| Indol |
|
|
| Nazewnictwo |
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
|
2,3-benzopirol
|
|
| Inne nazwy i oznaczenia |
| indol |
|
| Ogólne informacje |
| Wzór sumaryczny |
C8H7N |
| Masa molowa |
117,15 g/mol |
| Wygląd |
jasnobrązowe płatki[5] |
|
|
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
120-72-9
43072-30-6 (chlorowodorek) |
| PubChem |
798[6] |
| DrugBank |
DB04532[3] |
|
|
| Niebezpieczeństwa |
| MSDS |
|
Globalnie Zharmonizowany System
Klasyfikacji i Oznakowania Chemikaliów |
| Zagrożenia według MSDS |
|
|
|
| Zwroty H |
H302, H311, H315, H318, H335, H400 |
| Zwroty EUH |
brak zwrotów EUH |
| Zwroty P |
P261, P273, P280, P305+P351+P338, P312 |
| Europejska klasyfikacja substancji |
| Zagrożenia według MSDS |
 |
 |
Szkodliwy
(Xn) |
Groźny dla
środowiska
(N) |
|
|
| Zwroty R |
R21/22, R37/38, R41, R50/53 |
| Zwroty S |
S26, S36/37/39, S60, S61 |
| NFPA 704[2] |
|
|
|
| Temperatura zapłonu |
108–110 °C[2][1] |
| Numer RTECS |
NL2450000 |
| Dawka śmiertelna |
LD50 117 mg/kg (mysz, dootrzewnowo) |
|
| Podobne związki |
| Pochodne metylowe |
skatol |
| Podobne związki |
chinolina, kumaron, inden, pirol |
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Indol (2,3-benzopirol) – heterocykliczny związek chemiczny, zbudowany ze sprzężonych pierścieni benzenowego i pirolowego. Zarówno wyjściowy indol, jak i bardziej złożone związki zawierające grupę indolową są powszechnie spotykane w tkankach żywych organizmów, zarówno zwierząt, jak i roślin. Grupa indolowa występuje też jako szkielet wielu substancji znajdujących się w ludzkim ciele, jak np. aminokwas tryptofan lub serotonina. Nazwa "indol" pochodzi od nazwy barwnika indygo, zawierającego dwie grupy indolowe. Jest to związek o bardzo nieprzyjemnym zapachu. Występuje w kale oraz w małych stężeniach w perfumach[7]. Wytwarzany jest przez różne drobnoustroje np. z rodziny Enterobacteriaceae. Zdolność wytwarzania indolu jest jedną z metod identyfikacji drobnoustrojów z tej rodziny.
Wiele alkaloidów to pochodne indolu. Jest to duża i zróżnicowana pod względem farmakologicznym grupa, i można ją podzielić na kilka podgrup:
- Grupa tryptaminy – podstawową strukturą tych alkaloidów jest tryptamina.
- Grupa johimbiny – podstawową strukturą tej grupy alkaloidów jest johimban. Przedstawicielem tej grupy jest johimbina.
- Alkaloidy strychnos – jest to grupa alkaloidów występujących w roślinach z rodzaju kulczyba (Strychnos). Charakteryzują się występowaniem 7-członowego pierścienia z udziałem fragmentu monoterpenowego. Do najważniejszych alkaloidów z tego rodzaju należą strychnina i brucyna.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Indol (ang. • niem.) w bazie IFA GESTIS. Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung (IFA). [dostęp 2012-11-21].
- ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Indol (ang.). The Chemical Database. The Department of Chemistry, University of Akron. [dostęp 2013-03-17].
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Indol – karta leku (DB04532) (ang.). DrugBank.
- ↑ 4,0 4,1 4,2 Indol (ang.) w bazie ChemIDplus. United States National Library of Medicine. [dostęp 2013-03-17].
- ↑ 5,0 5,1 5,2 Indol (pol.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Polski.
- ↑ Indol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ encyklopedia.pwn.pl.
Zobacz też [edytuj]
