Irena Szewińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Irena Szewińska
Irena Szewinska 2012.jpg
Irena Szewińska podczas Pikniku Olimpijskiego w Warszawie (2012)
Trener Sławomir Szewiński
Gerard Mach
Jan Kopyto
Edward Bugała
Andrzej Piotrowski[1]
Klub KS Polonia Warszawa (1961–1980)[1]
Wzrost 176 cm
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Irena Szewińska w Wikicytatach

Irena Kirszenstein-Szewińska (ur. 24 maja 1946 w Leningradzie) – polska lekkoatletka, która specjalizowała się w biegach sprinterskich i skoku w dal. Po zakończeniu kariery działaczka krajowych i międzynarodowych organizacji sportowych. Należy do najbardziej utytułowanych polskich sportowców i najwybitniejszych lekkoatletek w historii; na czterech kolejnych igrzyskach olimpijskich stawała na podium (łącznie zdobyła siedem medali).

Irena Szewińska urodziła się w Leningradzie, w rodzinie żydowskiej[2][3]. Ojciec pochodził z Warszawy, matka z Kijowa[4]. Absolwentka XXXVII Liceum Ogólnokształcącego im. Jarosława Dąbrowskiego w Warszawie oraz Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego (1970, specjalizacja ekonomia transportu)[5].

Siedmiokrotna medalistka igrzysk olimpijskich (3 złote, 2 srebrne i 2 brązowe) oraz dziesięciokrotna mistrzostw Europy (10 medali na otwartym stadionie i 3 w hali)[3]. Wielokrotna reprezentantka Polski w meczach międzypaństwowych i pucharze Europy[6]. W latach 1965-1979 zdobyła też 24 medale mistrzostw Polski na 100 metrów, 200 metrów, 400 metrów, w sztafecie 4 × 100 metrów oraz w skoku w dal[7].

W 1967 roku wyszła za mąż za Sławomira Szewińskiego (znanego pod imieniem Janusz), także sportowca, biegającego na 400 metrów przez płotki (później jej fotografa)[8] . Ich synami są Andrzej Szewiński (ur. 1970), były członek reprezentacji Polski w siatkówce, obecnie senator, oraz Jarosław (ur. 1981) informatyk[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Lekkoatletykę zaczęła uprawiać jesienią 1960 roku mając 14 lat w grupie uczniów Szkoły Podstawowej nr 37 w Warszawie, której trenerem był dawny oszczepnik, finalista igrzysk olimpijskich z Melbourne (1956), Jan Kopyto[9][4]. Od początku kariery startowała w barwach warszawskiej Polonii[1]. Początkowo występowała m.in. w czwartkach lekkoatletycznych, a w 1962 roku zdobyła w Łodzi pierwsze medale mistrzostw Polski młodzików[10]. Pierwsze międzynarodowe sukcesy odniosła już w 1964 roku – podczas rozgrywanych w Warszawie europejskich igrzysk juniorów (późniejsze mistrzostwa Europy juniorów) zdobyła trzy złote medale wygrywając bieg na 200 metrów i skok w dal oraz wraz z koleżankami w biegu rozstawnym 4 × 100 metrów[11]. Miesiąc później na igrzyskach olimpijskich w Tokio wywalczyła srebrny medal w skoku w dal, a wraz z Teresą Ciepły, Haliną Górecką i Ewą Kłobukowską poprawiając rekord świata (czasem 43,69) zdobyła złoto w sztafecie sprinterskiej[1]. Rok później zdobyła w Budapeszcie trzy medale uniwersjady[12], a w 1966 także w stolicy Węgier wywalczyła cztery (w tym trzy złote) krążki mistrzostw Europy[13]. W 1968 w Meksyku podczas igrzysk olimpijskich zwyciężyła w biegu na 200 metrów poprawiając czasem 22,58 rekord świata oraz zdobyła brąz na dystansie 100 metrów[1]. W biegu rozstawnym 4 × 100 metrów Polki zgubiły pałeczkę (ostatecznie dobiegły do mety nie awansując do finału) – w efekcie manipulacji medialnych i wydarzeń związanych z marcem 1968 roku Szewińska stała się w związku z tym wydarzeniem obiektem ataków antysemickich[4][14]. Wstawił się za nią w "Ekspresie Wieczornym" znany felietonista Wiech[potrzebne źródło]. Zimą 1969 zdobyła w Belgradzie trzy medale lekkoatletycznych europejskich igrzysk halowych[1]. W związku z ciążą opuściła sezon letni 1969, a w 1970 po urodzeniu syna Andrzeja wystartowała w uniwersjadzie w Turynie odpadając już w półfinale biegu na 100 metrów[15]. Zimą 1971 stanęła na podium halowych mistrzostw Europy w skoku w dal[16]. Latem 1971 na mistrzostwach Europy w Helsinkach zdobyła brązowy medal w biegu na 400 metrów[13]. W sylwestra z 1971 na 1972, podczas zgrupowania w Zakopanem doznała kontuzji (skręcenie kostki lewej nogi), przez co musiała zrezygnować ze startów w skoku w dal[4]. Podczas igrzysk olimpijskich w Monachium zdobyła brązowy medal w biegu na 200 metrów i dotarł do półfinałów rywalizacji na dystansie 100 metrów[1]. Tuż za podium, na czwartym miejscu, zakończyła start w biegu na 60 metrów halowych mistrzostwach Europy w Rotterdamie[1], a rok później podczas halowego czempionatu zdobyła brąz w biegu na 60 metrów[16]. Od jesieni 1973 roku rozpoczęła starty w biegu na 400 metrów[4]. W sezonie letnim 1974 trzy medale (w tym dwa złote w biegach na 100 i 200 metrów) podczas mistrzostw Europy w Rzymie[13]. Na początku marca w Katowicach rozegrano halowe mistrzostwa Europy, w których Szewińska zdobyła brązowy medal w biegu na 60 metrów[17]. Na igrzyskach olimpijskich w Montrealu w 1976 roku zdobyła złoty medal ustanawiając czasem 49,29 nowy rekord świata[1]. Dwukrotnie zdobywała brązowe medale mistrzostw Europy w Pradze (1978)[13]. Podczas swojego ostatniego olimpijskiego startu – na igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980 roku – dotarła do półfinału biegu na 400 metrów[1].

