Hydrocynkit
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Hydrocynkit | |||
|
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | Zn5[(OH)3/CO3]2 zasadowy węglan cynku |
||
| Twardość w skali Mohsa | 2-2,5 | ||
| Przełam | nierówny | ||
| Łupliwość | wyraźna | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 3,2-3,8 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | biały, żółtawy, brunatny, niekiedy bezbarwny | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | matowy, kryształy czasami – perłowy | ||
Hydrocynkit (kwiat cynkowy) – minerał z gromady węglanów. Należy do grupy minerałów rzadkich, rozpowszechnionych tylko w niektórych rejonach Ziemi.
Nazwa pochodzi od składu chemicznego minerału.
Spis treści |
Charakterystyka [edytuj]
Właściwości [edytuj]
Występuje w skupieniach zbitych, ziemistych (przypominają kredę), w postaci nalotów i wykwitów tworzących się również współcześnie w wyrobiskach kopalń kruszców Zn. Bardzo rzadko tworzy kryształy. Jest bardzo kruchy, przezroczysty, w świetle ultrafioletowym wykazuje jasnoniebieską fluorescencję. Teoretycznie zawiera 74,12% ZnO i 16,03% CO2. Łatwo rozpuszcza się w kwasach.
Występowanie [edytuj]
Minerał wtórny, powstaje w strefie wietrzenia kruszców cynku, głównie sfalerytu.
Miejsca występowania:
- W Polsce: jest znany z kopalń bytomskich, olkuskich, chrzanowskich.
Zastosowanie [edytuj]
- lokalna ruda cynku,
- poszukiwany przez kolekcjonerów.
Bibliografia [edytuj]
- J. Parafiniuk: Minerały systematyczny katalog 2004, TG ”Spirifer” W-wa 2005
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa, Wyd. Geolog. 1965
- A. Bolewski, A. Manecki: Mineralogia szczegółowa, Wyd. PAE. 1993
- W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma – Press” 2003