Grób Nieznanych Żołnierzy na Narodowym Cmentarzu w Arlington

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Amerykański marynarz i kobieta nad Grobem Nieznanych Żołnierzy na Narodowym Cmentarzu w Arlington w 1943 roku

Grób Nieznanych Żołnierzy na Narodowym Cmentarzu w Arlington (ang. The Tomb of the Unknowns) – grób w Arlington w Wirginii niedaleko Waszyngtonu będący hołdem dla bezimiennych żołnierzy amerykańskich poległych podczas wojen prowadzonych przez Stany Zjednoczone. Jest on jednym z głównych obiektów Narodowego Cmentarza w Arlington.

Żołnierze pochowani w grobie odznaczeni są Medalem Honoru, najwyższym odznaczeniem wojskowym Stanów Zjednoczonych, Krzyżem Wiktorii, najwyższym odznaczeniem wojskowym Imperium Brytyjskiego, jak również najwyższymi odznaczeniami wojskowymi wszystkich krajów alianckich[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ciało nieznanego żołnierza wybrane przez sierżanta Edwarda F. Youngera w drodze z Francji

Kiedy w krajach europejskich po I wojnie światowej idea grobów nieznanego żołnierza zaczęła zyskiwać na popularności, Kongres Stanów Zjednoczonych rezolucją z 4 marca 1921 roku autoryzował ustanowienie takiego grobu na Narodowym Cmentarzu w Arlington. W 1921 roku ekshumowano szczątki czterech żołnierzy amerykańskich pochowanych na czterech różnych cmentarzach we Francji i umieszczono je w jednakowych trumnach.

Sierżant Edward F. Younger, wysoce udekorowany weteran armii amerykańskiej, ranny podczas pierwszej wojny światowej, 24 października wybrał jedną z trumien, umieszczając na niej białą różę. Podczas gdy ciała w pozostałych trzech trumnach zostały pochowane na cmentarzu Meuse-Argonne we Francji, zwłoki w czwartej trumnie zostały przetransportowane do Stanów Zjednoczonych i pochowane 11 listopada 1921 roku podczas uroczystości, której przewodniczył prezydent Warren G. Harding.

Prezydent Dwight Eisenhower 3 sierpnia 1956 roku podpisał ustawę, na mocy której obok nieznanego żołnierza z pierwszej wojny światowej można było pogrzebać również bezimiennych żołnierzy z drugiej wojny światowej oraz z wojny koreańskiej.

Uroczystość na pokładzie USS Canberra, w trakcie której wybrano ciało jednego z dwóch bezimiennych żołnierzy poległych podczas drugiej wojny światowej. W trumnie pośrodku znajdują się zwłoki bezimiennego żołnierza z wojny koreańskiej

Spośród dziewiętnastu ciał bezimiennych żołnierzy drugiej wojny światowej ekshumowanych z cmentarzy Europy, Hawajów i Filipin wybrano dwa i umieszczono w identycznych trumnach na pokładzie USS Canberra. Jedno z nich pochodziło z Europy, natomiast drugie z Pacyfiku. Następnie William R. Carrette, wówczas jedyny marynarz w czynnej służbie Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych oznaczony Medalem Honoru, wybrał jedną z nich. Drugą trumnę ze zwłokami pochowano na morzu.

Aby wybrać ciało nieznanego żołnierza z wojny koreańskiej, ekshumowano cztery ciała z cmentarza na Hawajach. Ostatecznego wyboru jednego z nich dokonał sierżant Ned Lyle.

Dwie trumny z ciałami bezimiennych żołnierzy z drugiej wojny światowej i wojny koreańskiej zostały przetransportowane do Waszyngtonu tego samego dnia, 28 maja 1958 roku. Trzy dni później prezydent Eisenhower odznaczył obu żołnierzy Medalem Honoru i zostali oni pochowani obok żołnierza z pierwszej wojny światowej.

Ze względu na postęp technologiczny przy identyfikowaniu zwłok, ciała większości żołnierzy poległych podczas wojny wietnamskiej zostały zidentyfikowane. Mimo tego 28 maja 1984 roku, prezydent Ronald Reagan przewodniczył uroczystości pochowania bezimiennego żołnierza poległego podczas wojny wietnamskiej.

Szczątki bezimiennego żołnierza z Wietnamu zostały ekshumowane 14 maja 1998 roku i na podstawie badań mitochondrialnego DNA ustalono jego tożsamość. Okazał się nim Michael Joseph Blassie, pilot zestrzelony nad Wietnamem w 1972 roku. W tych okolicznościach zwłoki pilota zostały przetransportowane i przeniesione do grobu na cmentarzu w rodzinnym Saint Louis w Missouri. Ze względu na postęp przy identyfikacji ciał ustalono, że jest mało prawdopodobne, aby kiedykolwiek znaleziono ciało weterana z Wietnamu, którego nie można by zidentyfikować i podjęto decyzję, aby kryptę przeznaczoną dla bezimiennych poległych w wojnie wietnamskiej pozostawić na zawsze pustą.

