Heinrich Tessenow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Heinrich Tessenow

Heinrich Tessenow (ur. 7 kwietnia 1876 w Rostocku. zm. 1 listopada 1950 w Berlinie) – niemiecki architekt. Postulował architekturę prostą i związaną organicznie z naturą, zwaną Reformarchitektur, będącą całkowitym przeciwieństwem secesji. Stworzył projekty miast ogrodów: Magdeburgu-Hopfengarten i Dreźnie-Hellerau. Był autorem publikacji teoretycznych na temat architektury.

Po ukończeniu szkoły średniej pracował w warsztacie stolarskim ojca i uczęszczał do szkoły rzemiosła budowlanego. Następnie studiował na politechnice w Monachium.

Po ukończeniu studiów pracował jako nauczyciel w szkołach rzemiosła budowlanego, a w latach 1909-1911 jako asystent na politechnice w Dreźnie. Był też wykładowcą w Niemieckich Warsztatach Hellerau, w Trewirze i Wiedniu.

1920-1926 był profesorem Akademii Sztuk Pięknych w Dreźnie, 1926-1941 politechniki w Berlinie, gdzie był przełożonym asystenta Alberta Speera. Po II wojnie światowej kontynuował działalność na politechnice w Berlinie.

W swojej twórczości Tessenow odrzucał wystrój, był zwolennikiem surowej, monumentalnej architektury. Projektował miasta-ogrody, domy mieszkalne i szkoły. Do najważniejszych dzieł Tessenowa zaliczają się teatr festiwalowy i osiedle mieszkaniowe w Dreźnie-Hellerau, miasto-ogród w Magdeburgu-Hopfengarten oraz most na Łabie w Miśni.

W Berlinie zaprojektował wnętrze Nowego Odwachu jako miejsca pamięci poległych w I wojnie światowej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia PWN, Tom 3, Warszawa 1991, s. 575.
  • Martin Ebert: Heinrich Tessenow. Architekt zwischen Tradition und Moderne. edition m, Weimar/ Rostock 2006, ISBN 3-933713-04-8.
  • Marco De Michelis: Heinrich Tessenow 1876–1950. Das architektonische Gesamtwerk. Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1991, ISBN 3-421-03009-X.