Po zakończeniu kariery sportowej[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu w 1980 roku kariery sportowej Irena Szewińska rozpoczęła działalność w szeregu organizacji. Od 1980 do 2009 roku zasiadała w Zarządzie Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (w latach 1997–2009 była prezesem PZLA)[1]. W latach 1982-1989 była członkiem Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego[18]. W 1984 została wybrana do Komitetu Kobiecego International Association of Athletics Federations (IAAF), w 1995 do Rady European Athletics Association[1]. Od 2005 do 2009 i ponownie od 2011 roku zasiada w Radzie IAAF (Międzynarodowego Stowarzyszenia Federacji Lekkoatletycznych)[1][19]. Jest członkiem Polskiego Komitetu Olimpijskiego, a od 1998 jest członkiem Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego[1]. W 2005 była członkiem wyborczego Komitetu Honorowego Lecha Kaczyńskiego[8]. Po aferze finansowej w 2009 roku nie ubiegała się o reelekcję na stanowisku Prezesa Polskiego Związku Lekkiej Atletyki[20].

Jako przedstawiciel Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego była członkiem Komisji Koordynacyjnej sprawdzającej stan przygotowań do igrzysk olimpijskich w Ateny (2004), Londynie (2012) oraz Tokio (2020)[21].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

W 1974 została wybrana w plebiscycie agencji prasowej United Press International najlepszą sportswoman świata, wygrała wówczas także doroczny plebiscyt Track & Field Athlete of the Year[1]. Czterokrotnie wygrywała Plebiscyt Przeglądu Sportowego na 10 Najlepszych Sportowców Polski (w sumie 9-krotnie w "10"), siedmiokrotnie triumfowała w rankingu Złote Kolce[1]. W 1981 została wybrana do International Jewish Sports Hall of Fame – międzynarodowej galerii sław sportowców pochodzenia żydowskiego[22]. W plebiscycie "Polityki", "Przeglądu Sportowego" i "Tempa" została uznana w 1998 za postać numer 1 w polskim sporcie XX wieku. W 2005 bydgoska Rada Miasta nadała jej tytuł honorowego obywatela Bydgoszczy. 29 września 2007 została uhonorowana doktoratem honoris causa Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu w Gdańsku. Otrzymała również Medal Kalos Kagathos (w 1994) przyznawany wybitnym sportowcom, którzy odnieśli sukces również poza sportem[1]. W 2009 roku nadano jej tytuł Honorowego Prezesa Polskiego Związku Lekkiej Atletyki[23] oraz w plebiscycie z okazji 90-lecia PZLA wybrano ją najlepszą polską lekkoaltetką w biegach na 200 i 400 metrów[24]. W 2012 została włączona do IAAF Hall of Fame[25].

