Grzegorz Hryciuk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Grzegorz Hryciuk
Data urodzenia 8 września 1965
Zawód historyk, wykładowca akademicki
Tytuł doktor habilitowany
Alma Mater Uniwersytet Wrocławski
Uczelnia Uniwersytet Wrocławski
Stanowisko profesor nadzwyczajny,
nauczyciel akademicki,
prorektor ds. studenckich UWr (od 2012)

Grzegorz Piotr Hryciuk (ur. 8 września 1965 r.) - polski historyk, specjalizujący się w historii Europy Wschodniej, historii najnowsza, historii politycznej XX w., historii Polski i powszechnej XX w., stosunkach polsko-ukraińskich w XX w.; nauczyciel akademicki związani z Uniwersytetem Wrocławskim.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Od ukończenia w 1988 roku roku studiów historycznych jest pracownikiem naukowym Instytutu Historycznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Początkowo został zatrudniony na stanowisku asystenta[1]. W 1997 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie historii na podstawie pracy pt. Polacy we Lwowie pod okupacją radziecką i niemiecką w latach 1939-1944. Życie codzienne, napisanej pod kierunkiem prof. Wojciecha Wrzesińskiego[2]. Praca została opublikowana w roku 2000 jako Polacy we Lwowie 1939-1944. Życie codzienne. i uhonorowana Nagrodą Klio[3]. Wraz z nowym tytułem otrzymał stanowisko adiunkta. Rada Wydziału Nauk Historycznych i Pedagogicznych Uniwersytetu Wrocławskiego nadała mu w 2005 roku stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii o specjalnościach historia polityki oraz historia Polski i powszechna XX w. na podstawie rozprawy nt. Przemiany narodowościowe i ludnościowe w Galicji Wschodniej i na Wołyniu w latach 1931-1948, opublikowanej w tymże roku. Książka otrzymała w 2006 Nagrodę "Przeglądu Wschodniego"[4]. W 2009 roku otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego[1].

Poza działalnością naukowo-dydaktyczną pełnił również kilka istotnych funkcji organizacyjnych na Uniwersytecie Wrocławskim. W latach 2008-2012 sprawował funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Historycznego UWr do spraw dydaktycznych. Od 2012 roku jest prorektorem ds. studenckich na swojej macierzystej uczelni[5][6].

Dorobek naukowy[edytuj | edytuj kod]

Jego zainteresowania badawcze koncentrują się wokół zagadnień narodowościowych Europy Środkowo-Wschodniej w XIX i XX wieku, historii Ukrainy oraz relacji polsko-ukraińskich w XX stuleciu, historii Rosji i Związku Radzieckiego w XX wieku, dziejów diaspory polskiej na Wschodzie, zwłaszcza na terenie Imperium Rosyjskiego, ZSRR i państw powstałych po rozpadzie ZSRR, problematyki stosunków polsko-radzieckich i polsko-rosyjskich w czasach najnowszych, migracji przymusowych na obszarze Europy Środkowo-Wschodniej oraz kwestii związanych z historią Wrocławia i Dolnego Śląska w XX wieku. Prowadził badania i kwerendy w kilkudziesięciu archiwach polskich, ukraińskich, rosyjskich, białoruskich, litewskich, niemieckich i czeskich. Jest autorem ponad 150 publikacji naukowych, w tym 4 monografii i współautorem 3 kolejnych monografii, nie licząc kilkudziesięciu publikacji o charakterze popularnonaukowym w prasie i periodykach[1]. Do jego ważniejszych publikacji należą[7]:

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żona prof. Grzegorza Hryciuka - Joanna jest doktorem historii. Mają razem córkę - Łucję (ur. 2011). W wolnych chwilach wytchnienia profesor zgłębia wiedzę o historii kolei i dziejach armii czechosłowackiej, kolekcjonuje zegarki mechaniczne produkcji NRD oraz szklane przyciski do papieru[1].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Przegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 18, Nr 4 (189), kwiecień 2012, s. 5.
  2. Informacje dotyczące pracy doktorskiej w serwisie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 28.03.2012]
  3. Biografia prof. Hryciuka na stronie www.lwow.home.pl
  4. Informacje dotyczące rozprawy habilitacyjnej na stronie "Ludzie Nauki" [on-line] [dostęp: 28.03.2012]
  5. Nowa ekipa rektorska, informacja na stronie Uniwersytetu Wrocławskiego [on-line] [dostęp:28.03.2012]
  6. Władze IH UWr kadencji 2008-2012 [on-line] [dostęp: 1.06.2012]
  7. Dane na podstawie katalogu Biblioteki Uniwersyteckiej UWr, stan na 2012 rok.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]