Gundars Daudze
| Gundars Daudze | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 maja 1965 Ryga |
| Przynależność polityczna | Związek Zielonych i Rolników – Dla Łotwy i Windawy |
| Okres urzędowania | od 24 września 2007 do 2 listopada 2010 |
| Poprzednik | Indulis Emsis |
| Następca | Solvita Āboltiņa |
| Przynależność polityczna | Związek Zielonych i Rolników – Dla Łotwy i Windawy |
| Okres urzędowania | od 8 lipca 2011 |
| Poprzednik | Edgars Rinkēvičs |
Gundars Daudze (ur. 9 maja 1965 w Rydze) – łotewski lekarz i polityk, były przewodniczący Sejmu (2007–2010), następnie jego wiceprzewodniczący (2010–2011). Od 8 lipca 2011 szef kancelarii Prezydenta Republiki Łotewskiej.
Spis treści |
Życiorys[edytuj]
Urodził się w rodzinie studentów medycyny. Po ukończeniu studiów w Ryskim Instytucie Medycznym (Rīgas Medicīnas institūts) rodzice przeprowadzili się do Talsi, gdzie Gundars Daudze uczył się w szkole podstawowej. Później rodzina zamieszkała w Rydze. W stolicy Daudze uzyskał w 1983 stopień absolwenta szkoły średniej. W latach 1983–1989 studiował na Wydziale Pediatrycznym Ryskiego Instytutu Medycznego, później kształcił się na specjalistę w dziedzinie anestezjologii i reanimacji. Po zakończeniu nauki pracował w oddziale reanimacyjnym szpitala Gaiļezera oraz w Windawie. W 1996 uzyskał stopień głównego lekarza szpitala w Windawie – po jego reorganizacji zasiadł we władzach placówki.
W 1997 wybrany w skład Rady Miejskiej w Windawie, objął funkcję wiceprzewodniczącego komisji zdrowia. W 2001 przyłączył się do organizacji Dla Łotwy i Windawy – wszedł w skład jej zarządu. W 2005 objął mandat radnego w Windawie. Rok później wybrany na posła z listy Związku Zielonych i Chłopów. We wrześniu 2007 zastąpił Indulisa Emsisa w roli przewodniczącego Sejmu. Od 2 listopada 2010 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Sejmu X kadencji[1]. 8 lipca 2011 został szefem kancelarii nowego prezydenta Andrisa Bērziņša[2].
Jest żonaty, ma dwie córki. W wolnym czasie zajmuje się żeglarstwem.
Postanowieniem Prezydenta RP z dnia 30 czerwca 2009 za wybitne zasługi w rozwijaniu współpracy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Łotewską, za propagowanie wiedzy o wspólnym dziedzictwie historycznym narodów tworzących Rzeczpospolitą Obojga Narodów został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi RP[3].
Przypisy
- ↑ Ināra Egle, 91 deputāts nobalso par Klementjevu Saeimas spīkera biedra amatā, diena.lv z 2 listopada 2010 (łot.)
- ↑ Ilze Zālīte, No Bērziņa sagaida ticības atjaunošanu varai, nra.lv z 8 lipca 2011 (łot.)
- ↑ M.P. z 2009 r. Nr 78, poz. 973 – pkt 10.
Bibliografia[edytuj]
- Curriculum vitae na stronie Urzędu Prezydenckiego (łot.)
- Informacje biograficzne na stronie prywatnej (łot.)