W Pułtusku znajduje się publiczna szkoła podstawowa jej imienia. 10 września 2014 została honorową obywatelką Sopotu.[26]

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Irena Szewińska w 1964
Rok Impreza Miejsce Konkurencja Lokata Wynik
1964 Europejskie igrzyska juniorów Polska Warszawa bieg na 200 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 23,5
1964 Europejskie igrzyska juniorów Polska Warszawa sztafeta 4 × 100 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 46,6
1964 Europejskie igrzyska juniorów Polska Warszawa skok w dal Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,19
1964 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio sztafeta 4 × 100 metrów Gold medal olympic.svg 1. miejsce 43,69
1964 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio bieg na 200 metrów Silver medal olympic.svg 2. miejsce 23,13
1964 Igrzyska olimpijskie Japonia Tokio skok w dal Silver medal olympic.svg 2. miejsce 6,60
1965 Uniwersjada Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt bieg na 100 metrów Gold FISU.svg 1. miejsce 11,3
1965 Uniwersjada Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt bieg na 200 metrów Gold FISU.svg 1. miejsce 23,5
1965 Uniwersjada Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt sztafeta 4 × 100 metrów Silver FISU.svg 2. miejsce 46,1
1965 Półfinał pucharu Europy Niemiecka Republika Demokratyczna Lipsk sztafeta 4 × 100 metrów 1. miejsce 45,0
1965 Półfinał pucharu Europy Niemiecka Republika Demokratyczna Lipsk skok w dal 1. miejsce 6,35
1965 Finał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Kassel sztafeta 4 × 100 metrów 1. miejsce 44,9
1965 Finał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Kassel skok w dal 2. miejsce 6,33
1966 Mistrzostwa Europy Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt bieg na 200 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 23,1
1966 Mistrzostwa Europy Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt sztafeta 4 × 100 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 44,49
1966 Mistrzostwa Europy Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt skok w dal Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,55
1966 Mistrzostwa Europy Węgierska Republika Ludowa (1949-1989) Budapeszt bieg na 100 metrów Silver medal europe.svg 2. miejsce 11,5
1967 Finał pucharu Europy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kijów bieg na 100 metrów 1. miejsce 11,2
1967 Finał pucharu Europy Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Kijów bieg na 200 metrów 1. miejsce 23,0
1968 Igrzyska olimpijskie Meksyk Meksyk bieg na 200 metrów Gold medal olympic.svg 1. miejsce 22,58
1968 Igrzyska olimpijskie Meksyk Meksyk bieg na 100 metrów Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 11,19
1968 Igrzyska olimpijskie Meksyk Meksyk sztafeta 4 × 100 metrów eliminacje 53,02
1968 Igrzyska olimpijskie Meksyk Meksyk skok w dal el. – 16. miejsce 6,19
1969 Europejskie igrzyska halowe Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad bieg na 50 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,4
1969 Europejskie igrzyska halowe Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad skok w dal Gold medal europe.svg 1. miejsce 6,38
1969 Europejskie igrzyska halowe Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Belgrad sztafeta 1+2+3+4 okrążenia Silver medal europe.svg 2. miejsce 4:53,2
1970 Uniwersjada Włochy Turyn bieg na 100 metrów eliminacje 12,3
1971 Halowe mistrzostwa Europy Ludowa Republika Bułgarii Sofia skok w dal Silver medal europe.svg 2. miejsce 6,56
1971 Halowe mistrzostwa Europy Ludowa Republika Bułgarii Sofia bieg na 60 metrów 4. miejsce 7,5
1971 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki bieg na 200 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 23,32
1971 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki skok w dal 5. miejsce 6,62
1971 Mistrzostwa Europy Finlandia Helsinki bieg na 100 metrów 6. miejsce 11,6
