Miśnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Miśnia
Meißen
Herb
Herb
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy Saksonia
Powiat Powiat Miśnia
Powierzchnia 30,90 km²
Wysokość 106 m n.p.m.
Populacja (31 grudnia 2009)
• liczba ludności
• gęstość

27 693
896 os./km²
Nr kierunkowy 03521
Kod pocztowy 01662, 01665
Tablice rejestracyjne MEI
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
MiśniaMeißen
Miśnia
Meißen
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
MiśniaMeißen
Miśnia
Meißen
Ziemia 51°10′N 13°29′E/51,166667 13,483333Na mapach: 51°10′N 13°29′E/51,166667 13,483333
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa
Portal Portal Niemcy
Panorama miasta

Miśnia[1] (niem. Meißen; górnołuż. Mišno; łac. Misena) – miasto powiatowe w południowo wschodniej części Niemiec, w kraju związkowym Saksonia, w okręgu administracyjnym Drezno, siedziba powiatu Miśnia. Leży nad Łabą, ok. 26 km od Drezna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość założona około 929 przez króla Henryka I, jako punkt oparcia na nowo podbitym terytorium słowiańskiego plemienia Glomitów (zob. → Gana). Pierwszy raz wzmiankowana w 968, była stolicą Marchii Miśnieńskiej i biskupstwa Miśni. Na skalistym wzgórzu znajdował się stojący do dziś zamek biskupi Albrechtsburg. U jego podnóża powstało podgrodzie i osada targowa, zamieszkane po części przez ludność słowiańską. Przez parę miesięcy w 1002 Miśnia należała do Polski. W 1534 roku w katedrze w Miśni została pochowana Barbara Jagiellonka, córka króla Polski Kazimierza Jagiellończyka.

Miśnia słynie z produkcji wina oraz porcelany miśnieńskiej od roku 1710, kiedy założono tu manufakturę - pierwszą taką w Europie. W 1834 roku firma Ferd. Thürmer otworzyła tu pierwszą w Saksonii fabrykę fortepianów. Na terenie zakładu w 1999 otwarto muzeum pokazujące historię produkcji tych instrumentów w Miśni - pierwsze takie w Niemczech.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Współpraca[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami RP: Nazewnictwo geograficzne świata. T. 12: Europa Część II. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2010, s. 150. ISBN 978-83-254-0825-1.