Guz insulinowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wyspiak
ICD-10 D13.7
Nowotwór niezłośliwy trzustki
ICD-10 C25.4
Nowotwór złośliwy zewnątrzwydzielniczej części trzustki
Obraz histopatologiczny insulinoma
Obraz guza, charakterystyczne czerwonobrązowe zabarwienie

Guz insulinowy, wyspiak (łac. i ang. insulinoma) – nowotwór wywodzący się z komórek B wysp trzustkowych, wytwarzający insulinę, w związku z czym głównym jego objawem jest hipoglikemia.

Występuje z częstością 1-2 przypadków na milion osób[1] i w 8-10% przypadków jest złośliwy z objawami miejscowego naciekania oraz przerzutami do węzłów chłonnych okołoaortalnych oraz do wątroby. Najczęściej (90%) przebiega jako pojedynczy, otorbiony i dobrze unaczyniony guz trzustki o średnicy najczęściej poniżej 2 cm. W 4-8% przypadków występuje jako składowa zespołu gruczolakowatości wydzielniczej typu 1 (MEN1); wtedy guz najczęściej jest wieloogniskowy i w około 25% złośliwy[1].

Obraz kliniczny[edytuj | edytuj kod]

Głównym objawem choroby jest hipoglikemia, a objawy chorobowe układają się w tak zwaną triadę Whipple'a:

  • występują w trakcie głodzenia
  • towarzyszy im spadek poziomu glukozy
  • ustępują po przyjęciu węglowodanów

Objawy chorobowe, a zwłaszcza objawy neuroglikopenii mogą sugerować upojenie alkoholowe lub napad padaczki. Częste spadki poziomu glukozy pobudzają też ośrodek głodu, więc chorzy są często otyli.

Diagnostyka[edytuj | edytuj kod]

Różnicowanie[edytuj | edytuj kod]

  • hipoglikemia spowodowana hipoglikemizującym działaniem przyjmowanych leków - przede wszystkim pochodnych sulfonylomocznika u chorych z cukrzycą
  • hipoglikemia poposiłkowa - u chorych po resekcji żołądka
  • hipoglikemia reaktywna
  • hipoglikemia autoimmunologiczna
  • hipoglikemia pochodzenia trzustkowego, niezwiązana z występowaniem guza insulinowego (noninsulinoma pancreatogenous hypoglycemia, NIPH)
  • przetrwała hipoglikemia hiperinsulinemiczna (nesidioblastoza, nesidioblastosis)
  • hipoglikemia spowodowana ektopowym wydzielaniem pro-IGF-2 przez guzy nowotworowe
  • hipoglikemia w przebiegu niewydolności wątroby.

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Podstawową metodą leczniczą jest leczenie operacyjne. W przypadku niemożności jego przeprowadzenia stosuje się leczenie paliatywne, opierające się na:

Przed leczeniem operacyjnym stosuje się leczenie objawowe w oparciu o diazoksyd lub streptozotocynę[2].

Chemioterapia jest nieskuteczna.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Andrzej Szczeklik (red.) Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005. ISBN 83-7430-031-0.
  2. Możliwości rozpoznawania i leczenia guzów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego. Postepy Hig Med Dośw. (online) 59, 48-55 (2005).

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.