1972 Halowe mistrzostwa Europy Francja Grenoble bieg na 50 metrów 6. miejsce 6,39
1972 Igrzyska olimpijskie Niemcy Zachodnie Monachium bieg na 200 metrów Bronze medal olympic.svg 3. miejsce 22,74
1972 Igrzyska olimpijskie Niemcy Zachodnie Monachium bieg na 100 metrów półfinał 11,54
1973 Halowe mistrzostwa Europy Holandia Rotterdam bieg na 60 metrów 4. miejsce 7,35
1974 Halowe mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg bieg na 60 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 7,20
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym bieg na 100 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 11,13
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym bieg na 200 metrów Gold medal europe.svg 1. miejsce 22,51
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym sztafeta 4 × 100 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 43,48
1974 Mistrzostwa Europy Włochy Rzym sztafeta 4 × 400 metrów 4. miejsce 3:26,4
1975 Halowe mistrzostwa Europy Polska Katowice bieg na 60 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 7,26
1975 Półfinał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Lüdenscheid bieg na 100 metrów 1. miejsce 11,23
1975 Półfinał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Lüdenscheid bieg na 200 metrów 1. miejsce 22,96
1975 Półfinał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Lüdenscheid sztafeta 4 × 100 metrów 2. miejsce 43,94
1975 Półfinał pucharu Europy Niemcy Zachodnie Lüdenscheid sztafeta 4 × 400 metrów 1. miejsce 3:29,2
1975 Finał pucharu Europy Francja Nicea bieg na 100 metrów 3. miejsce 11,26
1975 Finał pucharu Europy Francja Nicea bieg na 200 metrów 2. miejsce 22,84
1975 Finał pucharu Europy Francja Nicea bieg na 400 metrów 1. miejsce 50,50
1975 Finał pucharu Europy Francja Nicea sztafeta 4 × 100 metrów 4. miejsce 43,82
1976 Igrzyska olimpijskie Kanada Montreal bieg na 400 metrów Gold medal olympic.svg 1. miejsce 49,29
1977 Halowe mistrzostwa Europy Państwo Hiszpańskie San Sebastián bieg na 60 metrów eliminacje 7,42
1977 Półfinał pucharu Europy Szwecja Sztokholm bieg na 100 metrów 1. miejsce 11,38
1977 Półfinał pucharu Europy Szwecja Sztokholm bieg na 200 metrów 1. miejsce 22,92
1977 Półfinał pucharu Europy Szwecja Sztokholm sztafeta 4 × 100 metrów 1. miejsce 43,63
1977 Finał pucharu Europy Finlandia Helsinki bieg na 100 metrów 3. miejsce 11,26
1977 Finał pucharu Europy Finlandia Helsinki bieg na 200 metrów 1. miejsce 22,71
1977 Puchar świata Niemcy Zachodnie Düsseldorf bieg na 200 metrów 1. miejsce 22,77
1977 Puchar świata Niemcy Zachodnie Düsseldorf bieg na 400 metrów 1. miejsce 49,52
1977 Puchar świata Niemcy Zachodnie Düsseldorf sztafeta 4 × 400 metrów 2. miejsce 3:25,8
1978 Mistrzostwa Europy Czechosłowacja Praga bieg na 400 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 50,40
1978 Mistrzostwa Europy Czechosłowacja Praga sztafeta 4 × 400 metrów Bronze medal europe.svg 3. miejsce 3:26,76
1978 Mistrzostwa Europy Czechosłowacja Praga sztafeta 4 × 100 metrów 5. miejsce 43,83
1978 Puchar Narodów Japonia Tokio bieg na 400 metrów 1. miejsce 50,97
1978 Puchar Narodów Japonia Tokio sztafeta 4 × 100 metrów 3. miejsce 43,95
1979 Półfinał pucharu Europy Holandia Sittard bieg na 100 metrów 3. miejsce 11,3
1979 Półfinał pucharu Europy Holandia Sittard bieg na 200 metrów 3. miejsce 22,94
1979 Półfinał pucharu Europy Holandia Sittard sztafeta 4 × 100 metrów 2. miejsce 44,21
1979 Finał pucharu Europy Włochy Turyn bieg na 100 metrów 6. miejsce 11,39
1979 Finał pucharu Europy Włochy Turyn bieg na 200 metrów 5. miejsce 22,94
1979 Finał pucharu Europy Włochy Turyn bieg na 400 metrów 3. miejsce 51,27
1979 Finał pucharu Europy Włochy Turyn sztafeta 4 × 400 metrów 6. miejsce 3:31,25
1979 Puchar świata Kanada Montreal bieg na 400 metrów 3. miejsce 51,15
1980 Igrzyska olimpijskie Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Moskwa bieg na 400 metrów półfinał 53,13

