Antoon van Dyck

Z Wikipedii

Ten artykuł wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji od 2009-10. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach.

Antoon van Dyck, Anton van Dyck (ur. 22 marca 1599, zm. 9 grudnia 1641) – flamandzki malarz epoki późnego baroku, uczeń Rubensa.

W 1618 otrzymał malarski tytuł mistrzowski. W latach 1622-1626 mieszkał we Włoszech. Wrócił do Antwerpii, gdzie malował dzieła religijne i portrety. Od 1632 roku pracował w Anglii na dworze Karola I.

[edytuj] Najbardziej znane prace

• „Święty Hieronim” (1618),
• „Samson i Dalila” (1619 – 1620),
• „Pijany Sylen” (około 1620),
• „Pojmanie Chrystusa” (1620),
• „Portret Izabelli Brant” (1621),
• „Autoportret” (1622 – 1623),
• „Portret damy z córką” (1628 – 1629),
• „Wenus z kuźni Wulkana” (1630 – 1632),
• „James Stuart, książę Richmond i Lennox” (1633 – 1634),
• „Robert Rich, drugi hrabia Warwick” (1634),
• „Portret Karola I” (około 1635).

[edytuj] Galeria

autoportret, ca. 1621	Elena Grimaldi, 1623	Marie-Louise de Tassis, 1630	Henrietta Maria, 1632
Charles I i M. de St Antoine, 1633	James Stuart, ca. 1637	Amor i Psyche, 1638	George Digby, , ca. 1638–39