Miśnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miśnia
Meißen
Herb
Herb miasta
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saksonia
Powiat Miśnia
Powierzchnia 30,90 km²
Populacja (31 grudnia 2009)
liczba ludności
gęstość

27 693Red Arrow Down.svg
896 osób/km²
Wysokość 106 m n.p.m.
Kod pocztowy 01662, 01665
Numer kierunkowy 03521
Tablice rejestracyjne MEI
Adres urzędu miasta Markt 1, 01662 Meißen
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
MiśniaMeißen
Miśnia
Meißen
Ziemia 51°10′N 13°29′E / 51.166666666667, 13.483333333333Na mapach: 51°10′N 13°29′E / 51.166666666667, 13.483333333333
Położenie na mapie powiatu
Położenie na mapie powiatu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta
Portal Portal:Portale Niemcy
WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło Miśnia w Wikisłowniku
Panorama miasta

Miśnia[1] (niem. Meißen; górnołuż. Mišno; łac. Misena) – miasto powiatowe w południowo wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Miśnia. Leży nad Łabą, ok. 26 km od Drezna.

Spis treści

Historia [edytuj]

Miejscowość założona około 929 przez króla Henryka I, jako punkt oparcia na nowo podbitym terytorium słowiańskiego plemienia Glomitów (zob. → Gana). Pierwszy raz wzmiankowana w 968, była stolicą Marchii Miśnieńskiej i biskupstwa Miśni. Na skalistym wzgórzu znajdował się stojący do dziś zamek biskupi Albrechtsburg. U jego podnóża powstało podgrodzie i osada targowa, zamieszkane po części przez ludność słowiańską. Przez parę miesięcy w 1002 Miśnia należała do Polski. W 1534 roku w katedrze w Miśni została pochowana Barbara Jagiellonka, córka króla Polski Kazimierza Jagiellończyka.

Miśnia słynie z produkcji wina oraz porcelany miśnieńskiej od roku 1710, kiedy założono tu manufakturę - pierwszą taką w Europie. W 1834 roku firma Ferd. Thürmer otworzyła tu pierwszą w Saksonii fabrykę fortepianów. Na terenie zakładu w 1999 otwarto muzeum pokazujące historię produkcji tych instrumentów w Miśni - pierwsze takie w Niemczech.

Zabytki [edytuj]

Współpraca [edytuj]

Galeria [edytuj]

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 12: Europa Część II. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2010, s. 150. ISBN 978-83-254-0825-1.