Hortensja ogrodowa
| Hortensja ogrodowa | |
 |
|
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | hortensjowce |
| Rodzina | hortensjowate |
| Rodzaj | hortensja |
| Gatunek | hortensja ogrodowa |
| Nazwa systematyczna | |
| Hydrangea macrophylla (Thunb.) Ser. | |
| A. P. de Candolle, Prodr. 4:15. 1830 | |
| Synonimy | |
| H. opuloides C. Koch. | |
 Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons |
|
Hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) – gatunek krzewu z rodziny hortensjowatych. Typowa forma pochodzi z wschodniej i południowej Azji (Chiny, Japonia, Korea, Indochiny)[1]. Jest powszechnie uprawiany w licznych krajach świata, jednakże w uprawie rzadko tylko spotyka się typową, dziko rosnąca formę, zazwyczaj uprawiane są kultywary i mieszańce z hortensją kosmatą (Hydrangea aspera)[2].
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Łodyga
- Osiąga wysokość do 1,5 metra.
- Liście
- Owalne, gęsto rozmieszczone na łodydze, najczęściej ciemnozielone, u niektórych odmian z jasnymi przebarwieniami.
- Kwiaty
- Białe, liczne odcienie różowego i niebieskiego zebrane w najczęściej kuliste, wypukłe i gęste baldachogrona o średnicy 15-25 centymetrów; u niektórych odmian kwiatostany płaskie, dość luźne, z małymi kwiatami płodnymi w środku i kwiatami płonnymi na zewnątrz. U większości uprawianych kultywarów kwiatostany składają się wyłącznie z kwiatów płonnych.
[edytuj] Zastosowanie
Roślina ozdobna: Uprawiana jest zarówno jako roślina ogrodowa, jak i roślina doniczkowa. Szczególnie często przyspieszone, kwitnące okazy używane są do dekoracji kościołów w okresie świąt wielkanocnych. Sadzona w ogrodzie kwitnie od końca czerwca aż do mrozów.
[edytuj] Uprawa
Charakteryzuje się umiarkowaną odpornością na mróz, najlepiej rośnie i kwitnie w klimacie morskim o dużej wilgotności i średnim nasłonecznieniu. Może być uprawiana w strefie klimatycznej 6-10[2]. Kwitnie na pędach zeszłorocznych, dlatego należy chronić je podczas silniejszych mrozów oraz uważać z cięciem. Gleba powinna być żyzna, raczej próchniczna, o kwaśnym odczynie. pH jest niezwykle istotne dla barwy kwiatów – aby uzyskać czerwonawe odcienie, należy utrzymywać bardziej zasadowy odczyn podłoża, ale by uzyskać kwiaty niebieskie, trzeba hortensji zapewnić kwaśną glebę, nawożąc ją roztworem ałunu potasowego. Przez czerwiec-lipiec należy ją co 10 dni nawozić płynnymi, rozcieńczonymi nawozami wieloskładnikowymi z przewagą nawozów azotowych. Pod koniec lipca powinny przeważać nawozy fosforowe i potasowe, na początku września należy zaprzestać nawożenia i ograniczyć podlewanie, by pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą. Rozmnaża się ją z sadzonek wykonanych z bocznych pędów, przy temp. 18-20° C.
[edytuj] Zmienność
- Podgatunki[1]
- H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. chungii (Rehder) E. M. McClint.
- H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. serrata (Thunb.) Makino
- H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. macrophylla (hortensja kulista)
- H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. stylosa (Hook. f. & Thomson) E. M. McClint.
- Niektóre kultywary
- 'Bouquet Rose' – o dużych, pięknych, różowych kwiatach
- "Mariesil Perfecta' – odmiana niska o lilaróżowych oraz niebieskich kwiatach. Najładniej wygląda, gdy rośnie w półcieniu
- 'Masja' – o czerwonych kwiatach.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
- ↑ 2,0 2,1 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
[edytuj] Bibliografia
- Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
- Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.
