Gottfried van Swieten
Gottfried baron van Swieten (ur. 29 października 1733 w Lejdzie, zm. 29 marca 1803 w Wiedniu) – holenderski dyplomata w austriackiej służbie.
Jako minister szkolnictwa i zwolennik józefinizmu kontynuował reformę systemu nauczania na Uniwersytecie Wiedeńskim zapoczątkowaną przez jego ojca, znakomitego wiedeńskiego lekarza Gerarda van Swietena.
Jako dyplomata wiedeński działał od roku 1755 do 1757 w Brukseli, od 1760 do 1763 w Paryżu, od 1763 do 1764 w Warszawie i w końcu w latach od roku 1770 do 1777 w Berlinie jako ambasador. Podczas rozmów w Berlinie z królem Fryderykiem II dotyczących rozbioru Polski, van Swieten zaproponował w imieniu swego rządu by Prusy wzięły także część przeznaczoną Austrii, a w zamian oddały część Śląska. Fryderyk kategorycznie odmówił.
Jest również znany jako znawca i miłośnik muzyki. Protektor min. takich artystów jak Joseph Haydn, Wolfgang Amadeusz Mozart i Ludwig van Beethoven. Swieten podziwiał również dawniejszych twórców, takich jak Georg Friedrich Händel i Johann Sebastian Bach i zapoznał Mozarta z ich dziełami.
[edytuj] Źródło
- Historia Dyplomacji Polskiej - tom II 1572-1795, PWN Warszawa 1981, s. 517.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Georg Adam von Starhemberg |
 |
austriacki ambasador we Francji 1760-1763 |
|
Następca Carl Heinrich Gleichen |
