Franciszek Lekszycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Franciszek Lekszycki herbu Warnia (ur. 1600, zm. w grudniu 1668 w Grodnie) – zakonnik, bernardyn, kapłan, malarz.

Był synem Jana Lekszyckiego dziedzica Mozgawy i Anny Miedzygórskiej.Wykształcony w kręgu bernardyńskich malarzy zakonnych.Na jego twórczość znaczący wpływ wywarła sztuka flamandzka zwłaszcza obrazy Rubensa oraz van Dycka. Dzieła wymienionych malarzy znał ze współczesnych rycin.

Malował obrazy religijne między innymi wszystkie w ołtarzach w kościele Bernardynów na Stradomiu w Krakowie. W ołtarzu głównym "Ostatnią wieczerzę" w latach 1659-1664.W Kalwarii Zebrzydowskiej na zlecenie Michała Zebrzydowskiego namalował "Przybicie do krzyża", "Śmierć na krzyżu", "Namaszczenie" oraz " Św. Antoniego Padewskiego"

Pracował w Leżajsku, Lwowie, Przeworsku, Wilnie, Warszawie. W kościele parafialnym w Borku znajduje się obraz z 1666 "Wizja św. Jana Kantego"

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Franciszek Lekszycki - malarz religijny baroku" wyd. zakonu bernardynów 1998