Goci (Skandynawia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Götaland – miejsce zamieszkania Gotów

Goci - północnogermańskie plemię zamieszkujące Götaland, na terenie dzisiejszej Szwecji.

Najstarsze wzmianki o Gotach mogły pojawiać się u Klaudiusza Ptolemeusza (II wiek), gdzie pojawia się plemię Goutai. Prokopiusz z Cezarei nazywa ich Gautoi, skandynawskie sagi Gautar, zaś poematy Beowulf i WidsithGēatas.

Beowulf oraz skandynawskie sagi wyliczają kilku gockich królów; jedynie istnienie Hugleik jest potwierdzone przez inne źródła, które wspominają go przy okazji najazdu na Fryzję około 516 roku.

Przed zjednoczeniem Szwecji Goci byli niezależni od Szwedów (właściwych). Pod koniec X wieku kraj Gotów jest określany już jako część królestwa Szwecji. Sposób zjednoczenia królestwa Szwecji pozostaje cały czas dyskusyjny.

Ze względu na brak wczesnośredniowiecznych źródeł oraz fakt przynależności Gotów do państwa szwedzkiego, przypuszcza się, że zostali pokonani i podbici przez Swionów. Jednak zachowana tradycja o wojnach Swionów i Gotów mają charakter pół-legendarny. W literaturze istnieją rozbieżności, co do daty włączenia Gotów w skład królestwa Szwecji: dawniej wskazywano na około 1000 roku, obecnie przesuwa się to datację na czas sprzed IX wieku i przypuszcza się, że nastąpiło to w VI wieku. Z jednej strony pewnie źródła (np. Żywot Ansgara autorstwa Rimberta) z IX wieku milczą o Gotach w Szwecji, z drugiej strony najstarsze średniowieczne szwedzkie źródła czynią rozróżnienie pomiędzy Szwedami a Gotami[1].

Goci zamieszkiwali krainę zwaną Götaland. Byli podzieleni na kilka królestw lub okręgów z własnymi thingami; największym okręgiem był Västergötland. Istniał również „thing wszystkich Gotów”, odbywający się co roku w pobliżu Skary. W XI wieku Got Stenkil Ragnvaldsson został królem Szwecji. Między Szwedami a Gotami dochodziło do konfliktów również na tle religijnych, gdyż ci pierwsi bardziej sprzyjali pogaństwu, zaś ci drudzy chrześcijaństwu. W latach 80. XI wieku chrześcijański król Inge I Starszy, syn Stenkila, gdy został pokonany przez poganina Swena Blota, schronił się w Västergötland.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Harry Ståhl,, Ortnamn och ortnamnsforskning, Uppsala: Almquist & Wiksel 1976.