Ranking światowy Track & Field News[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 – 2. miejsce na 200 m; 2. miejsce w skoku w dal
  • 1965 – 2. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 2. miejsce w skoku w dal: 6. miejsce w pięcioboju
  • 1966 – 2. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 1. miejsce w skoku w dal
  • 1967 – 1. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 1. miejsce w skoku w dal
  • 1968 – 3. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 6. miejsce w skoku w dal
  • 1969 – 6. miejsce na 100 m; 2. miejsce na 200 m; 1. miejsce w skoku w dal
  • 1971 – 7. miejsce na 100 m; 3. miejsce na 200 m; 5. miejsce w skoku w dal
  • 1972 – 10. miejsce na 100 m; 3. miejsce na 200 m; 9. miejsce w skoku w dal
  • 1973 – 3. miejsce na 100 m; 2. miejsce na 200 m;
  • 1974 – 1. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 1. miejsce na 400 m;
  • 1975 – 3. miejsce na 100 m; 2. miejsce na 200 m; 1. miejsce na 400 m;
  • 1976 – 4. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 1. miejsce na 400 m;
  • 1977 – 8. miejsce na 100 m; 1. miejsce na 200 m; 1. miejsce na 400 m; 3. miejsce na 400 m pł
  • 1978 – 5. miejsce na 200 m; 3. miejsce na 400 m
  • 1979 – 8. miejsce na 200 m; 4. miejsce na 400 m

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

Rekordy świata[edytuj | edytuj kod]

W czasie swojej kariery Irena Szewińska 10 razy poprawiała rekordy świata[29].

Konkurencja Rezultat Data Miejsce Uwagi
Bieg na 100 metrów 11,1 1965-07-099 lipca 1965 Czechosłowacja Praga pomiar ręczny
Bieg na 100 metrów 11,20 1968-10-1414 października 1968 Meksyk Meksyk pomiar elektroniczny
Konkurencja Rezultat Data Miejsce Uwagi
Bieg na 200 metrów 22,7 1965-08-088 sierpnia 1965 Polska Warszawa pomiar ręczny
Bieg na 200 metrów 22,58 1968-10-1818 października 1968 Meksyk Meksyk pomiar elektroniczny
Bieg na 200 metrów 22,21 1974-06-1313 czerwca 1974 Niemiecka Republika Demokratyczna Poczdam
Konkurencja Rezultat Data Miejsce Uwagi
Bieg na 400 metrów 49,9 1974-06-2222 czerwca 1974 Polska Warszawa pomiar ręczny
Bieg na 400 metrów 49,75 1976-06-2222 czerwca 1976 Polska Bydgoszcz pomiar elektroniczny
Bieg na 400 metrów 49,29 1976-07-2929 lipca 1976 Kanada Montreal
Konkurencja Rezultat Data Miejsce Uwagi
Sztafeta 4 × 100 metrów 44,6 1964-10-2020 października 1964 Japonia Tokio pomiar ręczny
Sztafeta 4 × 100 metrów 43,6 1964-10-2121 października 1964 Japonia Tokio pomiar ręczny

Rekordy życiowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższa tabela prezentuje rekordy życiowe Ireny Szewińskiej w konkurencjach stadionowych[1].

