Enterobakterie

Enterobakterie
Pałeczka okrężnicy (Escherichia coli) w barwieniu Grama
Systematyka
Królestwo	bakterie
Typ	proteobakterie
Klasa	gammaproteobakterie
Rząd	Enterobacteriales
Rodzina	Enterobacteriaceae
Nazwa systematyczna
Enterobacteriaceae
Cechy
Kształt	pałeczka
Barwienie metodą Grama	ujemne
Systematyka w Wikispecies

Enterobakterie – monotypowy rząd (Enterobacteriales) i rodzina (Enterobacteriaceae) Gram-ujemnych bakterii jelitowych o kształcie pałeczek, niesporulujące, fermentujące glukozę i tworzące kwas.

Są to dość duże komórki bakteryjne, urzęsione, niektóre szczepy są otoczkowe. Są względnymi beztlenowcami. Hoduje się je na prostych podłożach w warunkach normalnej atmosfery. Różnicuje się je poprzez posiew szeregu izolacyjnego, wykrywając poszczególne zdolności jak:

• fermentacja laktozy
• wytwarzanie indolu z tryptofanu
• rozkład mocznika (ureaza)
• wytwarzanie siarkowodoru.

Posiadają rzęski, dzięki którym mogą się poruszać – wyjątek stanowi Klebsiella i Shigella, które nie mają zdolności ruchu. Posiadają antygenty somatyczne: – rzęskowe (H), otoczkowe (K), somatyczne (O) i fimbriowe.

Większość bakterii Gram-ujemnych wykrywanych w tlenowych hodowlach stolca należy do rodziny Enterobacterioceae. Większość Enterobacteioceae stanowią wszechobecne, niechorobotwórcze bakterie, które występują w dużych ilościach w jelicie grubym człowieka, ale mogą znajdować się na skórze i w ustnej części gardła oraz w wodzie. Większość to drobnoustroje oportunistyczne, zakażające chorych lub osoby osłabione – związane z zakażeniami przyrannymi, zakażeniami układu moczowego, posocznicą, wtórnymi zapaleniami płuc, a także zakażeniami szpitalnymi.

Podział

Obecnie najważniejszym kryterium podziału bakterii jest podobieństwo genetyczne. Bakterie sklasyfikowane jako Enterobacteriaceae mają podobne cechy strukturalne, antygenowe i genetyczne. Większość Enteobacteriaceae należy do fizjologicznej flory jelitowej lub powoduje choroby przewodu pokarmowego, ale niektóre bakterie z tej rodziny występują w środowisku i tylko wyjątkowo mogą być czynnikami chorobotwórczymi dla przewodu pokarmowego. Należą tu między innymi:

• Alishewanella
• Alterococcus
• Aquamonas
• Aranicola
• Arsenophonus
• Azotivirga
• Blochmannia
• Brenneria
• Buchnera
• Budvicia
• Buttiauxella
• Cedecea
• Citrobacter
• Cronobacter
• Dickeya
• Edwardsiella
• Enterobacter
• Erwinia, np. Erwinia amylovora
• Escherichia, np. Escherichia coli
• Ewingella
• Grimontella
• Hafnia
• Klebsiella, np. Klebsiella pneumoniae
• Kluyvera
• Leclercia
• Leminorella
• Moellerella
• Morganella
• Obesumbacterium
• Pantoea
• Pectobacterium see Erwinia
• Candidatus Phlomobacter
• Photorhabdus, np. Photorhabdus luminescens
• Plesiomonas, np. Plesiomonas shigelloides
• Pragia
• Proteus, np. Proteus vulgaris
• Providencia
• Rahnella
• Raoultella
• Salmonella
• Samsonia
• Serratia, np. Serratia marcescens
• Shigella
• Sodalis
• Tatumella
• Trabulsiella
• Wigglesworthia
• Xenorhabdus
• Yersinia, np. Yersinia pestis
• Yokenella

Wymiana genetyczna

Bakterie Gram-ujemne mogą koniugować i wymieniać informację genetyczną. Enterobacterioceae szczególnie często wymieniają informację między sobą przez koniugację i wymianę plazmidów, ale także przez transdukcję.