Herofilus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Herofilus (gr. Herophilos, łac. Herophilus), nazywany też Herofilosem z Chalcedonu (ok. 335-280 r. p.n.e.), grecki lekarz, założyciel szkoły lekarskiej w Aleksandryjskim Muzejonie, założonym przez Ptolemeusza I Sotera.

Herofilus mieszkał w Aleksandrii, urodził się w Chalcedonie (obecnie Kadiköy w Turcji). Znany jako ojciec naukowo pojmowanej anatomii. Jako pierwszy swe wnioski o budowie ciała opierał na przeprowadzanych przez siebie sekcjach zwłok.

Badał m.in. mózg, który rozpoznał jako centrum układu nerwowego. Rozróżniał impulsy nerwowe i dokładnie opisał oko, mózg, wątrobę, trzustkę, układy wydzielania śliny oraz układ rozrodczy. Jako pierwszy zaobserwował, że tętnice nie zawierają powietrza tylko krew.

Opisał budowę przewodu pokarmowego i podał pierwszy opis części jelita cienkiego, którą nazwał dwunastnicą, ponieważ długość jej określił na 12 poprzecznych szerokości palca. Nazwa ta dotrwała do naszych czasów.

Jego prace zawierały m.in. komentarze do dzieł Hipokratesa. Był także twórcą nowoczesnych metod diagnostycznych, które doskonalił podczas swojej praktyki. Jego dzieła zaginęły, a znane są głównie z cytatów z prac Galena. Celsus w swoim dziele De Medicina oraz Tertulian twierdzili, że Herofilus dokonał co najmniej 600 sekcji na żywych więźniach.