Konkurencja Rezultat Data Miejsce Uwagi
Bieg na 100 metrów 10,9
11,13
1974-06-2929 czerwca 1974
1974-09-033 września 1974
Polska Warszawa
Włochy Rzym
pomiar ręczny
pomiar elektroniczny
Bieg na 200 metrów 22,21 1974-06-1313 czerwca 1974 Niemiecka Republika Demokratyczna Poczdam
Bieg na 400 metrów 49,29 1976-07-2929 lipca 1976 Kanada Montreal rekord Polski
Bieg na 80 metrów przez płotki 10,8 1965-07-2424 lipca 1965 Polska Spała
Bieg na 100 metrów przez płotki 14,0 1969-05-1717 maja 1969 Włochy Rzym
Bieg na 400 metrów przez płotki 56,62 1977-09-2424 września 1977 Niemcy Zachodnie Hanower
Skok w dal 6,67 1968-08-2727 sierpnia 1968 Polska Warszawa
Skok wzwyż 1,68 1966-09-1111 września 1966 Włochy Bari
Pięciobój lekkoatletyczny 4705 pkt. 1965-06-066 czerwca 1965 Polska Warszawa

Przypisy

  1. 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 1,13 1,14 1,15 1,16 1,17 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz, Tadeusz Wołejko: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1.
  2. Irena Szewińska (ang.). W: web.archive.org [on-line]. IAAF. [dostęp 24 stycznia 2014].
  3. 3,0 3,1 Irena Szewinska-Kirszenstein (ang.). ESPN. [dostęp 24 stycznia 2014].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Adam Klein: Rozmowa z Ireną Szewińską. bieganie.pl. [dostęp 24 stycznia 2014].
  5. 5,0 5,1 Szewińska (Kirszenstein) Irena (pol.). Polski Komitet Olimpijski. [dostęp 23 stycznia 2014].
  6. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Historia Spotkań Międzypaństwowych Reprezentacji Polski – część I: Seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, maj 1979.
  7. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922–2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011.
  8. 8,0 8,1 Wojciech Kukliński: Irena Szewińska: Rozumiem problemy zawodników. Głos Szczeciński. [dostęp 24 stycznia 2014].
  9. Jerzy Szymonek, Janusz Rozum: Osiągnięcia Polskiej Lekkiej Atletyki w 40-leciu PRL. Rzut oszczepem mężczyzn.. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  10. Złoci Polacy - Irena Szewińska (pol.). pekin.onet.pl. [dostęp 24 stycznia 2014].
  11. Lionel Peters i Tomas Magnusson: European Junior Championships 1964 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 24 stycznia 2014].
  12. World Student Games (Women) (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 stycznia 2014].
  13. 13,0 13,1 13,2 13,3 European Athletics Championships (Women) (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 stycznia 2014].
  14. Artur Łukasiewicz: Marzec '68 w naszym regionie minął spokojnie. Gazeta Wyborcza. [dostęp 2010-02-28].
  15. Universiade Torino '70. Turyn: Mario Gros / Tomasone & C., 1972.
  16. 16,0 16,1 European Indoor Championships (Women) (ang.). gbrathletics. [dostęp 24 stycznia 2014].
  17. Maciej Jałoszyński: Nieco historii czyli 40 lat od Katowic do Sopotu (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  18. Patrycja Bukalska, Michał Olszewski: Pisarz z zakrystii. Tygodnik Powszechny. [dostęp 24 stycznia 2014].
  19. Janusz Rozum: Irena Szewińska członkiem Rady IAAF (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  20. Szewińska jak Listkiewicz: nie kandyduje! Świetna wiadomość (pol.). sportfan.pl. [dostęp 24 stycznia 2014].
  21. Maciej Jałoszyński: Tokio 2020: Irena Szewińska ekspertem MKOl (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  22. Irena Kirszenstein-Szewińska (ang.). jewishsports.net. [dostęp 24 stycznia 2014].
  23. 90-LECIE PZLA: Uroczysta Gala w siedzibie PKOl (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  24. PLEBISCYT 90-LECIA PZLA - LAUREATKI (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  25. Maciej Jałoszyński: Irena Szewińska w IAAF Hall of Fame (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 24 stycznia 2014].
  26. http://www.radiogdansk.pl/index.php/wydarzenia/item/16361-irena-szewinska-honorowa-obywatelka-sopotu-to-dla-mnie-wielki-zaszczyt.html Irena Szewińska honorową obywatelką Sopotu. "To dla mnie wielki zaszczyt"
  27. M.P. z 1999 r. Nr 6, poz. 68
  28. Odznaczenia dla medalistów olimpijskich i trenerów. prezydent.pl, 3 kwietnia 2014. [dostęp 3 kwietnia 2014].
  29. Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki : 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]