Wojna rosyjsko-turecka (1710-1711)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z III wojna rosyjsko-turecka)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Wojna rosyjsko-turecka 1710-1711
Wojny rosyjsko-tureckie
Prut pohod in 1711.gif
Marsz na Prut
Czas 1710-1711
Miejsce Prut
Terytorium Krym, Mołdawia
Wynik Zwycięstwo Turcji
Strony konfliktu
Ottoman Army1453-1798.png Turcja

Military flag of the Crimean Tatars.PNG Chanat Krymski

Flag of Tsar of Moscow.jpg Rosja

Icone Moldavie.gif Mołdawia

Flag of the Cossack Hetmanat.svg Kozacy

Dowódcy
Flag of the Ottoman Empire (1517-1844).svg Baltacı Mehmed Pasza Russian coa 1730.gif Piotr I Wielki
Siły
120 000 Turków i 70 000 Tatarów krymskich
440 dział
70 000 - 80 000 Rosjan i 7 000 Mołdawian
160 dział
Straty
8 000 zabitych 37 000 w tym 5 000 zabitych
Lesser Coat of Arms of Russian Empire.svg Wojny rosyjsko-tureckie TurkishEmblem.svg

Wojna rosyjsko-turecka (1568-1570) - Wojna rosyjsko-turecka (1674-1681) - Lisianka (1674) - Śmiała (1674) - Rusawa (1674) - Bużyn (1677) - Wojna rosyjsko-turecka (1686-1700) - Pochód azowski (1695-1696) - Azow (1695) - Wojna rosyjsko-turecka (1710-1711) - Stănileşti (1711) - Wojna rosyjsko-turecka (1735-1739) - Wojna rosyjsko-turecka (1768-1774) - Nauplion (1770) - Riabowa Mogiła (1770) - Czesma (1770) - Larga (1770) - Kaguł (1770) - Patras (1772) - Kozłudża (1774) - Kercz (1774) - Wojna rosyjsko-turecka (1787-1792) - Oczaków (1788) - Fidonisi (1788) - Fokszany (1789) - Cieśnina Kerczeńska (1790) - Tendra (1790) - Izmaił (1790) - Kaliakra (1791) - Wojna rosyjsko-turecka (1806-1812) - Dardanele (1807) - Lemnos (1807) - Arpaczaj (1807) - Wojna rosyjsko-turecka (1828-1829) - Băilești (1828) - Kulewcza (1829) - Wojna rosyjsko-turecka (1853-1856) - Wojna rosyjsko-turecka (1877-1878) - Plewna (1877) - Szipka (1877) - Łowecz (1877) - Kars (1877) - Erzurum (1877) - Aładża (1877) - Szejnowa (1878) - Płowdiw (1878)

Wojna rosyjsko-turecka 1710-1711 – wojna pomiędzy Carstwem Rosyjskim a imperium osmańskim, będąca częścią wojny północnej, rozegraną na teatrze południowoeuropejskim.

Po zwycięstwie wojsk rosyjskich w bitwie pod Połtawą w 1709 i powtórnym zainstalowaniu przez Rosjan Augusta II w Rzeczypospolitej, król Szwecji Karol XII przy pomocy dyplomacji francuskiej skłonił sułtana Ahmeda III do wypowiedzenia wojny Rosji, co też nastąpiło 20 listopada 1710. Rosja zawarła rozejm z panującym w Mołdawii Dymitrem Kantemirem. 27 - 30 maja rosyjski feldmarszałek Borys Szeremietiew przeprawił konnicę przez Dniepr na teren Mołdawii i ruszył na Isakczę w celu opanowania przepraw na Dunaju. Otrzymawszy wiadomości o podejściu dużych sił tureckich do Dunaju skierował swoje siły na Jassy, gdzie 25 czerwca podeszły główne siły rosyjskie pod dowództwem Piotra I. Armia turecka wielkiego wezyra Baltaczi Mahmet Paszy 7 lipca przeprawiła się przez Dunaj i ruszyła na Isakczi i na lewym brzegu Prutu połączyła się armią chana krymskiego Dawlet Gireja. Armia rosyjska, pod dowództwem Piotra I została pobita przez Turków 11 lipca 1711 w bitwie pod Stănileşti. 12 lipca 1711 Piotr I zmuszony był podpisać niekorzystny traktat prucki, na mocy którego Rosja zwracała Turcji Azow, zobowiązując się do zburzenia kilku twierdz (m. in. Taganrogu). Turcy zażądali ewakuowania wojsk rosyjskich z Polski i nie mieszania się Rosji w wewnętrzne sprawy Rzeczypospolitej. Wojnę zakończył upokarzający dla Rosji pokój adrianopolski (1713).

Literatura

  • Aksan, Virginia H.: Ottoman Wars 1700–1870. Pearson Education, 2007. ISBN 0582308070.
  • Longley, David: Imperial Russia 1689–1917. Longman, 2000. ISBN 0-582-31990-0.
  • Shaw, Ezel Kural: History of the Ottoman Empire and modern Turkey. Cambridge University Press, 1977.ISBN 0521291631.
  • Creasy, Edward Shepherd: History of the Ottoman Turks from the Beginning of their Empire to the Present Time (Chiefly founded on von Hammer). Richard Bentley, Lontoo, 1856. Teoksen verkkoversio
  • Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t-21, Moskwa 1975,