Sale Sharks Edgeley Park 10 852
7 London Irish Madejski Stadium 24 250
8 Bath The Recreation Ground 12 300
9 Gloucester Kingsholm Stadium 16 500
10 Worcester Warriors Sixways Stadium 12 068
11 London Wasps Adams Park 10 516
Green Arrow Up Darker.svg London Welsh Kassam Stadium 12 500

Finały ligi[edytuj | edytuj kod]

Wszystkie mecze rozegrano na stadionie Twickenham.

Sezon Zwycięzca finału Wynik Przegrany w finale Frekwencja Pierwsze miejsce w tabeli[a]
1987/88 Leicester Tigers
1988/89 Bath
1989/90 Wasps
1990/91 Bath
1991/92 Bath
1992/93 Bath
1993/94 Bath
1994/95 Leicester Tigers
1995/96 Bath
1996/97 London Wasps
1997/98 Newcastle Falcons
1998/99 Leicester Tigers
1999/00 Leicester Tigers
2000/01 Leicester Tigers 22:10 Bath 33 500 Leicester Tigers
2001/02 Gloucester 28:23 Bristol 28 500 Leicester Tigers
2002/03 London Wasps 39:3 Gloucester 42 000 Gloucester
2003/04 London Wasps 10:6 Bath 59 500 Bath
2004/05 London Wasps 39:14 Leicester Tigers 66 000 Leicester Tigers
2005/06 Sale Sharks 45:20 Leicester Tigers 58 000 Sale Sharks
2006/07 Leicester Tigers 44:16 Gloucester 59 000 Gloucester
2007/08 London Wasps 26:16 Leicester Tigers 81 600 Gloucester
2008/09 Leicester Tigers 10:9 London Irish 81 601 Leicester Tigers
2009/10 Leicester Tigers 33:27 Saracens 81 600 Leicester Tigers
2010/11 Saracens 22:18 Leicester Tigers 80 016 Leicester Tigers
2011/12 Harlequins 30:23 Leicester Tigers 81 779 Harlequins

Według zwycięstw w Premiership[edytuj | edytuj kod]

Zespół Liczba tytułów mistrzowskich Lata zdobycia tytułu mistrzowskiego Liczba zwycięstw w fazie ligowej
Leicester Tigers 9 1988, 1995, 1999, 2000, 2001, 2002, 2007, 2009, 2010 9
Bath 6 1989, 1991, 1992, 1993, 1994, 1996 7
London Wasps 6 1990, 1997, 2003, 2004, 2005, 2008 2
Harlequins 1 2012 1
Newcastle Falcons 1 1998 1
Sale Sharks 1 2006 1
Saracens 1 2011 0
Gloucester 0 3

Uwagi

  1. Runda play-off rozgrywana jest od sezonu 2000/2001, jednak do sezonu 2001/2002 drużyna zajmująca pierwsze miejsce w tabeli zostawała mistrzem Anglii, niezależnie od wyników fazy pucharowej. Od sezonu 2002/2003 zwycięzcą zostaje drużyna, która triumfuje w finale.

Przypisy

  1. Why has Neil Back been rubbed out of history? (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-01-24].
  2. Premiership structure (ang.). Premiership Rugby. [dostęp 2011-09-27].