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Wygląd grobu w 1923 roku

Początkowo grób nieznanego żołnierza nie był zbyt okazały, jednak pod koniec lat 20. zdecydowano się zbudować nowy sarkofag z białego marmuru. Został on zaprojektowany przez Lorimera Richa i wyrzeźbiony przez Thomasa H. Jonesa. Jego budowa kosztowała 48 tysięcy dolarów i trwała ponad rok. Sarkofag został oficjalnie odsłonięty 19 kwietnia 1931 roku.

Zbudowany jest z siedmiu części i waży 79 ton. Na północnej i południowej ścianie grobowca wyrzeźbionych jest łącznie sześć odwróconych wieńców, po trzy z każdej strony. Symbolizują one główne bitwy pierwszej wojny światowej, w których uczestniczyły siły amerykańskie. Były to bitwy: o Ardeny, Belleau Wood, pod Château-Thierry, pod Meuse-Argonne, pod Oisiu-Eiseu i nad Sommą. Odwrócone wieńce symbolizują żałobę.

Na wschodniej ścianie sarkofagu, która jest niewidoczna dla zwiedzających, wyrzeźbione są trzy postacie symbolizujące Pokój, Zwycięstwo i Honor. Pokój, w lewej ręce trzyma gołębia, zaś prawą ręką trzyma za rękę Zwycięstwo. Stojący po prawej stronie Honor w dłoni trzyma złamany miecz i stoi twarzą w twarz ze Zwycięstwem. Znajdujące się pośrodku Zwycięstwo trzyma z rękę Pokój i wyciąga gałązkę oliwną w kierunku Honoru.

Widok na północną i zachodnią stronę obecnego sarkofagu, z przodu widoczne trzy krypty

Na zachodniej ścianie sarkofagu, która zwrócona jest przodem do publiczności wyryto słowa:

HERE RESTS IN HONORED GLORY AN AMERICAN SOLDIER KNOWN BUT TO GOD

które można przetłumaczyć jako: Tutaj spoczywa w uhonorowanej chwale amerykański żołnierz znany jedynie Bogu.

Przed sarkofagiem znajdują się trzy krypty z białego marmuru. Każda z nich waży trzy tony. Po lewej stronie jest krypta ze zwłokami żołnierza z drugiej wojny światowej, a po prawej krypta z ciałem żołnierza z wojny koreańskiej. Środkowa krypta zawierała w przeszłości ciało żołnierza z wojny wietnamskiej, jednak obecnie jest pusta.

Sarkofag ulega stopniowemu zniszczeniu. Wokół grobowca na wysokości około jednego metra nad ziemią powstało wyraźne pęknięcie. Odpadła również część liścia z jednego z sześciu wieńców. Rozważa się różne możliwości naprawy lub wymiany części pomnika.

Warty[edytuj | edytuj kod]

Zmiana warty na tle wschodniej ściany sarkofagu

Od 2 lipca 1937 roku przy Grobie Nieznanego Żołnierza czuwa nieustająca warta żołnierska. Wcześniej, od 1926 roku, cywilna warta miała miejsce tylko w godzinach otwarcia cmentarza. Od 1948 roku pełnią ją żołnierze ze specjalnego reprezentacyjnego plutonu 3. Pułku Piechoty Armii Stanów Zjednoczonych. Wartownicy zmieniają się podczas uroczystych ceremonii, które mają miejsce co trzydzieści minut latem i co godzinę zimą. W czasie, gdy cmentarz jest zamknięty, zmiana warty następuje co 2 godziny.

Żołnierze pełniący wartę strzegą grobu niezależnie od pogody i pory roku. Pełnią wartę przez 24 godziny, następnie mają 24 godziny odpoczynku; taki cykl powtarza się trzykrotnie, przy czym trzecia zmiana kończy się 96-godzinnym czasem wolnym Przed każdą zmianą, w czasie wolnym, wartownicy muszą przygotować swój mundur do służby następnego dnia, co zajmuje przeciętnie 8 godzin oraz strzygą włosy. W czasie wolnym zazwyczaj odbywają się również zajęcia fizyczne i treningi.

Podczas warty każdy z żołnierzy stoi przez 21 sekund zwrócony twarzą w kierunku grobu, a następnie wykonuje 21 kroków w ściśle określonym kierunku, potem znowu przyjmuje postawę zasadniczą na 21 sekund i wraca na pierwotną pozycję. Tak postępuje przez cały czas trwania warty. Liczba 21 symbolizuje najwyższy honor wojskowy, jakim jest salwa honorowa składająca się z 21 strzałów.

Broń wartownika zawsze jest po stronie dalszej od grobu, co symbolizuje gotowość jej użycia w każdej chwili.

Do tej pory (2008) funkcję wartownika pełniły trzy kobiety.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons