Hortensja ogrodowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hortensja ogrodowa
Hydrangea Macrophylla 03.jpg
Systematyka Reveala
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa Rosopsida
Rząd hortensjowce
Rodzina hortensjowate
Rodzaj hortensja
Gatunek hortensja ogrodowa
Nazwa systematyczna
Hydrangea macrophylla (Thunb.) Ser.
A. P. de Candolle, Prodr. 4:15. 1830
Synonimy
H. opuloides C. Koch.
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons
`'Tokyo Delight'

Hortensja ogrodowa (Hydrangea macrophylla) – gatunek krzewu z rodziny hortensjowatych. Typowa forma pochodzi z wschodniej i południowej Azji (Chiny, Japonia, Korea, Indochiny)[1]. Jest powszechnie uprawiany w licznych krajach świata, jednakże w uprawie rzadko tylko spotyka się typową, dziko rosnąca formę, zazwyczaj uprawiane są kultywary i mieszańce z hortensją kosmatą (Hydrangea aspera)[2].

Liście hortensji ogrodowej
Kwiatostany
`Blaumeise`

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Osiąga wysokość do 1,5 metra.
Liście
Owalne, gęsto rozmieszczone na łodydze, najczęściej ciemnozielone, u niektórych odmian z jasnymi przebarwieniami.
Kwiaty
Białe, liczne odcienie różowego i niebieskiego zebrane w najczęściej kuliste, wypukłe i gęste baldachogrona o średnicy 15-25 centymetrów; u niektórych odmian kwiatostany płaskie, dość luźne, z małymi kwiatami płodnymi w środku i kwiatami płonnymi na zewnątrz. U większości uprawianych kultywarów kwiatostany składają się wyłącznie z kwiatów płonnych.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina ozdobna: Uprawiana jest zarówno jako roślina ogrodowa, jak i roślina doniczkowa. Szczególnie często przyspieszone, kwitnące okazy używane są do dekoracji kościołów w okresie świąt wielkanocnych. Sadzona w ogrodzie kwitnie od końca czerwca aż do mrozów.

Uprawa[edytuj | edytuj kod]

Charakteryzuje się umiarkowaną odpornością na mróz, najlepiej rośnie i kwitnie w klimacie morskim o dużej wilgotności i średnim nasłonecznieniu. Może być uprawiana w strefie klimatycznej 6-10[2]. Kwitnie na pędach zeszłorocznych, dlatego należy chronić je podczas silniejszych mrozów oraz uważać z cięciem. Gleba powinna być żyzna, raczej próchniczna, o kwaśnym odczynie. pH jest niezwykle istotne dla barwy kwiatów – aby uzyskać czerwonawe odcienie, należy utrzymywać bardziej kwasowym odczyn podłoża, ale by uzyskać kwiaty niebieskie, trzeba hortensji zapewnić glebę zasadową. Przez czerwiec-lipiec należy ją co 10 dni nawozić płynnymi, rozcieńczonymi nawozami wieloskładnikowymi z przewagą nawozów azotowych. Pod koniec lipca powinny przeważać nawozy fosforowe i potasowe, na początku września należy zaprzestać nawożenia i ograniczyć podlewanie, by pędy zdążyły zdrewnieć przed zimą. Rozmnaża się ją z sadzonek wykonanych z bocznych pędów, przy temp. 18-20° C.

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Podgatunki[1]
  • H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. chungii (Rehder) E. M. McClint.
  • H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. serrata (Thunb.) Makino
  • H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. macrophylla (hortensja kulista)
  • H. macrophylla (Thunb.) Ser. subsp. stylosa (Hook. f. & Thomson) E. M. McClint.
Niektóre kultywary
  • 'Bouquet Rose' – o dużych, pięknych, różowych kwiatach
  • "Mariesil Perfecta' – odmiana niska o lilaróżowych oraz niebieskich kwiatach. Najładniej wygląda, gdy rośnie w półcieniu
  • 'Masja' – o czerwonych kwiatach.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-25].
  2. 2,0 2,1 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Mynett, Magdalena Tomżyńska: Krzewy i drzewa ozdobne. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 1999. ISBN 83-7073-188-0.
  2. Bolesław Chlebowski, Kazimierz Mynett: Kwiaciarstwo. Warszawa: PWRiL, 1983. ISBN 83-09-00544-X.