Hermann Cohen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hermann Cohen
Hermann Cohen
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1842
Coswig
Data i miejsce śmierci 4 kwietnia 1918
Berlin
Zawód filozof

Hermann Cohen (ur. 4 lipca 1842 w Coswig, zm. 4 kwietnia 1918 w Berlinie) – niemiecki filozof pochodzenia żydowskiego.

Syn kantora synagogi w Coswig. Studia rozpoczął na rabinackim seminarium we Wrocławiu, a w 1861 przeniósł się na wydział filozoficzny Uniwersytetu Wrocławskiego. W 1865 uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Halle. Od 1873 do 1912 profesor Uniwersytetu w Marburgu. Wykładał także w innych miastach. Założyciel neokantowskiej szkoły marburskiej. Koncentrował się na teorii logicznych warunków poznania naukowego. W filozofii wyróżniał trzy działy: teorię poznania (utożsamianą przezeń z logiką), estetykę i etykę. Zwolennik koncepcji tzw. etycznego socjalizmu. W 1878 ożenił się z Marthą Lewandowski.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • "Die Platonische Ideenlehre Psychologisch Entwickelt," in "Zeitschrift für Völkerpsychologie," 1866, iv. 9
  • "Mythologische Vorstellungen von Gott und Seele," 1869
  • "Die dichterische Phantasie und der Mechanismus des Bewusstseins,"
  • "Zur Kontroverse zwischen Trendelenburg und Kuno Fischer," 1871
  • Kant's Theorie der Erfahrung, Berlin, 1871; 2d ed., 1885
  • "Platon's Ideenlehre und die Mathematik," Marburg, 1878
  • Kant's Begründung der Ethik, Berlin, 1877
  • Das Prinzip der Infinitesimalmethode und seine Geschichte: ein Kapitel zur Grundlegung der Erkenntnisskritik, Berlin, 1883
  • "Von Kant's Einfluss auf die Deutsche Kultur," Berlin, 1883
  • Kant's Begründung der Aesthetik, Berlin, 1889
  • "Zur Orientierung in den Losen Blättern aus Kant's Nachlass," in "Philosophische Monatshefte," 1890, xx.
  • "Leopold Schmidt," in "Neue Jahrbücher für Philologie und Pädagogik," 1896, cliv.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]