Halina Aszkiełowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Halina Aszkiełowicz
Aszkielowicz Wojno Halina.jpg
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1947
Słupsk
Dorobek medalowy

Halina Aszkiełowicz, po mężu Wojno (ur. 4 lutego 1947 w Słupsku) – polska siatkarka, brązowa medalistka olimpijska z Meksyku (1968), wicemistrzyni Europy (1967), brązowa medalistka mistrzostw Europy (1971) występująca na pozycji środkowej.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Polski seniorek debiutowała 7 sierpnia 1965 w towarzyskim spotkaniu z Czechosłowacją. W 1966 wystąpiła na mistrzostwach Europy juniorek, zajmując z zespołem 5 miejsce. Miała udział największych sukcesach reprezentacji II połowy lat 60. i początku lat 70. zdobywając kolejno wicemistrzostwo Europy w 1967, brązowy medal olimpijski w 1968 i brązowy medal mistrzostw Europy w 1971. Na tej ostatniej imprezie wystąpiła razem z młodszą siostrą Celiną. Uczestniczyła także w mistrzostwach świata w 1970, zajmując dziewiąte miejsce. Ostatni raz w biało-czerwonych barwach wystąpiła 4 października 1973 w towarzyskim spotkaniu z Meksykiem. Łącznie w reprezentacji Polski seniorek wystąpiła w 177 spotkaniach, w tym 138 oficjalnych.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jej pierwszą drużyną byli Czarni Słupsk (1960-1962), z którą w 1962 zdobyła mistrzostwo Polski juniorek w 1962, w latach 1962-1963 reprezentowała zespół WKS Słupsk. Od 1963 występowała w Polonii Świdnica, z którą w sezonie 1963/1964 debiutowała w I lidze. Z drużyną ze Świdnicy została mistrzynią Polski juniorek w 1964 i 1965, natomiast w lidze nigdy nie stanęła na podium (najwyższa pozycja - czwarta w sezonie 1970/1971). Występowała tam ze swoimi młodszymi siostrami - Teresą i Celiną. W 1972 odeszła do Odry Wrocław, w której awansowała do I ligi w 1973. W wrocławskim klubie, który spadł z ekstraklasy w 1976, grała do 1978, w latach 1978-1980 reprezentowała barwy włoskich zespołów Salora Bergamo i Volley Potentino.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Jej siostry Teresa i Celina również były pierwszoligowymi siatkarkami, Celina także reprezentantką Polski, mąż Adam Wojno był trenerem w AZS AWF Wrocław i akademickiej reprezentacji Polski, córka Anna Wojno I-ligową siatkarką, m.in. medalistką mistrzostw Polski z Wisłą Kraków i Norwegii z Oslo Volley.

W 2008 została uhonorowana miejscem w Alei Gwiazd polskiej siatkówki w Miliczu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Albert Gaszyński MKS Polonia Świdnica. 50 lat 1945-1995, wyd. Arabuk, Świdnica 1995
  • Krzysztof Mecner 80 lat polskiej siatkówki, b.d. i m. w.
  • Polska siatkówka w liczbach, opracowanie statystyczne Władysław Zieleśkiewicz, wyd. Warszawa 2009
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński Od Chamonix i Paryża do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010 wyd. Fundacja Dobrej Książki, b.d i m. w., str. 785-786, ISBN 978-83-86320-01-1


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]