G6 Denel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
155 mm haubica G6 Denel
Ysterplatt Airshow 2006
Ysterplatt Airshow 2006
Dane podstawowe
Państwo  Republika Południowej Afryki
Producent Lyttelton Engineering Works (LEW)[1] (Denel)
Rodzaj samobieżna haubicoarmata
Historia
Prototypy 1981[1]
Dane taktyczno-techniczne
Kaliber 155 mm
Długość lufy 45 kalibrów
Donośność 30 800 m
Długość 10,34 m
Szerokość 3,4 m
Wysokość 3,8 m
Masa 46 t
Kąt ostrzału 360° (w poziomie
-5° do -75° (w pionie)
Szybkostrzelność 3 strz/21 s.
Obsługa 6 żołnierzy
Szybkość marszowa 90 km/h
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

155 mm haubica G6 Denel – południowoafrykańska haubica samobieżna.

Wprowadzona do artylerii równolegle z haubicą G5. Jest jedną z najsilniejszych samobieżnych haubic o trakcji kołowej. Nazywana czasem "rhino" - nosorożec. Haubica została pokazana publicznie w 1982 roku, a zamontowana jest na podwoziu kołowego transportera opancerzonego Ratel[1]. W dodatku do swojej mobilności, G6 jest chroniona przeciwko ostrzałowi artylerii i może się bronić na niezabezpieczonym terenie. Ma dużą odporność na wybuch min. G6 jest produkowana przez Lyttelton Engineering Works oddział Południowoafrykańskiej korporacji DENEL. Weszła do produkcji w roku 1987.

Jej uzbrojenie stanowi zmodyfikowana 155 mm haubicoarmata G5, 12,7 mm km oraz wyrzutnie granatów dymnych. Ładowanie amunicji przy pomocy zmechanizowanego układu zasilania, a ładunków ręcznie. Jest przystosowana do strzelania wszystkimi rodzajami amunicji 155 mm NATO. Zastosowano w niej dalmierz laserowy i elektroniczny przelicznik balistyczny.

Właściciele[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Ciepliński Andrzej, Woźniak Ryszard: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). s. 74.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 75. ISBN 83-86028-01-7.